Once upon a Time in the Midlands (2002)

De films van Meadows blijven voor mij altijd vermakelijk, vooral omdat de dialogen in zijn films, net als in die van Ken Loach en Mike Leigh, lekker naturel overkomen. Zeker qua het veelvuldig gebruik van die heerlijke Britse scheldwoorden!

Ook deze stelt hierin niet teleur, maar de film hinkt wel teveel heen en weer van comedy naar drama en terug. Erg rommelig en het einde waarin het personage Carlyle in een paar minuten zijn ware gezicht laat zien vond ik helemaal slap en ongeloofwaardig.

Shirley Henderson (nog iemand die haar op het lelijke zusje van Jennifer Jason Leigh vindt lijken?) overtuigde me ook totaal niet in haar rol.

Maar ondanks alle tekortkomingen nog steeds een bekijkenswaardige film, hoor!

Standaard shite verhaal. Het is allemaal al wel eens beter gedaan in ieder geval. De personages zijn niet echt bijzonder en Rhys Ifans is een flut acteur. Er valt wel naar te kijken, maar daar houdt het ook wel mee op.

2.0*

Rond de 15 jaar terug leek Shane Meadows even de nieuwe ster van de Britse cinema door This Is England en Dead Man's Shoes en in iets mindere mate Somer's Town. Die toekomst is niet helemaal uitgekomen na wat films die nogal geruisloos zijn voorbij gegaan en werk voor TV. Deze voorganger van het genoemde drietal had ik nooit gezien en is toch wel een stuk minder sterk. Groot issue dat het huwelijk tussen komedie en drama nooit goed werkt. Daardoor heb je bassie-en-adriaan-boeven in een relatiedrama en de film valt ook nogal in twee delen uiteen , de eerste helft is een aardige komedie, de tweede een wat sentimenteel drama. Maar samen werken ze minder goed dan als de film nadrukkelijker als komedie of volledig als drama was uitgewerkt.