Dharmaga Tongjoguro Kan Kkadalgun (1989)

Dharmaga Tongjoguro kan Kkadalgun is in alle opzichten het kleine (onvolgroeide) broertje van Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom. Wie laatstgenoemde al gezien heeft, zal zich al gauw vervelen. De films handelen over dezelfde thema's, maar de uitwerking is bij Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom zoveel beter dat je alleen maar meer bewondering krijgt voor die film.

Ook deze film gaat over een oude monnik die met een klein kind in isolement in de natuur leeft. In deze film zit ook nog een volwassen leerling van de monnik. Met z'n drieën wonen ze in een klein rommelig huis.

De drie hoofdpersonages; de oude monnik, zijn beoogde opvolger en het geadopteerde weeskind leven nogal langs elkaar heen en communiceren nauwelijks met elkaar.

Het kleine jongetje krijgt niet of nauwelijks opvoeding. De oude monnik bekommert zich nauwelijks om hem. De oude monnik produceert wel een behoorlijk aantal spreuken die hij opleest aan zijn leerling. Hij doet dat op zo'n stoicijnse manier en zonder veel overtuiging dat het nogal vreemd over komt. De spreuken (/wijsheden) zijn overigens best interessant. In deze film zitten er in ieder geval meer dan in Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom.

Het verhaal van het kleine jongetje vind ik het interessantst. Hij kan vrijelijk in de prachtige natuur ronddwalen en hierdoor o.a. om leren gaan met dieren; zijn omgang met dieren is aanvankelijk nogal bruut.

Er zit net als in Bom... Geurigo Bom een beek in de film tussen een rotspartij. De kleine jongen verdrinkt bijna als hij bij een zwempartij door leeftijdsgenootjes keer op keer onder water wordt geduwd. Dit levert een van de indrukwekkendste scenes uit de film op. Het is een zeer wreed schouwspel, waarbij hij echt tenauwernood ontsnapt aan de dood.

De leerling monnik is de enige die nog wel eens uit het isolement komt en naar de stad gaat. Wat hij daar precies doet is mij niet duidelijk geworden. Ik denk dat hij zijn moeder bezoekt.

Het beginbeeld van de film is erg krachtig. Je ziet hem staan voor een spoorwegovergang slagboom en je hoort het indringende geluidssignaal dat daar bij hoort. Omdat de film daarna overschakelt naar de rust in de afgelegen natuur en het zelfgekozen isolement, kan het contrast haast niet groter.

Wat ik in Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom miste, en wat hier wel getoond wordt, is de manier waarop voedsel verkregen wordt en er gewerkt wordt. Je ziet de oude monnik en zijn leerling bijvoorbeeld hout kappen in het bos.

Het grootste manco van de film vind ik het gebrek aan verhaal. Het scenario zou op een bierviltje passen, maar de film werkt de weinige verhaallijnen die er zijn tergend traag uit. Gelukkig is daar de mooie natuur. Toch wist de film mij te weinig te boeien om onderhoudend te blijven.

De film kent een begin en een eind, maar daar tussening zit een zeer lang middenstuk waar nauwelijks verhaal in zit. Het verhaal van het kleine jongetje op pad in de natuur is nog het beste uitgewerkt. De afwikkeling van het laatste deel van de film, het sterven van de oude monnik en de rouwverwerking van de leerlingmonnik, verloopt tergend traag. Er valt bijzonder weinig te zien en er gebeurt zeer weinig. Het duurt allemaal veel te lang.

Waar Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom nog een mooie opbouw kent in de vorm van jaargetijden die nieuwe verhalen in en uit luiden, is in deze film erg weinig verhaalstructuur te vinden.

De montage is weinig geinspireerd en doortastend. Het voelt alsof alle takes die gemaakt zijn in de film beland zijn. Ik ben ervan overtuigd dat met hetzelfde materiaal een betere film te maken is. De gedateerde synthesizermuziek past erg slecht bij de film. In een film met veel stilte en veel natuurschoon vind ik klassieke instrumentatie te prefereren.

De beeldkwaliteit van de dvd van Homescreen is zeer slecht. De beeldruis is aanzienlijk; het beeld bevat grove pixels, zo groot dat je ze bijna kunt tellen. Ook is het beeld te donker en de kleuren zijn erg mat.

Voor de liefhebbers van Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo: sla deze film over en kijk in plaats daarvan het meesterwerk nog eens opnieuw.

link naar Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom (2003)

Mooie film om over je heen te laten komen, en vast nog wat indrukwekkender in een verduisterde bioscoopzaal, maar op de Oled ook bepaald niet lelijk, zelfs zonder HDR. Toch maakte ook op mij Kim Ki-duk’s film wat meer indruk. Een film die ik meer respecteer dan ervan kan genieten. De moeite die de filmmaker zich getroost heeft zijn film op deze manier vast te leggen is duidelijk, maar het beklijft voor mij persoonlijk niet genoeg om uit te pakken met een hoog aantal sterren.

Wat een larie bericht van Ryo kan ook, hierboven. Niet erg Zen berichtje trouwens, voor iemand die daar zoveel meer van begrijpt dan wij simpele zielen die het lef hebben een mening te vormen, zonder ervaren meesters in de Zen canon te zijn. Dat boze bericht is trouwens nog steeds het enige spoor dat hij op deze site heeft achtergelaten, en kennelijk de reden voor het aanmaken van zijn account.

Maar dat niet uit kunnen pakken met sterren, komt uiteraard door mijn schrijnend gebrek aan aan kennis.

3,6*