Black (2015)

Heftige film. Brussel als achtergrond van de strijd tussen twee rivaliserende bendes. Waarbij zich een Romeo & Julia story ontvouwt tussen Mavela, lid van Black Bronx, en Marwan, lid van de 1080’ers (en waarbij deze postcode staat voor Molenbeek). Misschien wordt naar het Romeo & Julia verhaal ook wel verwezen wanneer Marwan bij zijn ondervraging op het politiebureau ludiek weet te vertellen dat hij (als alibi) Shakespeare aan het lezen was.

Sterk en levensecht geacteerd verhaal van mensen die andere mensen vreselijke dingen aandoen. Mooi hoe men de bendemechanismen - peer pressure - blootlegt.

Dit alles vakkundig in beeld gebracht door het regisseursduo Adil El Arbi en Bilall Fallah. Ik hou er wel van hoe ze af en toe in versneld tempo real time lapses in het verhaal monteren, had ik ook al gemerkt bij Patser (2018) - MovieMeter.nl. Laatstgenoemde film vertelt ook een misdaadstory maar daar is het allemaal net wat verteerbaarder omdat er een comedy element is toegevoegd. Black daarentegen is allesbehalve comedy maar bittere ernst. Als kijker moet je bestand zijn tegen een portie gruwelijk (want realistisch) geweld, tot groepsverkrachting toe. Uiteraard geen film waar je vrolijk van wordt maar het regisseursduo heeft het onderwerp naar mijn aanvoelen op een integere manier gebracht. Een film die een keer gemaakt moest worden. Prachtig eindshot trouwens, een soort choreografie van verstild geweld.

Een rauwe film met als rode draad een romantische relatie tussen twee tieners, die ieder voor zich lid zijn van rivaliserende bendes in een voorstad van Brussel. De gewelddadige confrontatie tussen de bendes voel je lang van tevoren aankomen. Dat doet niets af aan het feit dat het voorafgaand aan die climax een boeiend psychodrama is met eersterangs acteerwerk van de beide jonge protagonisten.

Deze film is veel beter dan het rommelige Patser (2018), die El Arbi en Fallah hierna maakten.

Een heftige film die mij erg goed is bevallen. Ik twijfelde eerst of ik het wat zou vinden, ik houd niet van films met veel geweld en ik heb niks met (jeugd)bendes, maar het viel mij mee. Het verhaal vind ik sterk, ik vind dat het goed in elkaar zit en een boeiend geheel vormt. De cast speelt overtuigend en ik vind het op spannende, meeslepende wijze gebracht. Een 8. 4*

Komt niet helemaal lekker uit de verf en dat komt met name door de flashy stijl van monteren en het toch wel matige acteren door sommige acteurs waardoor sommige situaties wat simpel ogen. Bijvoorbeeld de scenes op het politiebureau of dat bendelid van de Black Bronx die als 1 of andere huurling door Brussel loopt. Zie dit soort films toch graag wat rauwer, al zitten er zeker wat heftige scenes in helemaal overtuigen doet het me allemaal niet helaas.. Toch heeft de film me wel van begin tot eind weten te vermaken, dat kunnen deze regisseurs wel. Maar het is niet toevallig dat ze later Bad Boys zijn gaan maken.

Strak verfilmd verhaal over jeugdbendes in Brussel, doet wat danken aan West Side Story, met een scheut Romeo en Julia.

De jongedame die Mavela speelt doet dit erg goed vind ik, rest van de cast wat minder sterke acteurs. Hoe de beide groepen worden neergezet verbaasde me wel wat, de donkeren als verkrachtende barbaren die naar reportages over kindsoldaten in Afrika kijken terwijl de lichtere groep zich bezighoudt met tasjesdiefstal en jointjes roken.

Redelijke film, beetje simpel en zwartwit maar mooi gemaakt.

Best goed.

Adil El Arbi en Bilall Fallah maken met Black een eigen, op momenten harde, versie van Romeo en Julia. De achtergrond is het Brusselse, met alle 'problemen' die kennelijk eigen zijn aan die buurt. Hoewel weinig verrassend doet de film eigenlijk alles wel goed. De 2 jonge acteurs zitten prima in hun rol en brengen een zekere jeugdige naïviteit in de grimmige rivaliteit tussen de leefwerelden. Het is uiteraard cynisch dat die rivaliteit er is, aangezien de bendes zowat spiegelbeelden zijn; maar de film mikt m.i. toch vooral op het liefdesverhaaltje.

3,5

Na de ode van Film Pegasus aan de Vlaamse film, waar deze film op een eervolle vierde plaats prijkt, toch maar eens op zoek gegaan naar Black. En zowaar zag ik hem staan tussen de films in het door mij nauwelijks aangeroerde Pluspakket van KPN dus dat was een mooie meevaller.

Echt Vlaams komt de film niet over trouwens, er wordt vooral Frans en in mindere mate Marokkaans Arabisch gesproken, met wat flarden Vlaams (die niet werden ondertiteld). Het verhaal is simpel maar doeltreffend uitgevoerd. Zo krijgt het bekende Romeo & Juliet verhaal een modern, grootstedelijk en behoorlijk rauw randje, met onervaren acteurs. Die doen het prima, de jonge Martha Canga Antonio voorop. De relatie met Marwan vond ik vooral geloofwaardig als vriendschap, niet zozeer als een heftige verliefdheid. Dat onderling dollen kwam heel naturel over en leek grotendeels geïmproviseerd.

Van een gelijk speelveld is niet echt sprake, het is toch een beetje de straatjochies en kruimeldieven tegen zware criminelen die ook onderling niet bepaald relaxed zijn. Dat wringt ergens wel, maar het is de vraag of een subtielere benadering de film goed had gedaan. Het is nu in your face, gestileerd met nogal wat grof geweld, ondersteund door een energieke soundtrack. Een andere toon zou een andere film opleveren.

Niet geweldig, maar ook niet vreemd dat El Arbi en Farrah in Hollywood terecht kwamen. Nadeel van Black is vooral tweeledig. Stillistich had het wat ruwer of juist gestileerder gemogen. Maar de film solliciteert de hele tijd openlijk naar de mainstream carrière die snel zou komen. En het script is een uitgekwauwde Romeo & Juliet/West Side Story variant die daar weinig aan weet toe te voegen.