The Island of Dr. Moreau (1977)

heb 'm gisteren gezien. Vond de diergevechten best wel mooi in beeld gebracht voor de tijd van toen. Schrikelementen à la horror ontbreken wel een beetje, maar het is voor mij dan ook meer een cult film dan pure horror. Hoe dan ook, nog wel goed vermaakt, al is het natuurlijk geen hoogvlieger qua acteertalent ed.

3*

"Are we not men?"

Goede film. Deed me een beetje denken aan The Planet of The Apes ook wel een beetje aan King Kong (1974) maar deze is grafisch (en qua verhaal) vele malen beter.

Ze hebben het verhaal van H.G. Wells beter gevolgd. In ieder geval qua tijdsperiode. Het boek was namelijk geschreven in 1896 en dat klopt hier wel zo ongeveer. De andere film speelt zich af in 2010 wat ik dan totaal niet vind kloppen.

De dierengevechten in de film zijn erg goed en lijken erg echt. Hoe ze een tamme tijger op een stunt man storten en het volgende shot een dode namaak tijger neerleggen is knap gedaan. De mens-dieren doen me erg denken aan de apen in The Planet of The Apes en deze zijn ook erg goed gemaakt.

Burt Lancaster doet het voortreffelijk als Dr. Moreau. Hij is ook de enige acteur in alle verfilmingen die voldoet aan de beschrijving in Wells' boek. Michael York is een goede hoofdpersoon. Barbara Carrera, die een verschillende cult-films speelt, doet het ook erg goed als Maria. Nigel Davenport, die erg vaak een soortgelijke rol speelt, deed het ook wel goed. Richard Basehart was ook erg goed als de aanvoerder van de mens-dieren, Zijn stem lijkt een beetje op die van John Huston.

Erg mooi Sci-Fi/Thriller verhaaltje over de psychotische doctor. Er zit ook wel een moraal achter maar die licht er niet te dik op. Ik vind wel dat je in sommige dialogen kunt merken dat in die tijd er nog niet de zelfde dierenrechten waren als nu. Wel ben ik er van verzekerd dat erg voor het maken van de film geen dieren zijn verwond of gedood.

De muziek van Laurence Rosenthal, die ook de muziek van Clash of the Titans en The Young Indiana Jones componeerde, is erg goed en geeft een erg mysterieus effect.

Iedere fan van films zal het wel herkennen, van die films die je al heel lang op je lijstje heb staan maar waaraan je nooit toe komt om te kijken. Dit was er zo één van mij. Nadat ik, in dat jaar van uitkomen, de popcorn-verfilming The Island of Dr. Moreau (1996) had gezien was ik reuze benieuwd naar de versie met Burt Lancaster. Nu stamt het tijdloze verhaal al uit 1896 en is van de Britse schrijver H.G. Wells. De eerste verfilming ervan was Island of Lost Souls (1932). Dat oorspronkelijke verhaal van Wells ging over het ontleden van levende dieren, maar in de film heeft de vivisectie nu plaatsgemaakt voor genetische manipulatie. Dit levert natuurlijk wel minder horror op! Cel-manipulatie met een injectie is nu eenmaal minder angstaanjagend dan het creëren van mensen uit dieren door middel van knip-en plakwerk. Toch heeft het plot maar weinig ingeboet aan de actualiteit en dat terwijl de film alweer enkele tientallen jaar oud is. Alhoewel dat plot natuurlijk nu wel bekender is geworden, door de films die er hun inspiratie uitputte. De acteerprestaties zijn zonder uitzondering ijzersterk. De make-up van de beestmensen komt duidelijk uit de jaren '70 en oogt vooral Planet-Apish. Maar ondanks dat de film dan misschien niet helemaal goed de tand des tijds heb doorstaan, is het wel een film waarvan ik heel erg heb genoten.

Niet best. Veel grote acteurs hebben in het latere deel van hun carrière films waaraan je kunt zien dat ze zich er niet erg voor hebben ingespannen. Dit is blijkbaar zo'n film voor Burt Lancaster die ik vrij hoog heb zitten, maar er hier weinig van bakt en in deze tijd maakte hij ook films als Twilights Last Gleaming en Novecento waar hij wel zijn best op deed en waar hij echt goed in was. York is gewoon niet zo'n goede acteur en de rest maakt ook net veel indruk.

De film is nogal kleurloos. Het principe lijkt te zijn dat er een trailer moest komen die een beetje leek op Planet of the Apes, maar dat het tegelijk ook geen al te zware keuring mocht krijgen. Het leidt tot een erg matige verfilming en om te zien hoe goed het ook had gekund hoef je alleen maar te kijken naar de uitstekende remake van Invasion of the Body Snatchers een jaar na deze verfilming. Die film is in heel veel goed gemaakt maar heeft ook een zeer fijn gehalte aan seventies duisternis. Het verhaal leent zich daar erg voor maar de film doet er niks mee. Gemiste kans is dat de film de gebeurtenissen niet naar 1977 haalt maar laat spelen in de tijd dat het boek geschreven is. Laatste half uur krijgt de film wat meer pit, maar het blijft veel te weinig.

Zou best een goede nieuwe verfilming van mogen komen, maar na het gigantisch floppen van de versie uit 1996 durft niemand dat meer. Dat was een van de grootste flops uit de filmhistorie.