Meadowland (2015)

Ik ben de eerste , wat een eer

Voor "Meadowland" moet je wel even gaan zitten.

Het is geen plezierige of gemakkelijke film.

Er komt in de anderhalf uur een behoorlijke bak ellende over de kijker heen.

Verdwijning van een kind, zelfverminking, verwaarlozing, drugsgebruik en depressie, het komt allemaal voorbij. Alle personages in dit drama heeft een traumatisch verleden of heden.

Het maakt van deze "Meadowland" een zware deprimerende kost.

Er is veel zorg besteedt aan een uitekend acterende cast. En dat houdt de film geloofwaardig, realistich en toch boeiend ondanks het trage tempo.

Het slot accoord is prachtig gevonden.

3.5*

Een somber maar toch prachtig drama over de ouders van een plotseling verdwenen kind. Een jaar na de verdwijning volgen we beide ouders en zien we hoe ze, elk op hun eigen manier, ermee omgaan. Op zich geen vrolijke boel, het tempo ligt ook erg laag, maar het is toch een mooie film omdat het lijden echt voelbaar wordt gemaakt door de sterk spelende cast. Vooral Olivia Wilde speelt heel erg goed. Ook de muziek is mooi en goed gekozen, het weet de juiste snaar te raken. Prima dus!

Somber drama over wat verdriet kan te weeg brengen .

Mooi dramatisch vormgegeven film over lijdzaamheid, verlies en rouw. Een intriest en somber relaas met weinig oplichtende momenten. Een film waarin en waaraan werkelijk bijna alles mistroostig is.

De beide personages maken indruk. Zo prachtig neergezet in hun verdriet, hun onvermogen om zich te uiten en in hun gedrag dat ingegeven door een immens en onvoorstelbaar gemis zich steeds meer verwijdert van het algemeen aanvaardbare. Zeer beeldend getoond. Dialoog is er weinig.

De camera dicht zit op de huid. De onmacht en het lijden zijn erg visueel De inkijkjes voelen schaamteloos en vuil en zijn daardoor extra confronterend. Alsof je als kijker aan het verhaal an sich nog niet genoeg gevoelens van uitzichtloosheid en depressie ontleent.

("Eh nee, dat vind ik inderdaad niet", dacht de regisseur waarschijnlijk en hij schoot er nog een paar extra closeups vol ellende bij). Heerlijk.

De somberte is ook zichtbaar in de kleurloze leegte van de stad, het appartement, de kroeg. Ja in alles eigenlijk. Nee, de decors brengen ook al geen licht. Evenals de andere personages dat niet doen. Dat zijn stuk voor stuk mislukte en gedesillusioneerde gevallen. Daar valt ook al geen troost te halen.

Fantastisch acteerwerk van Wilson en Wilde. Zij brengen de emotionele belasting zonder vermoeiende overgedramatiseerde excessiviteit over. Erg knap. Erg geloofwaardig.

Indrukwekkende en zware kost dit. Ook mooie kost.