King Creole (1958)

Elvis in zijn gloriedagen. Dit is naar mijn mening zo ongeveer de beste Elvis-film ooit.

De 4e film van Elvis uit 1958. De opnames werden vlak voor zijn dienst-tijd afgemaakt. De film was eigenlijk voor James Dean weggelegd maar door het overlijden van Dean, heeft Elvis de film op zich genomen. Qua verhaal is dit de allersterkste film van Elvis. Het is dan ook direct bijna 1 van zijn langste films met een speelduur van 111 minuten. In de film zitten ook nog een aantal zeer mooie nummers als "King Creole" "Don't Ask Me Why" "As Long As I Have You" & "Trouble"

Ik geef de film een 4,5 omdat het de sterkste is uit Elvis carriere & het verhaal voor die tijd eigenlijk best sterk is.

Het is niet mijn favoriete Elvis film, maar mocht je een slecht idee hebben van Elvis' acteertalenten kijk dan even naar King Creole.

Elvis' beste (wat mij betreft). 'Loving You'is klasse, 'Jailhouse Rock' idem dito, maar de sfeer van New Orleans, de rol van Presley, de songs en zijn gehele uitstraling (de ultieme rebel, niet geevenaard) doet me toch besluiten dit zijn beste te vinden. Tijdloos.

de beste elvis film

Dit was ik er vergeten bij te zetten. Elvis acteert echt geweldig vergeleken met zijn andere films. Het verhaal is goed en ik Heb een paar keer gehoord dat de rol van Danny Fisher voor James Dean bedoeld was.

Hoe vaker ik hem zie hoe meer ik ervan overtuigt raak dat deze film in de top 250 thuis hoort. Net als Rebel without a Cause. Wat net zo'n zelfde film is. Die is ietjes beter.

Ik kon het niet beter formuleren

Ik ben een grote fan van elvis, en heb dan ook een groot deel van zijn films gezien. Deze film maakte the king vlak voor hij ik dienst ging, en de film is goed gelukt. De meeste films die elvis later in zijn carriere maakte zijn meer een soort grote commerciele videoclips. Maar deze film is erg goed, elvis bewijst dat hij erg goed kan acteren, iets wat hij hierna nog een keer of drie liet zien, maar daarna niet meer. Ook lijkt deze film zo als al eerder gezegt een beetje op rebel without a cause. Kortom een goede film, het simpele verhaaltje wordt goed gebracht, elvis speelt zijn rol met overtuiging, en ook bevat de film nog een paar mooie klassieke elvis songs.

3,5 sterren

Behalve dat hij een veelzijdige zanger was kon Elvis ook best goed acteren zoals hij in deze film laat zien.

Die rebel is wel geëvenaard. Door James Dean en Marlon Brando.

Dit is echt een hele goede film! en niet alleen omdat ik een grote Elvis fan ben en heel blij ben dat ik eindelijk een film heb gevonden waar hij goed speelt... maar echt, goede acteerkunsten van de hele cast, leuke nummers en een erg goed verhaal.

4,5

King Creole heeft een zeer goede soudtrack en is tevens misschien wel Presley's beste film. Vaak worden Jailhouse Rock en/of Flaming Star gezien als zijn beste films maar wie deze film heeft gezien weet wel beter. De film heeft net dat kleine beetje diepte waar het in zijn films vaak aan ontbreekt. Ook het acteerwerk is goed in orde. Af en toe wordt het verhaal een beetje rommelig en had het accent beter op het drama kunnen blijven zitten dan er weer een nieuw liedje in te monteren. De openingssene is prachtig: Crawfish!

Zinema

normaal houd ik niet van de serieuzere films van Elvis maar er zijn een par uitzonderingen waaronder King Creole. Leuke liedjes.

4 sterren.

Ondanks het feit dat ik groot Elvis fan ben, moet het gezegd worden: zijn films zijn slecht! Wat natuurlijk niet zijn schuld is, maar door de verschrikkelijke scripts. Maar gelukkig is er een uitzondering: King Creole. de meesten vinden Jailhouse Rock de Elvis-klassieker, maar voor mij is het toch echt King Creole. Goede songs, goed script en het belangrijkste; een goed acterende Elvis. De film begint met het mooie Crawfish, gevolgd door goede dialogen over de thuissituatie. De rest van de cast is ook erg sterk en de film heeft een sterke 50s 'rebel' sfeer. Zoals ik al eerder heb gezegd, de muziek is erg goed, met zowel leuke R&R nummers (Dixieland Rock, Hard Headed Woman, King Creole) als ballades (As Long As I Have You, Steadfast Loyal & True). Halverwege de film wordt de film een stuk dramatischer, maar blijft op hoog niveau. Op een gegeven moment wordt de film zelfs erg spannend, met een bevredegind einde.

Zwaar ondergewaardeerd deze film, en mag van mij in het rijtje van Rebel Without A Cause en Streetcar Named Desire!

4*

Deze film, derde keer denk ik, nog maar eens bekeken. Was voor mij altijd de beste Elvis-film, maar ben nou niet meer zo zeker. Mijn smaak is in de loop der jaren ook weer aardig veranderd.

Het 'King Creole' -nummer is wel één van mijn favoriete Elvis-nummers, al is die lijst best lang. Hij heeft zoveel platen gemaakt, dus keuze zat. Ik ben zelf geen echte Elvis-fan. Het nummer wordt ook leuk neergezet in de film. Elvis zingt nogal wat liedjes in deze film. Die worden trouwens goed in de film geplaatst en niet, zoals je bij musicals wel eens ziet, dat ze op de vreemdste momenten gaan lopen zingen.

De acteurs spelen goed in deze film, al is hun rol me vaak niet helemaal duidelijk. Alleen Matthau blijft consequent in zijn rol als boef. Elvis is dan weer de bad guy, dan weer de good guy. Carolyn Jones heeft wat weg van een femme fatale. Alleen is het hier meer een vrouw waarbij het allemaal anders is gelopen. Ze deed me trouwens in deze film wel wat denken aan Keely Smith, die vormde in die tijd met Louis Prima een heel bekend zangduo. Charlie is me een beetje te zachtaardig, een slapperd. De vader is dan weer wat te stug. Past allemaal wel goed in het tijdsbeeld van 1958. Een monopoly-boef en rebelse jongeren die zich afzetten tegen de ouders.

Film is in zwart-wit, zal wel met het kostenplaatje te maken hebben. Maar het past wel goed bij de sfeer van de film, rauw, somber, film-noir-achtig ..... De New Orleans-scène kon me niet zo boeien, hierdoor viel het eerste halfuur wel wat tegen. Daarna wordt hij steeds beter. Laatste halfuur is sterk. Wordt wel wat afgeraffeld, jammer van die romantiek. Matthau is ook wel wat lachwekkend als hij de steiger oploopt. Ideale film ook weer om vanuit hedendaagse blik de film op alle fronten neer te sabelen zodat er een prul overblijft, want de film kent toch wel veel mankementen.

Blijft voor mij toch een vrij goede film. Ik zet hem als geheel nu op 3.0, al kan de tweede helft wel op 4.0 blijven staan.

Geweldige cast, mooie locatie, goed verhaal, prima camerawerk en heerlijke swingende muziek. Zeer goede film in dit genre.

Na het goede "Jailhouse Rock" film is dit een uitstekend vervolg met wederom een excellerende Elvis Presley. Ook hier is het verhaal weer best aardig en boeiend, is de cast goed (o.a. Walter Matthau), steelt Elvis Presley de show en zijn de liedjes op zijn best. Het is ook meen ik de langste film met Elvis Presley. De vele films die Elvis Presley hierna maakte kunnen allemaal niet tippen aan deze twee films met hem en zijn allemaal wat flauwtjes.

Elvis' beste, ook al laat hij in zijn "huil scêne" zien, dat ie geen beste acteur is. De openingsscêne is geweldig en de liedjes zijn meestal van zeer hoog niveau, maar de film is nogal zwaar en duurt wat te lang. Maar Elvis heeft een ongeëvenaard charisma. Alleen Monroe, Brando en Dean benaderen hem hierin.

Goede film die veel serieuzer van toon is dan veel van zijn andere werken , apart om walter matthau als een ganster te zien ipv de komedie acteur waar hij later zo bekend mee zou worden

Elvis wou altijd graag in films spelen en hij deed dat aanvankelijk ook niet slecht. Hij had een stijl in de jaren '50 als James Dean en Marlon Brando, al zou hij nooit hun niveau halen. Maar slecht was het ook niet. Het nadeel was wel dat zijn filmambitie nooit echt serieus genomen werd. Ook bij King Creole dat normaal voor James Dean bestemd was, werd de film aangepast naar Elvis met meer liedjes. Na de oorlog zouden het helemaal 'Elvis-films' worden met de bedoeling om hem zo in beeld te brengen en liedjes te verkopen. Hij moest ook de grootste ster van zijn films blijven, zodat (vooral later) de Kolonel filmrollen afwees van bekende films.

King Creole toont een pre-legerdienst Elvis wanneer hij zijn beste films maakte. 14 dagen na het maken van deze film ging hij in legerdienst en zou hij terugkomen in een veranderde muziekwereld. Elvis speelt één van zijn beste rollen en evenaart bijna James Dean. De film zelf is minder van kwaliteit. Goed verhaal en op zich wel boeiend, maar nergens echt speciaal. En qua muziek is het ook niet meer dan zijn acts in de King Creole. Met eigenlijk het titelnummer dat er echt bovenuit springt.

Dit is de vierde Elvisfilm die ik bekijk in chronologische volgorde. Ongetwijfeld de beste tot nog toe. Het is een film die voortborduurt op het spanningsveld van 2 generaties zoals James Dean ook al deed en aansluitend op de ontdekking van het tienerpubliek in de jaren ‘50. Daarnaast vind ik dat de film zich ook inschrijft in de noirtraditie die stilaan op zijn eind liep. Het personage van Elvis beleeft een innerlijke tweestrijd die ook zijn weg vindt in de buitenwereld … er is de aanwezigheid van femme fatale Caroly Jones die in de beste noir traditie gewelddadig aan haar eind zal komen … er is het goede meisje Dolores Heart … en met Michael Curtiz als regisseur en Russel Harlan voor de fotografie hebben we 2 toppers die zich al eerder bewezen hadden in noir b&w fotografie … en hier doen ze dat opnieuw. Verhaaltechnisch is het allemaal vrij eenvoudig maar toch voldoende uitgewerkt om het boeiend te houden. De film duurt vrij lang (2 u) maar in feite neemt het drama anderhalf uur in beslag zoals de gemiddelde film van toen en krijg je daar bovenop een geweldige soundtrack die verhaaltechnisch geïntegreerd is. Qua drama, muziek en entertainment is deze film as good as it gets vergeleken met soortgenoten van de jaren ‘50. Michael Curtiz was naar verluidt in de wolken met de prestatie van Elvis en wie zijn wij om hem tegen te moeten spreken. De door hem voorspelde geweldige filmcarrière van Elvis is helaas niet uitgekomen. Maar dat had dan weer andere oorzaken dan het talent van Elvis.