The Fog (1980)

Inmiddels herzien en ik ben nu wat minder enthousiast dan na mijn 1ste kijkbeurt. Ik verveelde mij nogal in het begin, het duurt veel te lang voordat er echt gemoord wordt. Daarnaast wordt er teveel prijsgegeven, het gegeven dat slechts 6 mensen vermoord worden haalt veel spanning weg. De sfeer in deze film is gelukkig nog wel goed te noemen. 3*

Erg flauw Carpenter product.

Aan de trage kant, run of the mill spookverhaaltje. Nogal idiote special effects, erg fake en nergens spannend.

Vond de moorden hier echt niks, heb geen enkel schrikmoment gezien en vond het geheel, zelfs gezien de speelduur, slaapverwekkend.

En om Reinbo alvast gerust te stellen, het was de widescreen versie.

Pover Carpenter filmpje, dat de muziek van Halloween schaamteloos reproduceert en verder nooit echt een goeie sfeer weet neer te zetten.

1.5*

Goede effectieve horrorfilm van Carpenter, al hoewel ik het einde, de zogenaamde climax, vrij zwak vind en dat toch wel met terugwerkende kracht voor mij de hele kijkervaring stukken minder maakt (een gevoel van: Waar heb ik nou eigenlijk naar zitten kijken?). Goede acteurs (en Barbeau vond ik altijd al een lekker ding), heel veel sfeer en suggestie die je op het puntje van je stoel doen belanden en een typische Carpenter soundtrack maken het plaatje compleet.

Voor nu 3,5 ster, misschien verhoog ik 'm nog!

Verhaaltechnisch gebeurt er hier niet zo heel veel. De opener met de zeeman en de historie van de priester; op zichzelf betekent het allemaal barweinig. De film wordt dan ook volledig gedragen door de geweldige mise-en-scene. Carpenter mixt een oud-zeemannen plaatsje met de kleurrijke cinematografie van Mario Bava en levert zodoende een intense sfeer. De radiostudio in de vuurtoren, de gotische kerk, de klassieke straatjes, het huisje op het water en de mist die vanaf de zee nadert; The Fog is een heerlijk stukje griezelen.

Ook The Fog kent hetzelfde probleem als Carpenter's Assault on Precinct 13. Ja, Carpenter kan een bijzonder sfeervol plaatje schetsen. In dit geval een "Maar hier gebeurt nooit iets- vissersdorpje" en ook het creëren van een goede suspense is wel aan de man toevertrouwd echter op het gebied van actie faalt ie hier ook weer behoorlijk.

Let wel deze film is uit 1980! Alien (1979), Star Wars (1977) en Jaws (1975) hebben dan dus al het levenslicht gezien. 3 films waarvan de actiescènes en de sfx veruit superieur zijn aan wat Carpenter hier laat zien. Okay, de door mij aangehaalde films hadden ook wel een flinker budget tot hun beschikking maar toch, het oogt hier allemaal wel erg houterig (en soms zelfs bijna amateuristisch) hoor. Ik voel de dreiging echt niet van wezens die zich zo tergend langzaam in de mist bewegen dat zelfs m'n opoe met een rollator er nog aan zou kunnen ontsnappen. De mist zelf vind ik er ook niet echt mooi uitzien, het leek meer op iets uit een grote rookmachine dan echte mist.

Toch is ook deze film wel aardig om eens gezien te hebben. Het is een vrij standaard verhaaltje zonder al te veel onzin er om heen. Het sfeertje zoals ik al zei is heel behoorlijk en de jaren '80 atmosfeer die The Fog uitstraalt is gewoon erg amusant. De tijd dat mannen nog snorren hadden en vrouwen nog geen silicone...

Vooralsnog vind ik The Thing veruit Carpenters beste, deze kan het doen met een aardige,

3*

Toen ik deze film lang geleden zag vond ik hem maar helemaal niets. Dat had alles met mijn verwachtingen te maken. Toen was ik een jaar of 14 en had ik net de slasher ontdekt. Ik keek niet vaak films maar als ik keek was het naar films als Friday the 13th, The Prowler en My Bloody Valentine. Ik ging naar deze film kijken in de verwachting veel bloederige moorden te zien te krijgen. Kwam ik mooi bedrogen uit en daarom vond ik er toen geen ruk aan.

Nu kijk ik om hele andere redenen naar deze film. Namelijk om de heerlijke authentieke sfeer, het verhaal en goed getimede schrikeffecten. En dat alles is imo perfect verzorgd, mede door de fantastische soundtrack en het geweldige acteerwerk. En anders dan bij een slasher, waarbij je vaak de meest domme personages genadeloos afgeslacht ziet worden, is het acteerwerk bij een spookfilm wel een factor van doorslaggevend belang.

Ik heb vannacht in ieder geval zwaar genoten bij het kijken van deze film.

Ze zenden deze film tegenwoordig weer uit op SciFi channel. Ik heb deze film vroeger wel eens gezien en ik moet zeggen dat ik het destijds best een spannende film vond. Verhaal is best goed en er wordt ook redelijk in geacteerd. De film is nu natuurlijk zeer gedateerd en mist daardoor zijn uitwerking wat hij destijds wel had.

Gedateerde klassieker.

Kent een aantal gedenkwaardige scènes, maar is erg hard gebeten door de tand des tijds. Het acteerwerk kan er mee door, maar niet bij iedereen.

Het verhaaltje echter, en de sfeer, vielen mij tegen. Te weinig gegriezeld helaas. Tien keer beter dan de verschrikkelijke remake, dat wel.

Redelijk.

Sfeervolle horrorfilm, die er mag zijn. Er zitten een aantal alleraardigste schrikmomenten in en het verhaal zit goed in elkaar. Het acteerwerk is niet altijd even goed, maar storend is dat hier niet. De sterk gekozen muziek zorgt ervoor dat de dreigende mist in deze film nog meer angst inboezemt. Ook de mist is goed gekozen en het bewegen ziet er erg goed en natuurlijk uit. Leuke film dus weer van Carpenter, die met veel minder budget een veel betere film weet neer te zetten dan Darabonts lachwekkend slechte The Mist.

3,5*

Zelfs wanneer Carpenter op een laag pitje dwaalt, serveert hij al dan niet het nodige visuele of inhoudelijke genot. Zo ook in The Fog, die weliswaar kijkt en luistert als een Carpenter pur sang, maar ervaart als een Carpenter-light. Het scherpe oog voor klassieke mise-en-scene, secure opbouw en sfeervolle breedbeeldcomposities is zondermeer aanwezig, alsook de kenmerkende muzikale noot. En toch slaagt Carpenter niet in het opzet om van de opkomende mist een personage op zich te maken en deze enige angst in te boezemen. Het resultaat is een licht genietbare, maar allesbehalve iconische Carpenter.

2.5*

Behoorlijk spannende Thriller van de welbekende Carpenter.

The Fog is een behoorlijk knap gemaakte film. Qua angst gevend concept zeker niet de engste, maar toch is dit zo'n spannend gegeven wat je heus wel een kleine angst bezorgt. Jamie Lee Curtis was toentertijd al bekend in dit soort films, en dit is zeker een van de beste waar ze zich in bevond. Deze film is behoorlijk goed gelukt. Carpenter zet het op zijn manier neer, dus niet teleurstellend. 4,5.

Heerlijk werk weer! Dit is m'n 7e Carpenter en het blijft echt genieten. Het is toch verschrikkelijk dat zo'n halve debiel als Frank Darabont niet om weet te springen met de mysterie van een mistbank. Neem een voorbeeld aan deze legende, wát een sfeer en spanning !

Van de fantastische soundtrack tot aan de vele sfeershots. Vooral het begin spreekt me enorm aan, vol spanning zie ik het aan. Carpenter doet dat zonder in een valkuil vol clichés te donderen, hij neemt zijn tijd en timed de momenten om je op te doen veren: perfect.

De mysterie die het geheel uitstraalt is een groot verdienste. Verder een lading interessante personages waar Barbeau je betoverd met haar dromerige stem (ook een grote factor in het eerste gedeelte!) en zelfs Jamie Lee Curtis doet het goed (geen fan).

Mooie 4.5* voor deze angstaanjagende mistbank, dijk van een klassieker.

Uiterst sfeervolle film met mooie shots, een typische Carpenter-score en een vermakelijk verhaal.

Voor gore, bloed en afgehakte ledematen bij je met The Fog aan het verkeerde adres. De spanning en mysterie wordt zorgvuldig opgebouwd door een zeer sterk begin. Halverwege zakt het geheel iets in vind ik maar weet zich richting het slot weer op te werken naar een prima eind. Het redelijke acteerwerk en geslaagde effecten maken dit niet de beste Carpenter maar zeker een film voor een avondje mysterie.

3*

Al vanaf de opening, met de eerste klanken van John Carpenter's beklemmende score en het verhaal over de gedoemde bemanning van een schip weet je dat je met een puike griezelfilm te maken hebt.

De film begint vrij snel met de eerste mysterieuze gebeurtenissen, die ook echt eng en onverwacht uit de hoek weten te komen met plotseling brekend glas, trillende voowerpen en meer van dat soort subtiele en minder subtiele schrikmomenten. De eerste aanval laat heel even op zich wachten, maar daarvoor wordt precies de juiste mysterieuze sfeer gecreëerd zodat deze scène op precies het juiste moment komt.

De mist is een echt personage, en hoe het door de straten rolt en de nacht oplicht is erg eng; het lijkt wel of het leeft. De sfeer wordt in aanloop naar de spookaanvallen perfect opgezet. Je weet nooit wanneer de bemanning opduikt, maar als ze dan uit de mist opdoemen, dat een heel palet van kleuren bevat, is het ook echt een verrassing. Hoe Carpenter met je verwachtingen speelt en de dreiging uit een compleet onverwachtte hoek laat komen is gewoonweg briljant. De spookbemanning komt nooit echt duidelijk in beeld, maar hun silhouetten die afsteken tegen de oplichtende mist in combinatie met hun rode ogen geeft alles een superenge sfeer mee.

De cast is een bonte verzameling van genreveteranen, zoals Jamie Lee Curtis als een compleet ander personage dan je verwacht als je Halloween nog in je hoofd hebt, en haar moeder Janet leigh in een minder grote, maar nog steeds fraaie rol. Adrienne Barbeau speelt in feite in haar eigen kleine film, en het is mooi gedaan dat je haar in het begin alleen als zwoele stem over de radio hoort. Ze acteert hartstikke goed, net als de rest van de cast eigenlijk. Niemand overdrijft het, want anders was de hele griezelige sfeer van de film weg; nee, ze gaan perfect om met het materiaal. Nancy Loomis was trouwens heel leuk, vooral haar geweldige levering van de woorden yes ma'am, het leukste grapje uit een verder vrij serieuze film.

Het verhaal is uiteindelijk niet zo heel bijzonder en wordt vrij simpel uit de doeken gedaan, maar het is wel geweldig spannend. De film is niet al te grafisch, maar de special effects zijn simpel en effectief, en de film eindigt met een lekkere laatste schok en een dialoog die een hommage lijkt aan the Thing from Another World. Dit is een lekker griezelig werkje van John Carpenter.

Gemiddelde horror, waarbij de sfeer de film moet redden. Een slaperig havenstadje wordt opgeschrikt, wanneer deze net haar 100-jarig bestaan viert. Het begint met heen en weer wiebelende meubelen en je kunt wel raden dat op het eind alle remmen los gaan. Redelijke griezelscenes hoor, maar heel erg uit het oog springen doet het niet. De muziek van Carpenter was overigens wel weer chill.

Heel wat minder dan de betere Carpenters.

Sfeertje zit alvast goed, mede door het fijne camerawerk en de muziek. Daardoor werken de schrikmomenten nog wel redelijk. Erg spannend wil het echter niet worden, daar is het allemaal wat te gedateerd en achterhaald voor jammer genoeg. De mist die wat spanning moet verzorgen is soms niets anders dan een layover die over het shot wordt bewogen, zag er erg goedkoop uit moet ik zeggen.

Personages voegen ook niet veel toe. Juist dat was een van de sterkste punten in Halloween en The Thing. Zitten eigenlijk best veel personages in, maar wat zo'n Elizabeth daar nou bijvoorbeeld komt doen (buiten haar naam dan) is toch wel merkwaardig.

Gelukkig een vlot filmpje, maar niet al te denderend. 2.5*

Opnieuw een heerlijke klassieker van Carpenter.

De hele gebruikelijke Carpenter cast komt weer opdraven in The Fog. Adrienne Barbeau (Escape From New York), Jamie Lee Curtis (Halloween), Tom Atkins (Escape From New York), Charles Cyphers (Halloween), Darwin Joston (Assault on Precinct 13)) en ik dacht zelfs even dat ik Donald Pleasence zag als de spooky verhalenverteller in het begin maar dat bleek hem toch niet te zijn. In ieder geval doen zet het allemaal wel aardig met als uitschieter toch wel Adrienne Barbeau. Ook opvallend is dat Jamie Lee Curtis dit keer niet de brave maagd is maar dit keer de wat losbandigere lifster (al acteert ze nog steeds een beetje als een houten plank) en ze springt zelfs met de eerste de beste kerel die haar oppikt het bed in. Dat die kerel net zo goed haar vader of opa had kunnen zijn doet er even niet toe.

De mist die over het water en het landschap trekt brengt gelijk een dosis sfeer mee (samen met de uitstekende soundtrack van Carpenter). Daarbij komt dat Carpenter met iets simpels als zombies/geesten die in de mist rondlopen gelijk een hoop spanning weet te creëren. De geesten blijven veelal slechts mysterieus in beeld en eigenlijk zie je ze nooit full screen maar dat maakt het alleen maar sterker en sfeervoller.

Carpenter heeft betere gemaakt maar ook The Fog is weer een heel erg lekker sfeervol werkje.

Goeie film waarin de bewoners van een kustplaatsje worden opgeschrikt door een mysterieuze mist. Het verhaal stelt niet veel voor en de mist is te vaag om eng te zijn. Echter weet John Carpenter een behoorlijk spannende sfeer te creëren (zijn eigen soundtrack draagt hier ook aan bij). Ook is de film gewoon goed opgebouwd en zakt hierdoor nergens in. Een nipte 3.5 sterren voor het duidelijk aanwezige vakmanschap van John Carpenter.

Aardig griezelverhaaltje van Carpenter die met het kustdorpje en z'n muziek een rustiek en geladen sfeertje weet neer te zetten. Met enkele bizarre gebeurtenissen en het schimmenspel zit het ook wel snor met de spanningsopbouw, alhoewel het inmiddels niet meer zo koud wordt als de bewoners van Antonio Bay dat voelen. De executie laat ook wel wat te wensen over, het achterliggende verhaaltje spreekt me sowieso niet erg aan, maar tijdens het pakweg eerste uur proef je de dreigende zeelucht.

Roger Thornhill schreef "zeker in de fraaie transfer op mijn "2 disc edition" van RCV" Dat is de versie die ik ook gezien heb en inderdaad de beelden zijn erg fraai,dat shot als Stevie Wayne de trap afloopt naar de vuurtoren,adembenemend.The fog lijkt ook nog steeds bij elke kijkbeurt beter te worden,in het miden van de jaren tachtig zat ik op 2,5 maar ik ga er nog een halfje bij doen zodat ik op 4,5 uitkom.Over de sfeer hoef ik het natuurlijk niet meer te hebben maar ook de cast maakt steeds meer indruk.Maar wat wil je ook met namen als Janet Leigh,Jamie Lee Curtis,Nancy Loomis,Hal Holbrook,Tom Atkins en Adrienne Barbeau,dat is een droomcast voor elke horror fan.Trouwens die Bennet in het begin dat is toch Carpenter zelf.......

"Why not six, Blake? Why not me?"

Weer een erg mooie film van John Carpenter!! Wel een beetje kort, had van mij best langer gemogen.

Sfeervolle beelden en mooie setting. Een vrij klassiek verhaal over zeelieden die zijn omgekomen in een mysterieuze mist. Dat spookverhaal aan het begin vond ik ook erg sfeervol (wel eng dat die man dat allemaal al wist ter wel de priester dat boek nog niet gevonden had).

De zombies zijn goed gemaakt, ze komen (mede door de mist) nooit echt helemaal goed in beeld en het enige wat je ziet zijn duistere figuren met haken (en Blake op het einde wel helemaal).

Aan het einde als Vader Malone Blake het goud terug geeft vond ik de effecten erg goed. Dat was ook echt wel een sterk einde. Alleen dat allerlaatste stuk waar ze toch nog even terug komen om die priester een kopje kleiner te maken vond ik overbodig.

De muziek is vrij simpel maar erg goed. Het past erg goed bij de film en geeft veel sfeer mee. Maar op zichzelf is er moeilijk na te luisteren (op een paar cue's na).

Weer een erg goede Carpenter!

Redelijke Carpenter.

Na van de week Assault on Precinct 13 gezien te hebben, gelijk doorgegaan met een andere Carpenter op mijn to see lijstje. Om direct met de deur in huis te vallen: dit was op alle vlakken één van zijn mindere werken. De setting en opbouw van de film zijn best goed en de dreigende mist zorgt voor een onheilspellend sfeertje. Niet voor niets geloofde men vroeger in Nederland dat er witte wieven in de mist huisden.

Maar op het moment dat de actie begint en de geesten verschijnen, zakt de film in elkaar. Ten eerste zien de geesten er niet uit, zijn ze traag en daardoor nauwelijks eng. In plaats van goede schrikeffecten, grijpt Carpenter terug naar aloude horrorclichés om spanning te creëren. Auto's die plotseling niet willen starten en slachtvee dat op onnozele wijze aan het eind komt. Zelfs de kills zijn echter ongeïnspireerd en zwak.

Uiteindelijk kan ik slechts een magere 3*** uitdelen voor een sterk eerste uur.

Een klassieker die er bij een eerste kijkbeurt veel beter uitzag dan een herziening. Het verhaal is niet echt sterk. Het begin is goed, geluiden die plots beginnen afgaan in het midden van de nacht, ruiten die barsten, klopgeluiden en dan de mist. Aan sfeer in elk geval geen gebrek. Het probleem is een beetje de voorspelbaarheid. Je weet meteen wie er aan zal gaan en wie aan de wraak van de zombies zal ontsnappen. De radiovrouw (het beste karakter) wordt totaal ingesloten, maar ze overleeft het omdat die Blake zijn goed terugkrijgt en alle zombies dan als bij toverslag verdwijnen. De oplossing was een beetje simpel en afgeraffeld. En dan maken ze die priester toch nog af (omdat ze anders zogezegd hun quota niet haalden) terwijl ze net zo goed hem hadden kunnen doden nadat ze het goud in ontvangst hadden genomen. De rol van Jamie Lee Curis als de vreemdelinge was toch maar raar. Ze ontmoet zo even iemand en even later liggen ze al met elkaar onder de lakens of was dat gebruikelijk in de periode. Het lijk dat even tot leven leek te komen, oh ja dat hadden we niet zien aankomen als de camera al 3 keer op de lakens zat in te zoomen. Waarom dat lijk wel en niet die andere lijken. Die kon al vallend een 3 op de vloer schrijven, en wat wou die 3 zeggen. Was hij het derde slachtoffer, moesten er nog 3 volgen?
Teveel voorspelbaarheid, verschillende scènes waar niets nuttigs mee werd gedaan, de chemie tussen de hoofdpersonages was niet echt overtuigend. De oplossing van het probleem leek meer met goed geluk te maken hebben. Nuja goed het is horror, misschien verwacht ik wel teveel.

Carpenter creëert weer een lekker sfeertje. 'The Fog' is absoluut niet het beste wat-ie op het witte doek heeft getoverd, maar er valt weer genoeg te genieten. De film ziet er mooi uit, kent een paar verbazend mooie shots (bijv. die van de trap naar de vuurtoren toe) en vermaakt goed. Echt spannend of eng wordt de film nooit en het verhaaltje stelt weinig voor, maar dit soort sfeervolle prenten doen het toch altijd wel goed. Prima muziek weer, verzorgt door de baas zelf. Binnenkort maar weer eens 'The Thing' zien.

The Fog krijgt van mij net voldoende. Hoewel het verhaal op zich wel ok is, stel ik me toch enkele vragen. Eerst en vooral vond ik het einde toch wat bizar. Verder is het nogal vreemd dat de "monsters" niet naar het dorpsfeest gegaan zijn. Een massief gouden kruis is onmogelijk door 1 man te dragen maar allee, tis film he. Toch kon de film me niet echt overtuigen, laat staan de stuipen op mijn lijf jagen. De prent is natuurlijk wel 35 jaar oud. Ik lees hier ook bij enkelen "The Mist". Wel, ik ben eerlijk gezegd meer liefhebber van The Mist dan van The Fog. Wel een goeie Jamie Lee Curtis, alweer.

In de herziening!

Uit de tijd voor ik ging bijhouden welke films ik gezien had en ook één van de eerste griezelfilms die ik ooit zag, al weet ik niet meer welke nou het eerste was: Invaders from Mars (1953), Friday the 13th, Halloween, De Lift of misschien wel deze, maakte op het schoolplein in ieder geval zeer veel indruk op ons 12/13-jarigen.

Veel minder grimmig dan Halloween, dat wel, en ook de opbouw is best lang, maar wat ziet de mist er geweldig uit en geweldig het commentaar vanuit K.A.B. Radio, fantastische Carpenter-muziek af en toe erbij en toch wel een flink aantal klassieke Carpenter-scenes.

Niet helemaal hetzelfde niveau als Halloween, maar zeker een spannend en origineel verhaal. Carpenter gaat erin met gestrekt been, want het grimmige begin vind ik ijzersterk. De toon is meteen gezet voor de rest van de film. Glansrol voor de sensuele Adrienne Barbeau als de bevallige radio-dj.

De remake uit 2005 ken ik niet, dus ik kan niet vergelijken. Remakes vind ik sowieso een bewijs van artistieke armoede en schaarste, ongeacht hun (eventuele) commerciële succes.

Fijne film. Aanvankelijk dacht ik dat The Mist (2007) hetzelfde verhaal vertelt, maar dat blijken toch twee verschillende films te zijn. Het verhaal van The Fog is veel breder, kent meer diepgang en is ook (kwalitatief) beter uitgewerkt. Waar het scenario van The Mist zich beperkt tot een supermarkt, speelt The Fog zich in het hele dorp en omgeving af. De film is lekker sfeervol en de spanning wordt goed opgebouwd. Bovendien weet het de relatief korte speelduur goed te benutten. 3,5*

Gek dat ik deze film nog niet gezien had. Terwijl ik toch veel van Carpenter heb gezien. Enfin de film is een ware klassieker. Vanaf het begin wordt er een duister sfeertje gecreëerd. In eerst instantie wordt er veel aan de suggestie over gelaten. Maar hoe verder we in de film komen hoe meer er duidelijk wordt en we ook zien. Carpenters oor voor de muziek is goed te horen want de geluiden en synthesizers zijn super. Heerlijke film.

Ongeveer het meest suffe uitgangspunt denkbaar - spookpiraten in een mist- wordt in handen van een sfeerregisseur als John Carpenter alsnog een intense kijkervaring. Hij zet hierbij zijn gebruikelijke ingrediënten in: de jengelende soundtrack, het claustrofobische van de locaties en een keurige suspense-opbouw waarbij het ogenschijnlijk normale steeds iets meer unheimisch wordt. De misteffecten zijn bij vlagen een tikkeltje gedateerd, maar desondanks levert het nog steeds beklemmende POV-shots op 'vanuit de mist' als de geestverschijningen uit moorden gaan.'The Fog' heeft als extra charme dat het veel sfeer haalt uit het pittoreske vissersdorpje Antonio Bay. Echt zo'n plek waar je tijdens de film van gaat houden omdat het zo fraai in beeld wordt gebracht. Dat mis ik wel in hedendaagse horrorfilms: het vermogen om op een bepaalde manier gezellig en warm te zijn, terwijl het geen afbreuk doet aan het griezelige ervan. Maar misschien spreek ik nu vanuit de warme gloed van mijn nostalgie!?