The Other Side of the Wind (2018)

Bij Orson Welles:

Orson Welles’s Unseen Project The Other Side of the Wind Ready to Screen? | FilmoFilia

Orson Welles’ Lost Final Film to Be Completed for 2015 Release | Variety

Misschien een bioscooprelease volgend jaar.

"Welles shot the film-within-a-film between 1970 and 1976 and then worked on it until his death in 1985, leaving behind a 45-minute work print that he had smuggled out of France."

Orson Welles' Last, Unfinished Film Heads Toward Completion With $2M Indiegogo Campaign - Hollywood Reporter

Gaat dit er eigenlijk ooit nog van komen? Releasejaar op IMDB is alweer aangepast naar 2016

Netflix gaat laatste film Orson Welles afmaken

Iets meer geschiedenis erachter:

Cinemapp: Netflix gaat film Orson Welles voltooien

Hmm, al de derde film van Welles die door iemand anders afgemaakt wordt dan hemzelf.

Dat Netflix de film gaat monteren lijkt me duidelijk, maar ik kan me niet voorstellen dat ze nieuwe scènes gaat schieten, zeker omdat er veel materiaal bestaat. Bogdanovich was wel geïnteresseerd om een soort van opening via voice-over te doen las ik.

Het is voor mij in ieder geval een mes dat aan twee kanten snijdt. Langs de ene kant had ik veel liever gezien dat Welles dit in volle gezondheid had kunnen afwerken, maar langs de andere kant wil ik erg graag zien wat hij er tot nu toe van had gemaakt. The Lady from Shanghai is ook 'kapotgemonteerd' door anderen en toch vond ik dat nog wel een goede film.

Behind the Scenes of the Completion of Orson Welles’ The Other Side of the Wind | Netflix - YouTube

'The Other Side of the Wind': Paul Thomas Anderson, Quentin Tarantino, and Rian Johnson attend first screening - IndieWire

Oscar winner Michel Legrand scores Orson Welles’ final fiilm - Variety

Hij staat erop!

Sommige scenes zien er echt fenomenaal uit , maar over het algemeen is deze film erg slap gemonteerd . Welles onwaardig en jammer dat Welles geen kans heeft gehad om het zelf te doen . Met deze film wilde Welles o.a. ook kritiek leveren ( een parodie ) op de arthouse films van Antonioni , helaas haalt deze film nergens het niveau van Antonioni en daarom kun je dit project nu als een mislukking beschouwen .

Iets specifieker een parodie op Zabriskie Point (Een miskleun in diens magnifieke oeuvre).

Wel deel ik uw kritiek dat de montage vooral in de laatste akte ingenieuzer en meer frenetisch mocht zijn.

Zabriskie Point een miskleun? No way.

In ZP wordt de anti-kapitalistische/materialistische boodschap door je strot geramd. Hij bevat te weinig nuance en mystiek dat zijn andere werk net typerend en fascinerend maakt.

Het is in die zin inderdaad geen typische Antonioni maar een auteur mag van mij ook eens lekker gek doen, bovendien heel artistiek verantwoord allemaal. Of is pakweg een Godard altijd heel genuanceerd in zijn politieke lading?

Touché

The Other Side of the Wind (2018) is in ieder geval veel minder subtiel ( en poëtisch ) dan de films van Antonioni . Deze film doet mij eigenlijk ook een beetje denken aan La nuit américaine (1973) van François Truffaut . Aan de ene kant gaat deze film over het proces van film maken en aan de andere kant is TOSotW een parodie op Antonioni . Film in de film beelden zien er zeker zeer kleurrijk uit , maar ook erg cheap & cheesy en voor de rest absoluut niet te vergelijken met de poëtische kwaliteit van Antonioni . Ook scenes met John Huston en Bogdanovich zijn zwak en oppervlakkig . Film van Truffaut heeft veel meer zeggingskracht en is ook wat dat betreft veel scherper gemonteerd .

Wanneer je The Other Side of the Wind (2018) en F for Fake (1973) met elkaar vergelijkt , merk je pas echt hoe slecht ( onritmisch & passieloos / levenloos ) deze film in elkaar is gemonteerd . F for Fake (1973) is veel meer op gevoel of instinctief geëdit .

Er zit een verdoken verhaallijn in die als aanklacht fungeert tegen het kolonialisme, rascisme en de uitroeiing/onderdrukking van Indianen. Er zijn verschillende aanwijzingen die deze theorie verklaren. Het meisje wordt Pocahontas genoemd vertolkt door Oja Kodar (in realiteit de minnares van Welles). Hemingway wordt nadrukkelijk vermeld en de protagonist Jake Hannaford vertoont opvallend veel gelijkenissen met regisseur John Ford (The Searchers, Fort Apache), een Hollywood titaan die Orson Welles openlijk adoreerde. De beruchte orgie scène in Zabriskie Point werd gefilmd in Death Valley dat de woonplaats is van de Timbisha Indianen. Toch vreemd dat hij ervoor gekozen heeft om de film te beëindigen in de woestijn met graven? "Shoot them dead"
Tot slot wilt hij de reputatie van cinema legendes met een macho gedrag inclusief hemzelf ontmythologiseren.

Deze faux cinéma vérité film is een compromisloos metafictioneel meesterwerk.

-Edit. De documentaire laat zien dat Orson Welles filmde in Arizona langs het huis dat Antonioni deed ontploffen in ZP.

Redelijke film waarin een bekende Hollywood regisseur zijn nieuwste film probeert af te krijgen. Een film over een film en dan ook nog een documentaire daarover. De film in de film bevat de mooiste sequenties en is visueel gezien ook het spannendst. Daarbuiten soms iets te veel pretentieus geneuzel. De documentaire over de bijzondere totstandkoming en geschiedenis van deze film is me beter bevallen.

Het scenario is beïnvloed door de collagetechniek van auteur William S. Burroughs wat deels de homoseksuele ondertoon verklaard. Deze chaotische narratieve structuur die geïntensiveerd wordt door de montage, de verschillende beeldformaten en de type camera's (super 8, 16mm en 35mm) zal veel mensen irriteren en uiteindelijk doen afhaken.

Interessante productie, alleen al hoe het tot stand is gekomen.

De sfeer, het camerawerk, de soundtrack, allemaal dik in orde.

De artistieke benadering spat van het scherm af.

Jaren 70 cinema is niet echt in mijn straatje, maar deze film kon me wel bekoren. *4.0

NB: Leuk dat Sean Connery ook zijn stem aan het geheel geeft gegeven.

Of ben ik de enige die deze associatie had?

The Other Side of the Wind vond ik een fikse tegenvaller.

De film begint heel energiek en sfeervol. De film in de film is heel bijzonder, de scènes zijn zo mooi gefilmd, vol symboliek en ook de actrice ('Pocahontas') sprak me aan.

Het zwart-wit gedeelte werkte voor mij niet. Nerveus geschoten en gemonteerd, waarschijnlijk bedoeld om de chaos te versterken. Beetje te veel van het goede.

John Huston als een drankzuchtige bullebak, begon me tegen te staan. Ik vond het hoe langer de film duurde, steeds vervelender om te zien.

Het feest valt in duigen en daarmee voor mij de film ook. Wat me echt opbrak waren de arrogante personages met hun wazige gesprekken. Ik kon de dialogen ook niet altijd even goed volgen. Ze willen ook steeds allemaal gevat uit de hoek komen. Erg vermoeiend. Er komt maar geen eind aan...

Het verhaal sprak me ook te weinig aan, zo er al sprake is van een verhaal.

Het is wel frappant en toepasselijk dat de film die ze maken in de film ook niet af komt, maar het is net alsof je in alles de moeilijke ontstaansgeschiedenis terug ziet.

Ik ben nog op zoek naar het rocknummer dat je op een geven moment hoort, weet iemand misschien welk nummer dit is? Ik kon 'm zo gauw niet vinden bij de soundtrackvermelding op de aftiteling.

EDIT: Muziek uit soundtrack inmiddels gevonden: Blue Cheer Fruit and Icebergs - YouTube

Ik heb twee uur in totaal ontzag naar deze film gekeken. Terwijl ik zelf doorgaans niet hou van chaotische montage en films waarbij emotie ondergesteld is aan ritme, kon The Other Side of the Wind mij intens boeien. Misschien is het wel de hervonden vrijheid van Orson Welles; hij besloot geen script te schrijven, gebruikte een crew niet veel groter dan een documentaire-ploeg en gaf zelf aan geen ‘Orson Welles-film’ te willen maken. Doordat hij al zijn gebruikelijke houvast verlaat krijgen we een film die een beeld van Hollywood (en van Welles zelf laat zien) die heel kernachtig en met finesse en venijn Welles verhaal verteld. Wie is Orson Welles geworden en wat is het systeem er om heen? Ik heb het gevoel dat deze film een doorbraak is in Orson Welles stijl en in zijn inhoudelijkheid. Ik durf het zelfs een van zijn beste films te noemen.

Wel interessant, maar niet boeiend. Het eerste uur is nog wel te doen met die vlotte montage en verder nauwelijks plot maar vooral allerlei losse impressies en scènes. Ik kan me er niet aan onttrekken dat Welles hier door de Nouvelle Vague was geïnspireerd. Soms ook prachtig kleurrijke shots en ondanks alle chaos goed te bekijken. Mooie rol ook van Huston. Geinig ook dat de film in de film juist een breed formaat kent en de rest van de film op 4:3, meestal is dat toch omgekeerd. Maar daarna zakt dat frisse wat weg en gaat het ook wreken dat ik al een uur naar allerlei beelden heb zitten kijken waar eigenlijk geen ontwikkeling in zit en waar ik achteraf toch weinig mee kon. Dan is het tweede uur toch wat plichtmatig uitzitten en uiteindelijk ook saai en vervelend. Dat dit en parodie moest zijn op bepaalde cinema haal ik er niet uit. En Zabriskie Point, in het bijzonder bedoeld als parodie daarop, is sowieso een veel betere film. Misschien dat dat bij mij ook steekt, want ik zie niet in wat er met die film mis is en waarom je die zou moeten parodiëren. 2,5*.

Zabriskie Point een miskleun???????? Ik zal aardig reageren......Hoe kom je er op??

Idd toendertijd een "commerciele mislukking (wat op zich niets zegt...Picasso's werk werd in zijn begintijd ook afgekraakt """Des bizarreries cubique""...en nu 40.000.00$ waard...)),Maar Zabriskie Point later gezien als een "hoogstandje...Een film voor ""allemaal,maar niet voor iedereen"" Zijn we het toch eens......

Ik ga deze film zeker zien...danks aan reacties hierboven....Kevin, Jippie, Daja

Film deels gezien..Ik werd doodmoe van de nerveuze cameravoering...(found footage???)..........En van de pseudo-intellectuele linkse, quasi existentialistische one-liners, dialogen en gewauwel. Na het geweldige rocknummer van Blue Cheer afgezet..Nog anderhalf uur??? Ik ben ooit weggeblazen door het waanzinnig goede Citizen Kane, wat ik nog steeds de beste film vind, ooit gemaakt. Maar dit??...Orson toch!!! Ik weet zeker dat deze pseudo "tijdsdocu", gemaakt is met een hoop "brown sugar en nog wel meer. Dit is typisch een film die je na een kwartier uit zet, of na afloop nog 5 keer wilt zien. Ik geef dus ook geen sterren......O...had ook een sterk "deja vu" gevoel. "Drugs, rock'n roll en seks, uit die tijd....O ja ..en film.

Afluitend: Orson Nietes of Welles?.......Nietes dus.

Helemaal mee eens.....geen verhaal, maar aan elkaar geplakte beelden.....90 shots in een minuut...pfffffffffffff Dat rocknummer is van Blue Cheer..."Fruit and Icebergs"

In Blow-Up stelde hij zich licht argwanend op tegenover de revolutionaire hippies i.t.t. Zabriskie Point waarin hij ze portretteert als helden. De vliegtuigscène is niet zo innovatief. Hitchcock deed het hem voor in North by Northwest.

Het is gewoon een marxistisch pamflet, weinig mis mee, maar het geheel mist ambiguïteit bv. Het einde.