The Forbidden Room (2015)

Die plotbeschrijving alleen al is fantastisch. Gezien de twee stemmen hier is dit verplichte kost op Imagine? Koenr? Mochizuki Rokuro?

Jazeker. Ik ben blijkbaar nog niet voldoende bekend in het oeuvre van Maddin, omdat deze film door zijn humor en gelaagdheid bijzonder onderhoudend was. Iets dat ik met andere films van hem minder had. Je moet wel tegen de aanpak van Maddin met zijn crush voor de zwijgende cinema kunnen met zijn tussentitels, theatraal acteerwerk, krassen en vlekken en andere 'eigenaardigheden'. Maar tempo, vondsten, vooral humoristische vondsten en zichtbaar plezier van de all star cast maakten het een heerlijke film. Het hoogtepunt voor mij zat wel redelijk aan het begin: de lobotomie bij Udo Kier.

Thx voor de toelichting!

Nog een kleine reactie van jouw kant, Prudh?

Zeker: ik sluit me aan bij jouw stuk (al was ik nog helemaal onbekend met het werk van Maddin). Het 'naratief' dat alle kleine, bizarre, grappige en koortsdroomachtige sequenties aan elkaar verbindt vond ik erg geestig. Een soort Verkade-effect, waarin we van verhaal in verhaal in verhaal duiken, en dan weer via dezelfde weg weer terug gaan naar bovenliggende verhalen die allemaal even bizar zijn.

Grootste kritiekpunt is de speelduur. Eigenlijk begon het me na zo'n 100 minuten gewoon tegen te staan en hoopte toen steeds dat het een keer klaar zou zijn. Een kleine smet (want dat gevoel ebt weg, terwijl de overdaad aan beelden en ervaringen gewoon overblijven). Interessante film!

En edit: leuk om te zien dat hij ook in de smaak viel bij The One Ring en beavis, die blijkbaar ook in de (behoorlijk volle) zaal zaten

Man man wat een synopsis..! Gaat op de lijst!

Vooraf aan de screening bij Imagine werd ons mede gedeeld dat de verschillende korte verhalen hier gebaseerd zijn op verloren geraakte films uit het stomme tijdperk. Tijdens het kijken kon ik me daar nauwelijks wat bij voorstellen, want de geregeld nogal op bizarre fetisj gestoelde filmpjes zouden waarschijnlijk nooit door censuur van die tijd gekomen zijn en de humor deed me ook nogal postmodern aan. Toch zit er een kern van waarheid in, want volgens dit interview zijn het inderdaad zéér losse adaptaties van bestaande oude projecten. Er was dus werkelijk een film getiteld How to Take a Bath (van dezelfde regisseur die ook How to Undress in Front of Your Husband maakte). Grappig. Het hele interview is een aanrader overigens, want Maddin heeft gevoel voor humor.

Dat hij humor had was mij al bekend, zelfs al heeft hij die reputatie niet. De enige andere film die ik namelijk van hem zag was een korte film met de titel Sissy-Boy Slap Party, die ook al leek op een stomme film (noot: ik zag deze nota bene tijdens een college). Maffe humor op een stijlvolle manier gebracht is deze regisseur duidelijk wel toevertrouwd. Bij The Forbidden Room krijg je in essentie een soort Monty Python waarin de sketches op even onzinnige als complexe wijze in elkaar overlopen en het allemaal gebracht wordt als een stokoude film die bijna aan het vergaan is. De bewerking van het beeld alsof het nitraat vergaat geeft dit een zeer unieke sfeer mee. Het deed me aan een koortsdroom denken. Het type droom dat steeds meer bizar en onsamenhangend wordt. Dat de beelden dan zelf ook letterlijk nauwelijks nog in elkaar zijn blijven hangen is een goede vondst.

Kritiek op de lengte kan ik begrijpen, maar deel ik eigenlijk niet. Dit is een aanslag op de zintuigen, ja. De drukke montage en natuurlijk het geluid zijn niet bepaald iets dat overgenomen is van de jaren '20. Vermoeiend is het misschien, maar als je naar iets kijkt dat werkelijk constant met nieuwe ideeën aankomt en onvermoeibaar is in zijn visuele vindingrijkheid kan ik niet klagen. Het is gewoon lang genieten.

4*

In die vroege periode van stille cinema was er toch nog geen of amper sprake van censuur?

Niet in een officiële zin, maar er was wel degelijk een algemeen idee van wat wel en niet kon en studio's probeerden wel degelijk een bepaalde standaard na te leven. Wel zijn die films een stuk vrijer en laten we zeggen gedurfder dan vanaf het moment dat de Hays code werd ingevoerd.

Eerste kennismaking met deze regisseur en het zal zeker niet de laatste film zijn die ik van hem ga zien.

Een film van Maddin over de voor en nadelen van het nemen van een bad... Of zoiets.

Ik was nog vrij onbekend met Maddin. Ik zag eerder enkel een short van 'm. Het was een geslaagde kennismaking, want ik zag een volkomen unieke regisseur in een film boordevol ideeën met een cast in rollen die je nooit van hen zag en ook nooit meer zult zien. Een wonder van bewerking en vooral ook montage soms.

Maar ik viel ook over de lengte. Dat kan best een kwestie van wennen zijn en de volgende keer helemaal weg. Maar ik had na ongeveer driekwart van de film een soort overdosis gehad.

Vandaar 3.5*

Mijn god, wat wil ik dit graag zien!

Heb gisteren send me to the 'lectric chair gezien, gewoonweg onvoorstelbaar. Hypnotiserend sterke cinema!

Ik had ook verwacht dat ik dit of via reguliere release in de filmhuizen of VOD nog wel zou kunnen kijken in 2015, nadat ik hem door ziekte heb laten schieten op Imagine. Lijkt er niet op. Ik las overigens dat Maddin van deze film meer dan welke andere van zijn films dan ook voelt dat je hem eigenlijk op het grote doek zou moeten zien.

Heb jij iets meegekregen van distributieperikelen hiervoor, Verhoeven?

Gaat heel waarschijnlijk volgend jaar in het kader van 'Previously Unreleased' vertoond worden. Veel meer hoef je echt niet te verwachten. En het is ook nog maar de vraag of je dat opmerkt.

Jammer, hij staat op best wat eindejaarslijstjes. Nu ontvang ik wel de Eye nieuwsbrief, dus ik zou dat wel op moeten merken, met wat geluk

John Milton Vanaf 8 maart verkrijgbaar op dvd (in ieder geval via amazon).

Top, Seam. Mooie stuk achter de deur als hij niet nog even in Eye langskomt!

Gaat wel degelijk langs komen! Vandaag bevestigd voor Previously Unreleased!

Wat ik er van begrepen heb: voor er theaters waren, was film een rondreizende iets. Een vertoner huurde een zaaltje in een dorp, vertoonde 1 a 2 dagen en was weer weg. Die korte vertoningsperiode was er onder andere om bij gedoe met de plaatselijke zedencommisie van dienst weer weg te zijn voor ze georganiseerd waren. Sex verkocht toen ook al.

1920 "sex" films

Ik had ook wat problemen met de speelduur. Jammer. Ik miste een verhaallijn. Zoals bijvoorbeeld in My Winnipeg.

Inmiddels de blu-ray mogen zien op mijn eigen toch ook behoorlijke scherm, maar ik acht de kans groot dat ik alsnog ga als hij in Eye komt in het kader van previously unreleased. Wát een film.

Dit stuk op Indiewire omschrijft het ontzettend treffend (zo treffend dat ik zelf afzie van een uitgebreide mening schrijven). Bepaald geen crowdpleaser weer, deze Maddin. Maar voor cinefielen met een specifieke affiniteit voor de silent cinema, zou dit nog wel eens een waar feest kunnen zijn. Dat was het voor mij althans wel, en ik rond vooralsnog naar boven af. De tweede 4,5* na Laurie Amdersons Heart of a Dog laatst.

Dit was pas mijn derde Maddin speelfilm na Cowards Bend the Knee or the Blue Hands en Keyhole, en ik kijk uit naar de rest van zijn films. Keyhole beviel me destijds niet geweldig, maar dat kan ermee te maken hebben gehad dat ik niet wist wat er op me af ging komen. Ik vond zijn short The Heart of the World echt geweldig, trouwens...

Tijdens de laatste 5 minuten stamelde ik bedremmeld twee woordjes: Oh wow...

4,5*

Het beviel jou dus ook nogal, McSavah?

Dat kan je wel zeggen, John Milton.

Twijfel nog wel tussen 4.5* en 5.0*, maar films die zo radicaal anders zijn geef ik toch sneller een bonuspuntje. Vond het ook wel wat weghebben van Raul Ruiz op LSD, door het vloeiende narratief van verhalen binnen verhalen, al waren de overgangen mij hier niet altijd even duidelijk. Zelf houd ik (nog) niet zo van de zwijgende film, maar dat betekent niet dat ik iets als dit minder goed kan waarderen. Het gebruik van (tussen)titels werkt hier in ieder geval perfect als stijlmiddel en is vaak geestig van aard. Ruiz gebruikt een voice-over om ongeveer hetzelfde effect te bereiken, maar wat Maddin doet komt paradoxaal genoeg moderner over. De geluidsband vond ik ook echt geweldig, met ambient weggelopen uit een David Lynch. En dan die morphende beelden. Het draagt allemaal bij aan de liquide hallucinante ervaring (ook al klinkt dat pretentieus). Heerlijk bizarre cast ook, dat is wel echt een feest.

Enkele fragmenten kende ik al van Maddins Seances project, maar verder heb ik nog niks van hem gezien. Als dit inderdaad redelijk representatief is voor zijn oeuvre, dan ga ik daar nog veel plezier aan beleven. Was overigens vergeten dat de film in Previously Unreleased zit, maar deze is op de koptelefoon ook erg fijn.

Klinkt geweldig dit. Zeker na een term als "liquide hallucinante ervaring" . Maar eens een blu-raytje importeren.

De (Amerikaanse) blu-ray duurt trouwens 119 minuten, maar is er dan ook een langere cut van 130 minuten? Of neemt iedereen klakkeloos die speelduur (van IMDb o.a.) over? Ook bijvoorbeeld EYE geeft 130 minuten. Wikipedia (met als bron BBFC) geeft 119, en daar staat dat er niet in is gesneden.

Ik dien anders wel een correctie in.

allocine.fr meldt ook 119 minuten.

De versie vorig jaar in EYE (Imagine) was 130 minuten volgens mij. Imagine - The Forbidden Room at EYE Film in Amsterdam | EYE - eyefilm.nl

Maar de officiële press kit zegt 1:58:58, http://theforbiddenroom-film.com/press_files/theforbiddenroom_press_kit.pdf

Ik heb Maddin's The Forbidden Room nu drie keer gezien, omdat het een favoriet was van de redactie van 336 Weird Movies, en de film is nu al uitgegroeid tot één van mijn persoonlijke favorieten.
Het is geweldig hoe vloeiend de verhaallijnen in elkaar overlopen door middel van filmische effecten, hoe bizar en interessant ieder verhaal op zichzelf weer is, en hoe Maddin de kijker iedere keer weer weet te verbazen. De speelduur was voor mij daarom nooit te lang. De film is een soort ultieme viering van metafictie, en helemaal wanneer onze lumberjack aan het eind door "the book of climaxes" moet inzien dat hij zich in een verhaal bevindt, en dan pas de bemanning van de onderzeeër kan redden. Dat gaat er bij mij wel in.

Een flinke dosis humor, een prachtig visueel plaatje en geniaal geknip en geplak met plotlijnen en karakters. Dat verdient wat mij betreft de volle score.

Een matige komedie/mysterie film..

Een saai verhaal...

Slecht acteerwerk...

Slecht breedbeeld, geen HD aanwezig...

Redelijk achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Niet te moeite waard...

The Forbidden Room Blu-ray