The Other One: The Long, Strange Trip of Bob Weir (2014)

The weird life of Bob Weir

Ik leerde The Grateful Dead voor het eerst kennen op een goedkope onofficiële Woodstock CD. Hoe weet ik dat het een onofficiële versie is? Wel, omdat de performance van de groep (ze spelen Turn on Your Lovelight met Janis Joplin) helemaal niet van Woodstock is, maar van Fillmore West in 1969. Het is één van mijn favoriete live-nummers tout court en in mijn zoektocht naar de oorsprong van het nummer ben ik heel veel van de band beginnen opzoeken.

En zodoende ben ik fan geworden. En blijkbaar ben ik op de juiste moment fan geworden, want in het jaar 2014 bleek er opeens een documentaire te worden uitgebracht over één van de leden van de groep, Bob Weir. De documentaire kreeg als naam The Other One en was een paar dagen geleden op groot scherm te zien in Antwerpen. De titel slaagt trouwens op het feit dat, hoewel Bob Weir één van de founding members is, hij naar mijn gevoel één van de minder bekende figuren van de band is. Jerry Garcia was sowieso een figuur die meteen opviel op een podium, maar ook Pigpen (die op 27-jarige leeftijd stierf) heeft in zijn korte tijd zijn stempel gedrukt. Ik zat dan ook met het idee dat Weir eigenlijk de 'cleanste' van de groep was, maar daar brengt deze documentaire wel verandering in. Ook Weir heeft zich regelmatig laten gaan aan verschillende soorten drugs en vertelt hier openlijk over. Al had de documentaire gerust wel wat langer mogen duren, want zelfs enkel voor zijn periode bij The Grateful Dead (Weir zou nog in een aantal andere groepjes spelen) voelt het soms nogal versneld aan.

Verwacht ook geen volledig beeld van The Grateful Dead zelf. Er wordt wel wat bij een aantal punten stilgestaan (de dood van Jerry Garcia onder andere), maar de focus ligt op Weir zelf. En dat is goed. Het doet me qua stijl wat denken aan die BBC documentaires rond Mark Knopfler en Robert Plant. Met als verschil dat er hier wel veel archiefmateriaal tegen wordt gegooid en dat is sowieso een pluspunt bij mij. Onder andere Fragmenten uit concerten en de begrafenis van Garcia komen aan bod. Weir zelf is gelukkig het meest aanwezig, maar er is ook plaats voor korte interviews met bandleden, de dochter van Garcia, …

Een speelduur van 85 minuten is kort. Te kort als je het mij vraagt, want ik blijf met het gevoel zitten dat ik met gemak naar een documentaire van dubbel zo lang had kunnen zien. Een goede mix tussen interviews en archiefmateriaal. Al denk ik dat dit enkel voor fans van The Grateful Dead en/of Bob Weir de moeite is.

Kleine 4*