Mudbound (2017)

Aangekocht door Netflix. EDIT: Vanaf 17 november te zien.

Goeie film over twee boerengezinnen in het zuiden van de Verenigde Staten. Een mooi verhaal dat zich hier langzaam ontvouwt. De eerste helft van de film die zich voornamelijk concentreert op het harde boerenleven was het beste. De tweede helft heeft iets meer plot. Behoorlijk rauw, maar tegelijkertijd ook mooi in beeld gebracht. Goed acteerwerk van de gehele cast.

Begint veelbelovend, maar word na het eerste gedeelte steeds minder, om uiteindelijk weer het niveau weer wat op te vijzelen met een dramatisch slot . Film duurt eigenlijk net wat te lang met enkele onnodige, nauwelijks iets toevoegende verhaallijntjes, zodat je je na afloop vooral afvraagt wat nou eigenlijk het punt was wat de makers wilde maken. Ook enigszins storend: Mudbound is volgepropt met allerlei voice overs die met hun wazige teksten nauwelijks iets bijdragen. Bovenal een typische Netflix productie: oerdegelijk, zorgvuldig gemaakt met enkele fraaie shots van de landschappen, maar met dit basismateriaal(en waarschijnlijk een hoger budget) had je echt een knaller van een film kunnen hebben. Ook het acteerwerk is dik in orde. Prettig om hier Hedlund en Mulligan goed werk te zien afleveren, maar het is vooral Banks die met zijn bijdrage van de vol met haatgevoelens zittende opa van de familie het gebeuren extra cachet geeft. Was de rest van Mudbound net zo gedenkwaardig geweest als zijn bijdrage dan ware we deze productie niet zo snel vergeten als nu het geval zal zijn.

@coumi,

The voice-over was van mijn kant zeker niet storend. Het brengt in drama films meestal een goede sfeer en het helpt je door het verhaal heen.

Eigenlijk moet ik me diep schamen. Ik als R&B muziek liefhebber en een aantal cd's van haar heb, herkende ik haar in eerste instantie niet. Ik bedoel wel een bekend gezicht waar ik haar vast ergens in een film heb gezien. Not dus! Na een paar zinnen (voice-over) van haar gehoord wist ik meteen dat is Mary J Blige haar stem. Wist niet eens dat ze actrice is geworden.

The Queen of R&B is vrijwel onherkenbaar, maar haar onderpresteren ontkracht haar kracht op geen enkele manier. Het is een op zichzelf staande kracht die ze hier bezit. Chapeau!

Hemeltergend saai. Na een halfuurtje gestopt, dus ook geen score.

Is dit nu ook gewoon een mogelijke Oscar frontrunner, zo zonder een biosrelease? Maw heeft de Academy daar (al) regels voor?

De film heeft gedraaid op Sundance en Toronto festival. Volgens mij draait hij deze week ook in een aantal Amerikaanse bioscopen. Net genoeg om te voldoen aan de Academy regels.

Niet altijd even fan van films over racisme in de tijd van de slavernij in Amerika, maar deze is onverwacht goed. Meer dan goed zelfs. Ik werd gelijk gegrepen door die mooie literaire stijl met de wat prachtige en intens overgedragen voice-over monologen. Zo'n stijl kan ook een afknapper zijn voor mij, maar ditmaal had ik een klik. Samen met de aandacht voor het ruwe land, waar niets aan te zien valt behalve de modder en de simpele hutjes, maakt het op een of andere manier een rauw nuchtere, krachtige en diep persoonlijke film.

Ik vreesde wel even voor typetjes met de introductie van de twee verschillende broers en de duidelijk voelbare driehoeksrelatie die ze vormen met de vrouw van oudste broer Henry, maar er wordt goddank totaal niets soapachtigs van gemaakt en alle personages (en hun vertolkers) blijven echt en ingehouden in hun doen en laten. Het blijven echte mensen. Op de rol van Banks als de racistische opa na.

Die geeft je tegen het einde van de film wel ouderwets een personage van wie je het bloed wel kan drinken tijdens het begin van het derde bedrijf dat keihard aankomt, veel harder dan in de meeste van dit soort scènes in films over hetzelfde onderwerp door de eerdere oprechte persoonlijke aanpak.

Wel prachtig hoe de film daarna onverwacht alsnog op een hele mooie manier op een optimistische toon kan eindigen. Uiteindelijk toch net geen 4.0, want ik vond de film toch een beetje aan kwaliteit inboeten in het gedeelte tussen het dramatische slotstuk en het einde van de oorlog in. Kom ik dus uit op een 3.5*. De beste Netflix-film tot nu toe.

Het moet wel dat in gevaar (hier WO II) mensen leren beter om te gaan met rassenonderscheid.

Het verklaart de vriendschap tussen Jamie en Ronsel in deze zoveelste film over extreme rassendiscriminatie in de States.

Geweld en felle emoties zijn voortdurend aanwezig in deze film die we nu ook niet als buitengewoon in dit thema moet aanzien, maar die toch, ondanks misschien een niet altijd opperbeste montage en ook wel onnodig enkele flashbacks herhaalt, toch een degelijk niveau haalt en kan rekenen op geslaagde vertolkingen.

De eerste Netflix-nominatie op de Oscars?

Het zit er wel in hoor! De cast acteerd geheel uitstekend. Voor sommige ging het verhaal te langzaam, maar toch boeide elke minuut. Goed screenplay, en de voice-over's waren geslaagd en helemaal niet overbodig. Gewoonweg een keurig gemaakte goede film! 3,5* vond ik te weinig, dus verdiend ie wel een 4'tje*

Tja ik lees hierboven al over Oscar nominaties.

Dat had de academy al eerder moeten belonen

met de film The Color Purple,waar deze film op lijkt.En het doet me sterk denken aan een film uit de jaren 80 met mel gibson en als ik me niet vergis met cissy spacek ook over het plattelandsleven.

Mudbound kwam bij mij meer over als een tv film.Golden Globes zou meer op zn plaats zijn.

Mary ,J Blidge herkende ik niet en leek veel op

Whoopie.Ze acteerde wel goed hoor maar ook niet meer dan dat.Wat mij wel opviel dat de blanke racistische opa veel in jaren 80 en 90 films en series heeft gespeeld zoals the A Team

Knight rider en beverly hills cop let er maar eens op.Verder tja wel leuk maar mis toch wel een bepaalde doel waarom deze film gemaakt is.

Wat wil het precies zeggen.

Het heeft me wel geboeid dat zeker.

Voor een T V film geef ik het een 3.0.

Anders een 2.5

Niet mijn ding.

Slow burner. Na het eerste half uur had ik nog niet veel mening of waardering (mjin vriendin vroeg er specifiek naar, ‘wat vind jij tot nu toe?’), maar al snel daarna zat ik er helemaal in. Iets in de manier waarop het verhaal zich ontvouwt en de acteurs het spelen, greep me behoorlijk naar de strot. Een continu gevoel van ongemak en rusteloosheid, dat er ieder moment iets naar kan gebeuren. Over de cinematografie ben ik nog niet helemaal uit. DP Rachel Morrisons werk ondersteunt weliswaar het verhaal en past bij de periode, maar mooi vond ik het niet. De vraag of dat persé moet, kan ik zelf al wel ontkennend beantwoorden, maar toch.

Hoe dan ook, erg sterk. Al moet je even door de trage opbouw van het eerste half uur heen.

4*

Klassiek historisch drama dat zich afspeelt in de jaren veertig. Aan het begin van die jaren veertig koopt de familie McAllan (wit en rijk) een omvangrijk stuk land in ruraal Mississippi, waarvan een deel gepacht wordt door de familie Jackson (zwart en arm). Gaandeweg raken hun levens steeds meer met elkaar verbonden. Die verhoudingen worden extra op scherp gezet als de tweede wereldoorlog eindigt, en twee zonen terugkeren naar Amerika. Zoon Ronsel Jackson krijgt te maken met de Jim Crow-wetten en zoon Jamie McAllan met PTSS. Die geschiedenis van Amerika is teruggebracht naar klein, persoonlijk leed. Nu is racisme van vooral in de zuidelijke staten, een regelmatig terugkomend thema. Maar heel onderscheidend is deze Mudbound tussen die andere ook niet. Daarnaast zet regisseur Dee Rees menigmaal minder overtuigende poëtische voice-overs in om meer dramatiek te creëren. Ze gaat zelfs helemaal over de schreef met het zoetsappige einde, inclusief foute muziekkeuze. Hierdoor balanceert de film soms gevaarlijk op het randje van kunst en kitsch. Het is dan ook vooral aan de acteurs te danken dat de film aan de positieve kant zit. Met in het bijzonder de onherkenbare Mary J. Blige. Is het trouwens iemand opgevallen dat de blanke hoofdrolspelers eerder genoemd worden dan de donkere spelers? Is dit toeval of heeft dat te maken met het diepgewortelde probleem? Enfin de film blijft aan de veilige kant en is vooral oer-degelijk.

Mudbound

Sterk. Ik moest er even inkomen, maar na een half uur begon het steeds interessanter te worden. Rassenscheiding en racisme speelt een grote rol in de film en vooral het contrast tussen het leven op het platteland in Mississippi en Jamie en Ronsel, die meevechten in Tweede Wereldoorlog, is mooi weergegeven. Bommen en kogels maken geen kleurenonderscheid, wil Dee Rees er maar mee zeggen.

Wanneer Jamie en Ronsel terugkomen van de oorlog begon Mudbound pas echt indruk te maken. De één is wit en heeft last van PTSS, de ander is zwart en krijgt gelijk te maken met de keiharde werkelijk in Mississippi. Door de voordeur lopen is er niet meer bij... Dee Rees weet de verschillende verhaallijnen op een fantastische manier samen te brengen en ook het acteerwerk is subliem. De boodschap van de film is 'love trumps hate'. Klinkt cliché, maar het werkt wel.

Zoals al meerdere kijkers hier vertellen, een prima film met een goed verhaal.

Mooiste van de film vond ik de vriendschap tussen de blanke Jamie en de zwarte Ronsel.

En ook de reactie van de 'gegoede' blanke samenleving hierop sprak boekdelen, helaas was men van tevoren 'geprogrammeerd' om hier zo mee om te gaan.

Hoe dan ook, een prachtfilm!

8!

Mooie film van Netflix. Uitstekende cast, aangrijpend verhaal en erg mooi gefilmd. Wel behoorlijk heftig en een tikkeltje lang. Maar de film blijft interessant.

4*

Van mij mag hij de Oscar winnen voor beste film. Ik heb van de 9 Oscarnominatie voor beste film 8 films gezien en deze krijgt van mij hoogste stemmen.

indrukwekkende film. Deze film weet m wel te raken ipv de geforceerde SJW van de laatste tijd. De acteerprestatie van Banks geeft de film idd nog meer overtuiging en inleving. Ik moet ook wel zeggen dat ik films met dit onderwerp en zuid USA altijd extra interessant vind, alles schuurt zo.

Een beetje hetzelfde gevoel als bij Call Me by Your Name, met een heerlijke sfeerzetting het eerste uur en het tweede uur dan meer plot om de film tot een einde te brengen. Alleen stoorde me dat hier minder omdat de goede punten uit het eerste uur bleven. Wel is de film niet helemaal in balans, in het tweede uur verplaatst de aandacht ook ineens naar andere mensen. Dus wat voor film is dit? Over mensen die terugkeren uit de oorlog? Daar lijkt het het volle eerste uur niet op. Of een sfeerschets? Daar lijkt het tweede uur dan weer minder op. Sowieso ontspoort de film ineens als er witte puntmutsen in beeld komen. Natuurlijk, je kent de omgeving en tijd waar dit speelt en er is steeds zo'n sluimerende spanning, maar dit was weinig subtiel en onnodig.

Maar goed, de positieve punten overheersen. Prachtig gespeeld, alle rollen zijn doorleefde volle en geloofwaardige personages. Ook zo'n Blige, volkomen onherkenbaar voor mij, speelt een mooie rol. En de film ziet er schitterend uit. De kale graslanden met hier en daar wat struikgewas of bomen, dat geeft al een zekere troosteloosheid. Maar ook met de wolken, de ondergaande zon, de regens. Met veel gevoel voor mooie plaatjes geschoten in een heerlijk rustig tempo dat helemaal past. Zo nu en dan schiet Netflix dus wel raak. 4,0*.

De opmerking 'typische Netflix-productie' lees ik wel vaker bij Netlix Originals.Men verwijst dan naar zaken als het kleurenpalet, het camerawerk, ... Ik denk ook aan 'Super Dark Times' en 'The Bad Batch', waar die opmerking naar voor kwam. Het slaat dus totaal nergens op. Niet alleen lijken die titels filmisch helemaal niet op elkaar, het zijn ook helemaal geen Netflix-producties. Dit zijn films die op festivals draaiden en achteraf opgekocht werden door Netflix. Niets meer, niets minder.

Aangrijpende film over racisme en discriminatie in het zuiden van de Verenigde Staten. Het verhaal speelt pakweg 70 jaren geleden, maar is in feite nog steeds actueel. Immers, hoewel het uiterlijk vertoon inmiddels een stuk minder is dan toen, is het racisme in het dagelijks leven nog steeds voelbaar.

Hoewel ik al talloze films over dit thema heb gezien, zal ik er nooit aan wennen dat mensen elkaar op deze manier bejegenen, louter en alleen gebaseerd op bekrompen vooroordelen.

Ook in deze film, waarin de emoties regelmatig hoog oplopen, legio scènes die je van de kaart brengen. Daarom vind ik de slotscène bijzonder mooi. Ondanks z’n simplisme schonk die mij enige genoegdoening.

Waar gaat ‘Mudbound’ over?
Over hoe het voelt om zwart te zijn in een witte wereld.
Over hoe het voelt om zoon te zijn van een wrede vader.
Over hoe het voelt om de vrouw te zijn van een mokkende man.
Over hoe het voelt om een moeder te zijn van een nauw-verbonden nest.
Over hoe dat voelt: een oorlog die blijft duren.
Over hoe dat voelt: de tijd die stil blijft staan terwijl de wereld tolt en het leven spint.
Over hoe dat voelt: de aarde, de modder, het land, eigendom.
Over praters en zwijgers, liefde en haat, verdriet en alcohol, gemeenschap en eenzaamheid, arbeid en ledigheid.
Over ...
Euhm, waar gaat ‘Mudbound’ niet over?

Een indringend portret is het, een tragedie waarin de volle complexiteit van het leven zich openbaart. Personages worstelen niet meer één probleem per keer, maar voeren een continue strijd tegen een spectrum aan intrinsieke en extrinsieke demonen. Ze vechten tegen zichzelf, tegen de ander, tegen de tijdsgeest en tegen de elementen – tegen een wereld die het verdomt om ook maar een duimbreed toe te geven. En dat stuk voor stuk in hun eigen taal, verteld vanuit hun eigen perspectief, gefilmd vanuit een ongewone nabijheid bij de personages en de getijden.

(Had Dee Rees de ceremoniële Ku Klux Klan-bijeenkomst en de nogal gekunstelde afwikkeling van de plot links kunnen laten liggen? Jazeker. De film zou er zelfs aan impact door gewonnen hebben. Niettemin toont ‘Mudbound’ treffend hoe mensen zich gebonden weten aan hun roots, hun afkomst, hun omgeving, hun klimaat…aan de modder die hen aan de aarde vast ketent.)

3,5*

Een film die niet aanmoddert.

Een prachtige film met veel diverse thema's en aamdacht voor alle personages. Blank of zwart.

Ik kan het eigenlijk niet beter verwoorden dan mijn voorganger.

Grappig, Mary J Blige herkende ik niet eens.

Film zit nog in mijn hoofd sagen later. Dat is een teken dat het een goede indrukwekkende film is geweest.

Aanrader!

Mudbound Streamed on Netflix Over 20 Million Hours | IndieWire

Carey Mulligan blijft een klasse apart.

Goed verhaal uit een een tijd waarbij discriminatie een item is maar menselijkheid de hoofdrol steelt. Sterk weg gezet door cast en.. ik hou gewoon van mike uit breaking bad (jonathan banks) ook al is het een KKK eikel haha. Gewoon heel goed man 3.5*

Zeer mooie film met een indrukwekkend verhaal, dat waar gebeurd zou kunnen zijn.

Het racisme viert net na de oorlog nog steeds hoogtij in de VS, met een lynchpartij op de koop toe.

Pure realiteit in deze film die met veel zorg is gemaakt. Prima cast ook.

Echt een film die iedereen gezien moet hebben...

Wat een verhaal . Wat een verdriet .

Kippenvel .

Een originele film die in het begin goed gebruikt maakt van de voice overs van de verschillende personages, die vooral helpen bij de sfeersetting en het gat opvullen van het gebrek aan een duidelijke sturing de eerste helft van de film. De tweede helft krijgt de film veel meer smoel en een duidelijke richting welke kant het opgaat. Een film die ontroert en op één scene (in de schuur) na niet teveel uit de bocht vliegt.

Een beetje ondergesneeuwd, maar zeker geen slechte film.

3,5*