Nekeddo Burâddo: Megyaku (1995)

Aangezien de regisseur ook zijn aandeel had in Rampo Noir had ik er toch wat meer van verwacht.

Het eerste stuk is best saai, met wat Japans wetenschaps gedoe. Rare theorieën en gekke scifi troep mixen zich door elkaar.

Wanneer de splatter dan eindelijk de film in komt geslopen is het ook best wel leuk, met als hoogtepunt de vrouw die zichzelf opeet. Zag er ook allemaal best smerig en zelfs semi-realistisch uit.

Jammer dat de rest van de film nogal pover is. Weinig tot geen afwerking, af en toe wel pogingen tot enigszins kunstzinnige splatterfilmerij maar komt nergens in de buurt van een Fukui of iets dergelijks.

Grappig een keer gezien te hebben, vooral de smerige stukjes. De rest is wat ondermaats.

2.0*

Beetje jammer.

Eerste uur gebeurd er he-le-maal niks boeiends. Een zwaar gevecht om daar doorheen te komen, vervolgens wordt dat voor een deel goed gemaakt met redelijk sterke gore. Vooral erg 'leuk' gebracht, tegelijkertijd wel een tikkie disturbing.

Jammer dat het zo zwak gedoseerd is. Het matige verhaaltje is lang niet genoeg om je aandacht vast te houden, je zult niets missen mocht je naar minuut 50 skippen. Vanaf daar is het allemaal best fijn, leuk in beeld gebracht en zoals eerder vernoemd; gore die het bekijken waard is.

Memorabele oogbal scene .

Naar.

Dit soort films hebben een duidelijk element waar ze sterk op leunen en dat is dat de regisseurs achter het roer de poging doen om het zo smerig mogelijk te maken. Splatter: Naked Blood wil echter nog meer. Geloof het niet, maar dit verhaal had klaarblijkelijk een introductie nodig van 45 minuten voor het aan de horror begint.

Wanneer het dan op de horror aankomt is de film keihard. De praktische effecten maken indruk en worden daarom ook gevoeld. Moest toch wel een aantal bekken trekken tijdens de film van de zieke beelden. Dat zijn dan ook waar mijn punten heengaan, want ik vind het indrukwekkend wat ze voor elkaar hebben gekregen binnen zo'n goedkope film.

Jammer genoeg is de weirdness van de film in mijn ogen juist afstotelijk. De film meermaals onderbreken voor een compleet willekeurig moment is nogal storend, maar ook de eerste 45 minuten zijn gewoon brak te noemen. Ik ben geen fan van dit soort kale films, lijkt ook weinig moeite ondernomen te zijn geweest om de film wel degelijk te versieren. Zag er echt afgrijselijk uit, met een verschrikkelijk lelijke vorm van filmen.

Wat voor mij een extra duwtje over de rand geeft is een ietwat vervelende focus op naaktheid, die zeker in de finale een hoogtepunt bereikt. Zal wel bij het verhaal horen, maar doet een verhaal eigenlijk wel toe in een film als deze? Van mij had die onzin wel verder verkort mogen worden, want zelfs voor een film van enkel 76 minuten voelt de film in de introductie en de finale eindeloos aan. De enige stukken die de film overeind doen houden zijn de beelden van zware en expliciete gore.