A Walk in the Sun (1945)

Alleraardigste oorlogsfilm, met interessante karakterschetsen. Wordt alleen helemaal gek van die afgrijselijke Woody Guthrie-wannabe whiteboy blues liedjes die af en toe tussen door komen. 3*

Een oorlogsfim met veel lawaai en weinig actie en geen vijand gezien alleen een half-track en 3 vliegtuigen kopen niet waard.

7.5 op IMDB moet ik toch ook zien.

Te lage score hier idd. De oorlogsliedjes, moet je maar voor lief nemen. Dit type oorlogsfilm, met zijn constante spanningsboog, de dromerige dialogen en monologen moet Terence Mallick hebben geinspireerd voor de Thin Red Line. Cinematografie is ook prima.

DVD release: 24 nov. 2009.

Geweldige film. Knap geacteerd. Nostalgische oorlogsliedjes.(Hier moet je wel voor zijn)

Het is ook écht wel een sfeervolle film.

de filmposter hier op MM is niet de beste, maar deze film is ook van Lewis Milestone, die de eerstewereldoorlog klassieker All Quiet On The Western Front had gemaakt.

All Quiet on the Western Front (1930)

Deze film was uitgebracht in Nederland onder de titel "Opmars zonder genade", en komt volgende week tijdens de middag op BBC2 - maandag 28 mei, 12:35 uur

Leek deels opgenomen te zijn op de Kootwijker zandverstuiving. En evenzo spannend was het ook.

Geen actiefilm, het is een praatfilm.

Mooi zwart-wit gefilmd, wel een tikje donker. Ook prima dialogen en een prettige voice-over (gedachten), maar een beetje drukke oude filmmuziek. Hier en daar hoorde ik echter een mooie oude soldatensong.

Dit is wel meer suggestie dan film. De soldaten verblijven voornamelijk in een loopgraaf of bevinden zich bv tussen bomen of op een zandduin ‘close to the ditch’. Het draait om de voortdurende conversaties en overpeinzingen. Verder is een minimum aan decor en materieel (en actie) te zien.

Ik vind de film overigens knap gerealiseerd op deze wijze.

Zoveelste verheerlijking van een Amerikaanse groep soldaten tijdens WO II.

Geen vergelijk met andere films met dit onderwerp want hier staan de gesprekken tussen de manschappen centraal en is de klassieke oorlogsactie beperkt.

Veel karaktertekening vind ik er echter niet in terug want meestal zijn dialogen oppervlakkig, over het thuisfront, annecdotes en verzuchtingen terwijl ik me eerder kan voorstellen dat soldaten in de vuurlijn toch eerder met de realiteit van het moment bezig zijn.

Het begin van de film met de landing is heel zwak en de liedjes die in de film voorkomen toch al te "smooth".

Het is inderdaad propaganda, maar niet zo lomp. De sergeant die het allemaal teveel wordt en die in huilen uitbarst terwijl hij leiding moet geven wordt niet belachelijk gemaakt. One war to many is het begrijpende commentaar van zijn medesoldaten. Kom daar nu nog eens om in een moderne US van A oorlogsfilm. De verschillende karakters vindt ik wel mooi uitgewerkt, je hoeft niet met iedereen vrienden te zijn en mensen hebben een duidelijk andere achtergrond. Dat hoeft geen probleem te zijn.

Oorlog is altijd klote en iedereen stinkt er altijd weer in.

Omdat oorlog altijd verheerlijkt word; al duizenden jaren lang.

En ik vrees dat we het nooit zullen leren.

Zo komt het inderdaad wel over. Alleen het poetische van die film komt hier vooral toneelmatig over.

Wordt daarom nergens erg overtuigend helaas.