Out of the Shadows (2017)

Dee McLachlan. Na zijn prima debuutfilm The Jammed (2007) bleef het lang stil rond deze regisseur. Nu, 10 jaar later, komt er dan eindelijk een nieuwe film van hem uit. Ik zeg: op de lijst ermee.

Oeeee, dit word denk een filmpje voor mij.

Ben ik de enige die aan The Babadook moet denken bij de cover?

Jep de enige

HahahahXD

Nogal tam begin dat een uurtje voortduurt en waarin de spanning wordt gezocht in het gebruik van gemakkelijke jumspscares, overdreven creepy klinkende stemmen (die dus niet creepy zijn) en goedkoop uitziende effecten. Daaromheen een standaard verhaal over een entiteit die een huis terroriseert. Matig acteerwerk maakt de boel er niet beter op. Het hoort en oogt allemaal een beetje amateuristisch en de weerzin om verder te kijken neemt toe. Maar goed, we zijn over de helft dus nu even doorzetten. Noteren we zo even een lage score en schrijven even een negatief stukje. Dat lucht op en dat heeft de film wel verdiend.

En dan wordt de film opeens leuk. Het laatste halve uur is helemaal geen afspiegeling van het saaie begin. Een hele andere film passeert. Het tempo wordt opgeschroefd, er ontstaat wat spanning en we krijgen zowaar nog wat heuse horror te zien. Een entiteit die indruk maakt. Een fijn zelfingenomen schepsel dat even lekker tekeer gaat en gebruik maakt van effecten die er nu wel mee door kunnen. Leuk.

Ja, goed uiterlijk. Het enige dat een lichte afknapper is, is de stem. Miskleun. De stem klinkt gemaakt donker, heeft wat ruis en klinkt nogal homemade. Erg kunstmatig eng en dus niet eng. De entiteit met een gewonere stem was een echte respectabele creep geweest. Nu is ie acceptabel.

Matige film met een hele aardige finale. Meer niet.