Eyes in the Night (1942)

Boeiende prent waarin een blinde detective en zijn knap afgerichte hond de show stelen. Vooral de hond is kostelijk! Het verhaal is origineel en de vertolkingen zijn overtuigend. Naar de roman "Odor Of Violets" van Bayard Kendrick. Hij is uit op DVD in de States, maar ik vermoed dat de print van Alpha Video matig is en er zijn helaas ook geen ondertitels. Het is wachten op een betere release.

Dit lijkt mij een aflevering van een reeks met een blinde amateurdetectieve en zijn wonderbaarlijk pientere hond in de vaste hoofdrollen.

Hoe dan ook, een vlot misdaadfilmpje dat boeit door zijn eenvoud, al is suspense niet zo uitgesproken, omdat de kijker eigenlijk quasi onmiddellijk op de hoogte is van hoe de vork in de steel zit.

Fred Zinneman raakt hier toch ook weer het oorlogsgebeuren aan zoals in veel van zijn films uit de jaren 40 en 50 ("The Sevent Coss", "The Search", "From Here to Eternity",...)

Enkele spectaculaire scènes met de hond "Friday" als showsteler.

Koddige misdaadfilm met oorlogsausje rond een stel geciviliseerde spionnen die een Amerikaans technologisch geheim willen stelen. Aan de blinde detective 'Mac', zijn hond Friday en zijn knullige hulpje de schone taak om één en ander te dwarsbomen. Tussendoor spelen nog wat romantische verwikkelingen en familiedramatechnische elementen een bijrolletje, maar die mogen verder geen naam hebben. De film lijkt in het midden wat te slepen maar kent een buitengewoon vermakelijke laatste 20 minuten, inclusief een sterke scene in de duisternis ('Now you're on my turf!') en wat kiene actiescenes met de hond.

Simpel en onschuldig vermaak.

Een blinde speurder met acteertalent en goed ontwikkelde zelfverdedigingstechniek is toch iets redelijk uniek en reden waarom deze film zich wat onderscheidt van de vele andere detective movies uit die tijd. Edward Arnold doet het schitterend in de hoofdrol, met een juiste dosering van flegma en doortastendheid, je kan als kijker niet anders dan sympathie voor hem opbrengen. Zijn personage mag dan wel blind zijn, maar zijn uitstekende stel hersenen betekent meer dan een compensatie, alsook de hulp van zijn hond en sidekick Friday. En dit is nog voor Lassie carrière maakte. Edward Arnold is hier verder ook meesterlijk in zijn dubbelrol als de dronken nonkel die graag een stukje orgel speelt.
Ook een vermelding voor de komische rol van Mantan Moreland, die we jammer genoeg enkel bij de intro en finale te zien krijgen.

Het verhaal start met een fikse dosis melodrama, met name de breuk tussen Ann Harding en stiefdochter Donna Reed, waarbij de stereotiepen inzake kwaardaardigheid omgekeerd geprojecteerd lijken. Na de moord op John Emery in de rol van Paul Gerente komt de film pas goed op gang en ontpopt zich een whodunit om halverwege om te schakelen - na onthulling van de moordplot - naar een halfopen strijd tussen Edward Arnold en de schurken. Een soort zelfde stramien als we te zien zullen krijgen in de sequel The Hidden Eye (1945) . Al schat ik deze Eyes in the NIght ietsje hoger in qua vermaak en spankracht.

Prima regie van Fred Zinnemann met gebruik van low angles en belichting in noir modus. Na zijn debuut Kid Glove Killer (1942) een tweede prima B-film die hij in hetzelfde jaar aflevert.