Bloed, Zweet & Tranen (2015)

Samen met mijn moeder was ik bij de publiekspremière van Bloed, Zweet & Tranen. Ik ben er blanco ingestapt en kan alleen maar zeggen dat ik zeer onder de indruk naar huis ben gegaan en ook de volgende ochtend kon ik het niet loslaten.

Na het bekijken van deze film begrijp je beter "de mens" André. Zijn angsten, zijn onzekerheden en zijn strijd. Uit ervaring kan ik zeggen dat het niet makkelijk is om te leven met iemand die leeft met een constante innerlijke oorlog en ik had al, maar heb nu nog meer, respect voor Rachel Hazes.

Martijn Fischer IS Hazes in deze film en ook Hadewych en Fedja zetten echt iets neer. De kleine Mathieu is zeer aandoenlijk als de kleine Hazes.

Heel mooi hoe er tussen de 3 belangrijkste fases van zijn leven wordt geschakeld, namelijk zijn jeugd, het hoogtepunt van zijn roem in de jaren 80 en de moeilijke laatste periode waarin zijn gezondheid zwaar achteruit gaat. Decors en garderobe ook een dikke plus.

Wat mij betreft staat deze film als een huis. De liefde waarmee deze film is gemaakt spat van het doek. Naar mijn mening een indrukwekkende, maar mooie en integere film met een lach en een traan.

Je kunt vinden en zeggen wat je wilt van André Hazes, maar hij was in ieder geval wel "echt".

Van de lullige opmerkingen hieronder begrijp ik dan ook niets.

Door het zeer goede acteerwerk, strakke regie, script en montage is deze Hazes biopic zo goed als het maar kan zijn. Het geeft een compleet beeld van de man achter de artiest en wat voor zwaar leven hij gehad moet hebben. Waarom hij de man werd zoals het publiek hem kent wordt zeker duidelijk na het zien van de film. Het zware leven van de zanger in Bloed, Zweet & Tranen raakt je echt, of je nou Hazes fan bent of niet.

'Bloed, Zweet en Tranen' Recensie - Filmtakers

Prima film. Ook top dat het geen blinde lofzang is zoals je wel vaker in Amerikaanse biopics ziet.

Hazes wordt gewoon neergezet zoals hij was: Een wat te sentimenteel, alcoholistisch groot kind met een goede stem en talent dat gewoon blues wilde zingen.

Weinig verrassends maar het is allemaal best wel degelijk uitgevoerd. Je komt typische facetten tegen die vaker aan bod komen in dit soort biografische inzages en ik raakte niet echt onder de indruk. Wellicht hadden ze bepaalde aspecten (zoals het camerawerk en lichtgebruik) wat meer aandacht en creativiteit kunnen geven om het tot een hoger level te tillen. Voor Nederlandse maatstaven is het uiteindelijk toch een bovengemiddelde productie.

Knap gemaakt biopic.

Wat mij betreft is dit hoe films uit dit genre moeten zijn: rauw, echt en de hoofdpersoon niet (misplaatst) als een held neerzettend. Integendeel...

Ik ben eigenlijk niet eens echt fan van Hazes' muzikale reportoire, maar kon toch helemaal meeleven met deze film. En dat is zeker de verdienste van Koopal. Natuurlijk is het (niet zo leuke) leven van deze volkszanger opzich al een interessant uitgangspunt, maar de manier waarop de regeisseur speelt met de drie gekozen tijdspaden is uitermate knap gedaan. Nooit had ik het idee naar makkelijke 'bruggetjes' te kijken, terwijl de verbanden tussen de perioden juist goed naar voren komen. Dit vond ik het beste van de film, maar ook het acteerwerk verdient natuurlijk een pluim.

Of zijn leven hier overdreven/eenzijdig vertelt wordt, weet ik eigenlijk niet precies. Daarvoor ben ik niet goed genoeg op de hoogte. Het voelt in ieder geval niet zo aan en dat is een pré. Het enige waar ik wel mijn twijfels over heb, is de rol van Rachel in deze film. Die komt wel heel positief voor de dag.

Anyway, verder is dit gewoon een goede film geowrden. En dat had ik eigenlijk niet verwacht...

4*

Het is me wat onduidelijk wat de film duidelijk probeert te maken. Hazes had geen makkelijke jeugd en mede daardoor geloofde hij niet in zichzelf. Hij ging daarom een brouwer sponsoren. Dat is dus ook een manier. Er is gekozen voor bepaalde momenten in het leven te laten zien. Dan is het begrijpen dat zijn jongste kinderen wel in beeld komen, maar zijn andere twee (van twee eerdere huwelijken) niet. Rachel is een steun voor Andre en de andere twee alleen maar lastig geweest?

De indruk word gewekt dat Tim Griek overlijdt net nadat hij het goed heeft gemaakt met Hazes, maar in werkelijkheid was dat 3 jaar later. Rachel en Andre waren uit elkaar toen hij overleed. En een half jaar voor Andre overleed, stond hij in de Arena te zingen. En het lijkt alsof hij dat net overleeft heeft. Daar krijg ik de kriebels van. Rauw en realistisch is hartstikke prima, maar ga houd je dan ook aan de feiten ... .

Prachtige, meespelende film die je zeker als Hazes-fan gezien moet hebben. Sterk acteerwerk en mooi in beeld gebracht. Feitelijk zijn er wel wat fouten. Tim overleed bijvoorbeeld op het moment dat Hazes en Rachel uit elkaar waren en dat was 3 jaar na de onderlinge ruzie, niet direct erna zoals in de film. Ook overleed Hazes pas een paar maanden na zijn ArenA-concerten, nu lijkt het net of het 2 dagen erna al afgelopen was.

Verder is het wel duidelijk dat deze film door Rachel is 'geregisseerd'. Grote delen uit het leven van Hazes zijn weggelaten en Rachel wordt wel heel erg verheerlijkt en in een 'moeilijke situatie' weggezet, terwijl haar toch ook de nodige verwijten te maken zijn.

Eindelijk weer een meesterwerk en na een lange lange tijd weer eens de volle 5 sterren. Fischer zet een geweldige rol neer als onze enige volksheld Andre Hazes, ook de rest van de cast was echt goed met name Hadewych Minis als zijn vrouw , Rachel. ( ook zag ze er bijna het zelfde uit als de echte Rachel). Raymond Thiry als de vader zet ook weer een puike rol neer en is eigenlijk een duizendpoot want die man kan echt alles. Fedja van Huêt als zijn producer Tim Griek was ook top terwijl ik geen fan van Fedja van Huêt ben heeft hij me overtuigd. De film is rauw en somber en denk ik zo als Hazes echt was , zonder de camera's was hij een onzekere man en dat heeft denk ik toch te maken met de voorgeschiedenis uit zijn jeugd ik doel dan extra op zijn vader...

Hier het nummer uit de film van een achtjarige Hazes Andre Hazes & Johnny Kraaykamp - Droomschip ( 8 jaar oud ) - YouTube

Ik mag de muziek van Hazes altijd wel. Lekkere rauwe teksten over het leven, die ook nog eens erg prettig mee te zingen zijn. Zij gelooft in mij, Bloed, zweet en tranen, Wij houden van Oranje, Zeg maar niets meer, Kleine Jongen...en zo zijn er nog tig mooie nummers. Plus dat de persoon André Hazes natuurlijk wel een aansprekend figuur was, wat we in deze uitstekende film over zijn leven ook zien.

We volgen André als kind bij zijn ontdekking, tijdens de jaren 80 dat hij een ster werd en rond 2004, toen hij een reeks concerten moest geven en uiteindelijk is overleden, veel te jong, maar ook weer niet onverwacht met zo'n levensstijl. Martijn Fischer speelt de rol van zijn leven. Wat is hij belachelijk overtuigend en sterk in zijn rol van Hazes. Levensecht, alsof je de echte André weer ziet lopen. Qua uiterlijk lijkt hij er al enorm op, maar zijn houding is ook zo echt. Ik heb denk ik zelden een betere acteerprestatie in een Nederlandse film gezien. Ook de kindacteur die de jonge André speelt doet het echt goed, complimenten. Het knappe van deze film is dat we Hazes zien zoals hij vermoedelijk echt was. Een goede man, maar wel angstig, nerveus en zwaar verslaafd aan de drank wat zijn dagelijkse functioneren nauwelijks mogelijk maakte.

Wat ik wel storend vind is dat de film niet helemaal waarheidsgetrouw lijkt te zijn. Hazes zijn eerdere huwelijk met de daarbij behorende kinderen worden niet benoemd, golddigger Rachel wordt neergezet als de perfecte echtgenote die alleen maar heeft geleden onder André. Ze zal het niet makkelijk hebben gehad, maar dit is weer het andere uiterste. Dat ze door haar ouders als minderjarig meisje richting André werd gepushed (althans, dat is toch het verhaal dat rond gaat?) wordt ook al overgeslagen. Vermoedelijk heeft ze meegewerkt aan deze film? Anders vallen die plottwisten niet te verklaren.

De film kent wel een aantal sterke, deprimerende momenten. De scenes dat de nare vader van André hem of zijn moeder mishandelt zijn pijnlijk om mee te krijgen, net als de momenten dat Andre lam van de drank niet meer kan presteren op de bühne. De allerbeste scene is denk ik in de schouwburg, als André ''Zeg maar niets meer'' zingt terwijl zijn pa mee staat te kijken. Het hoogtepunt van de film, maar wel erg confronterend.

Wat ik overigens jammer vind is dat ze niet gewoon de originele Hazes muziek hebben gebruikt bij de stukken waarin werd gezongen. Had makkelijk gekund en het had de film nog een authentieker gemaakt. Nu is de film overigens wel meer dan uitstekend. Een voorbeeld voor de andere films van eigen bodem.

3,5*

Geen fan van Hazes' muziek, maar deze film is prima en onderhoudend. Gelukkig geen lange optredens, maar vlot gefilmde flashbacks die naar het bekende eind leiden. Film laat "de waarheid" zien zonder echt een oordeel te vellen. Alleen over Andre's vader lijken we een oordeel te moeten hebben. Knappe techniek om 'oude beelden' te creeëren. Fischer en zijn collega's acteren prima en extra compliment voor Matheu Hinzen (met name scene in concertgebouw is meesterlijk.
Opvallend: Hazes' twee bekendste kinderen krijgen evenveel qualitytime met hun vader in de film. De andere kinderen ontbreken volledig in de film.

Heerlijk heldere Hazes Verfilming.

Tragisch,ontroerend,en een fenomenale rol van Fischer,die niet kon mislukken dankzij de musical .

Dat heeft zeker geholpen omdat ze de beste man voor deze rol hebben dankzij de musical .

Er zijn wel wat mindere kanten uit zijn geschiedenis zeg gelaten.dat zal vast met rachel te maken hebben die blijkbaar nogal invloed had.

Een Nederlans muziek icoon,waardige verfilming.

Ondanks ik Af en toe echt mee leefde,vond ik het in zijn geheel,niet super .mooi,maar geen topper vreemd genoeg.

Wel een aanrader.

Goeie film over André Hazes. Een weinig originele, maar prima uitgevoerde biopic over de Nederlandse volkszanger. En zoals de titel al doet vermoeden ging zijn carrière/leven niet over rozengeur en maneschijn. Er worden drie verschillende periodes uit zijn leven belicht en deze zijn onderhoudend door elkaar gemonteerd. Martijn Fischer lijkt niet alleen enorm op Hazes zelf, maar zet de man ook overtuigend neer. Een kleine 3.5 sterren.

Het lijkt wel een grote Heineken reclame.

Er missen toch heel wat belangrijke passages uit het leven van Hazes. Rachel wordt als een zorgzame en oprechte vrouw neergezet. Dat wat zeker haar voorwaarde om zowel aan de musical als de film mee te doen. In een eerder verschenen documentaire zie je toch een wat andere kant van haar.

Martijn Fisher zet een prima rol neer. Terecht dat hij een Gouden Kalf heeft gekregen.

Al met al een boeiend relaas over drie fasen uit het leven van en man die zich kapot gezopen heeft.

Cast doet het leuk en de tijdsbeelden zijn aardig getroffen. Maar toch miste ik iets. Ik denk dat script en regie iets ambitieuzer hadden mogen zijn.

En inderdaad is het duidelijk te merken dat Rachel direct betrokken was bij de productie. Deed me een beetje denken aan hoe Ice Cube en Dr Dre de credits naar zich toe trokken in Straight Outta Compton. Om maar even een vergelijking te maken die misschien niet zo voor de hand ligt

Eentonige film die de nadruk legt op het alcoholgebruik van Hazes.

Minis is een totale miscast in deze productie........haar rotterdamse accent is om te janken.

Hazes heb ik nooit leuke muziek gevonden en daar zal deze film geen verandering in brengen.

Door het geregeld versnijden van gebeurtenissen uit de laatste levensfase van André Hazes met zijn hardvochtige jeugd én met zijn meest succesvolle periode komt de focus bijna automatisch te liggen op zijn zelfdestructieve gedrag. Regisseur Koopal schetst een duidelijk beeld van een zanger die voortdurend aan zichzelf twijfelt en houvast zoekt in overmatig drankmisbruik en sigaretten.

Hoewel het verhaal hier en daar wat slordigheden en omissies kent is het een boeiende film. Ik ben nooit een echte fan van Hazes geweest, omdat zijn genre mij niet zo ligt, maar niemand kan ontkennen dat de man een ras-entertainer was en geweldig kon zingen. Daarom vind ik wel jammer dat men voor de soundtrack geen gebruik gemaakt heeft van de originele opnames.

Mooie biografische film over het leven van André Hazes. Indrukwekkend verhaal met sterk acteerwerk van een gehele cast. Dit alles maakt het zeer kijkwaardig en het is toch een onderdeel van de Nederlandse muziekhistorie.

Goede film al vind ik hem soms wat eenzijdig overkomen en worden sommige fases in de carrière van André Hazes nauwelijks belicht.Het acteerwerk van met name Martijn Fischer vergoedt echter veel en ook de regie van Diederick Koopal (in zijn tweede film na de Marathon) mag er wezen.Wat de zang betreft,ach daar hield toch al niet zo van dus dat vond ik niet echt storend.In zijn totaliteit is Bloed,zweet en tranen toch een mooi en waardig eerbetoon aan Nederlands grootste volkszanger.

Overigens wel jammer dat Friedel van Galen (schoonmoeder) er niet in zat,die heb ik altijd hilarisch gevonden.

Hoewel ik absoluut geen fan was van André Hazes en ook niet van Nederlandstalige muziek in het algemeen, is André Hazes natuurlijk wel een icoon in de Nederlandse muziek en wat dat betreft vond ik deze Drama film (waarschijnlijk grotendeels gesponsord door het biermerk Heineken, want in heel veel scenes zie je wel een flesje, blikje of een bierglas voorzien van het merk Heineken voorbijkomen) over zijn leven wel goed, want alle facetten komen daarin voor (niet in chronologische volgorde, maar door elkaar heen) namelijk zijn zware en moeilijke jeugd (vanwege zijn harde vader Joop Hazes die losse handjes had en ook niets zag in de zangtalenten van zijn zoon André), zijn muzikaal succes (zeg maar de jaren 80 periode samen met muziekproducent en vriend Tim Griek, die helaas op tragische wijze in 1988 om het leven is gekomen, waarbij hij met zijn auto te water raakte) en zijn laatste levensmaanden, waarbij zijn gezondheid (o.a. zijn oren) enorm snel achteruit ging en dat kwam vooral natuurlijk door zijn ongezonde levensstijl met enorm veel drank (bier) en sigaretten.

Ik vond het verhaal over André Hazes in ieder geval interessant (o.a. dat hij vreemd ging met een 15-jarig meisje, daarbij zal wel helaas "Bloed, Zweet & Sperma" bij te pas zijn gekomen), boeiend en zeker ook tragisch (vooral m.b.t. zijn vader) en ook met de uitvoering van het verhaal zat het wel goed en dat is vooral te danken aan de goede en overtuigend spelende cast. Zo speelt Martijn Fischer de rol van André Hazes gewoon geweldig en hij leek er ook nog behoorlijk op en hetzelfde geldt voor de 8-jarige André Hazes (die in eerste instantie ontdekt werd door Johny Kraaijkamp en natuurlijk ook in dit verhaal voorkomt) gespeeld door de talentvolle Matheu Hinzen.

Ook de mooie en rondborstige Hadewych Minis in de rol van zorgzame Rachel Hazes kon me wel bekoren en hetzelfde geldt voor Fedja van Huêt in de rol van muziekproducent Tim Griek en Raymond Thiry in de rol van Joop Hazes en dan heb je eigenlijk wel zo'n beetje alle hoofdrolspelers in het verhaal gehad. Over de zangtalenten van Martijn Fischer m.b.t. de liedjes van André Hazes in deze film, daar valt natuurlijk over te twisten, maar dat had ik eigenlijk ook altijd met André Hazes (zodra ik hem op de radio en/of televisie hoorde of zag, dan zette ik gelijk iets anders op) zelf, hoewel ik zijn muziek in zijn laatste levensjaar een klein beetje begon te waarderen (komt vooral door zijn optreden bij Barend & Van Dorp op het voetbal EK Portugal in 2004 en dat was nota bene een paar maanden voor zijn dood). Hoewel je weet hoe de film zal eindigen, vond ik zijn dood best tragisch. Van zijn dood krijg je geen beelden te zien (je ziet hem wel ineenzakken in een stoel, waarna hij twee dagen later overlijdt), maar wel nog echte beelden van de indrukwekkende afscheidsbijeenkomst in de Amsterdam Arena, waar 6 miljoen Nederlanders naar hebben zitten te kijken (ik zelf overigens niet).

Gewoon een uitstekende Drama film (beter gezegd biografie) over het leven van Nederlands muziek icoon André Hazes, die natuurlijk met 53 jaar veel te vroeg is gestorven.

Het goede nieuws voor zowel fans als haters is dat André Hazes absoluut niet gespaard wordt in deze biopic. De grimmige sfeerschetsen van een jeugd in de Jordaan met een alcoholistische, liefdeloze en agressieve vader. Zijn doorbraak als publiekslieveling terwijl hij de Heinekenbiertjes (waarvan de blikjes steeds mee veranderen met de tijd) weg klokt alsof het water is. Tot slot de tragische neergang van een triestige man met overgewicht die door zijn jongere vrouw op de been gehouden wordt als hij lichamelijk aan het aftakelen is. Vrolijk stemt het niet, beklemmend is het wel. Martijn Fischer is dan ook fantastisch in hoe hij de knuffelbare allemansvriend neerzet als iemand die de agressie uit zijn jeugd onder controle probeert te krijgen, maar steeds ertegenaan loopt dat hij zijn gefrustreerde vader altijd in zich meedraagt.

De mooiste fragmenten zijn die waarin Fischer niets anders doet dan Hazes zijn: een beetje jolig doen in de opnamestudio, of met zijn bolle buik en een pilsje erop verslagen onderuit hangen. Het is alleen jammer dat de film een te lange tijdspanne bestrijkt om bij bepaalde specifieke gebeurtenissen stil te blijven staan. Zo wordt een interessant - en pikant- onderwerp als de relatie met de vijftienjarige Rachel alleen terzijde genoemd. Het heeft iets vreemds dat een film die op alle fronten compromisloos en rauw is, zoiets controversieels laat liggen om de mythevorming in stand te houden (misschien ook omdat de weduwe Hazes nauw bij deze verfilming was betrokken.) Desalniettemin is het een alleraardigste biografie die gemaakt is volgens het boekje, maar die een fijn inzicht biedt achter de mythe van de smartlappenkoning.

Deze was een tijdje geleden op tv en eens meegepikt.

Behalve enkele liedjes kende ik niet echt de persoon, maar vond het wel eens boeiend om gezien te hebben. Het was gelukkig niet alleen tranen, want er zaten en en toe ook wel wat grappige stukjes in.

'k vond de cast zeker niet slecht en de liedjes klonken ook niet slecht (ben geen kenner).

'k vond het wel eens de moeite om gezien te hebben.

Het viel me op dat de film zich vooral focuste op Hazes als kind en de invloed die die jaren hadden op zijn verder leven en dan zowat de laatste jaren waar de gezondheid van Hazes op noodpeil stond, inzonderheid door zijn alcoholverslaving.

Eigenlijk een zeer goede film.

Wat slordig met de leeftijd en uitzicht van de hoofdrolspelers bij de tijdssprongen.

Een simpele ziel die graag een biertje lust wordt een grote volkszanger en komt terecht in een wereld van managers, deadlines en luxe, wat eigenlijk totaal niet bij hem past. Een interessant element als je het hebt over het leven van Hazes, maar de film Bloed, Zweet & Tranen lijkt daar niet al te veel op te willen focussen. Zijn gezondheidsproblemen en dan met name zijn drankprobleem, lijken hoofdonderwerp van de film. Soms lijkt het alsof je naar een anti-alcoholreclame kijkt van anderhalf uur. Met zijn drie hoofdstukken (kind, zijn succesjaren en zijn laatste jaar) lijkt het erop dat men het levensverhaal van Hazes wil vertellen, terwijl belangrijke momenten in een vluchtige montage zitten of geheel worden overgeslagen. Zijn gehoorproblemen en bierverslaving zijn schijnbaar interessanter. Bloed, Zweet & Tranen is een verzorgde film met gelukkig ook een paar sterke acteurs in bijrollen, met name Van Huêt is sterk.

3 sterren.

Mooi rauw beeld van André. Prima neergezet door Martijn Fisher. Dissonant in deze film is wat mij betreft Haydewich

Een goede biografie/drama en muziek film..

Een waargebeurd verhaal...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Marcel Hensema en Fedja van Huêt ...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Af en toe onrustig camerabeweging...

Zeg maar niets meer

Film is interessant ook al ben je, net als ik, geen fan. Het is een ronduit treurige geschiedenis die ondanks het succes treurig blijft tot op het einde.

Martijn Fisscher is zeer geloofwaardig als André dit in tegenstelling tot Hadewich Minis als Rachèl. Martijn Fisscher ís Hazes terwijl Minis Rachel 'speelt'. Ze is te 'netjes' en je hoeft echt geen Rotterdammer te zijn om te horen dat het Rotterdams accent het niet helemaal is.

Het is net zo tenenkrommend als dat Amsterdammers acteren met een Limburgs accent. Ook echt niet om aan te horen.

Hoe dan ook, als je je over die ergernis heen kunt zetten is het een mooie film over 's Lands grootste volksheld.

Aardige film, maar niet heel sterk. Rachel werd erg slecht gespeeld. Marijn speelt best goed. En hij kan ook zingen. Het blijft toch een beetje simpel allemaal. Ik vind de echte documentaire met André Hazes een veel mooier iets dan dit. Maar goed, de film kijkt wel makkelijk weg. Aardig tussendoortje.

Vooropgesteld, ik ben nooit een Hazes-fan geweest.

Het verhaal sprak me dan ook niet altijd aan.

Maar filmtechnisch staat de film krachtig, een sterk script,

en bovenal een echt en eerlijk portret zonder poeha.

Ik ben benieuwd wat hij zelf van deze biografie zou vinden.

Fischer speelt overigens magistraal,

zonder hem was het nooit zo'n succes geworden. *3,5

Ik heb niets met de artiest Hazes, maar zijn levensloop en persoon vind ik op zich wel interessant. Ook heeft Koopal met De Marathon eerder al een prima film afgeleverd, dus toch wel benieuwd naar deze.

En het is inderdaad een prima film geworden, eentje die eigenlijk non-stop de tragiek van de persoon Hazes laat zien. Dat is voornamelijk te danken aan het voortreffelijke spel van Martijn Fischer, de man die inmiddels onlosmakelijk verbonden is met Hazes, en niet voor niks.

Maar ook de drie tijdsperiodes werken daarin goed, we zien hoe André eigenlijk nooit losgekomen is van de tiranniek van zijn vader en de onzekerheid en pijn uit het verleden. De jonge Hazes, Matheu Hinzen, is ook een geweldige jonge acteur (en vooral zanger). Aandoenlijk ventje.

Wellicht dat er bij sommige dingen wat lang wordt stilgestaan, wat teveel herhaling, waardoor er wat minder tijd overblijft voor andere dingen. Vooral tegen het einde vond ik dat de film wel een beetje mocht gaan opschieten omdat ik nog veel meer had willen zien. Op zich een goed teken als je wil dat een film nog langer had mogen doorgaan, dat heb ik niet vaak.

Emotioneel, vermakelijk en (volgens mij) best realistisch en niet veel mooier of dramatischer gemaakt dan het was (afgezien van Rachel die heiliger dan heilig overkomt). Best knap gedaan.

4*

Ik heb me prima vermaakt met de film, die met name door het sterke acteerwerk overeind wordt gehouden. Ook op de structuur en de productie heb ik weinig aan te merken. Ik las achteraf dat er nogal een loopje is genomen met sommige feiten (chronologische fouten en aangedikt drama dat ver afstond van de werkelijkheid). Ik wist niet veel van Andre's levensverhaal, dus ik heb me er tijdens het kijken niet aan gestoord maar achteraf gezien wel jammer. Dan heb je de kans om een film neer te zetten over een Nederlands icoon, en dan ga je als schrijver teveel creatieve vrijheid nemen. Ook kwam Rachel er wel erg begenadigd vanaf; als ik de verhalen zo lees vermoed ik dat zij in werkelijkheid best wel een bitch was.

De lof gaat wat mij betreft vooral naar Fischer, die een uitstekende André neerzet. Eén van de betere acteurs die Nederland vandaag de dag heeft. Ook de kleine André (Matheu Hinzen) en Johnny Kraaijkamp (Marcel Hensema) deden het uitstekend.