Bloed, Zweet & Tranen (2015)

Er is vanavond een openluchtvoorstelling van de film tijdens het Utrechtse Uitfeest: NFF Openluchtbios: Bloed, Zweet & Tranen - culturelezondagen.nl.

Had er iets meer van verwacht, ook door de 3,53 die op dit moment genoteerd staat op MM. Zal wel aan mij liggen maar vond de film en het verhaal maar waar voortkabbelen. Ook de sprongen door de 3 periodes heen was ik op de helft wel klaar mee. Acteerwerk uitstekend en dan met name de jongste Andre.

Tegenvallende film, beetje rommilig gedaan jammer had meer ingezeten

Ik mag de muziek van Hazes altijd wel. Lekkere rauwe teksten over het leven, die ook nog eens erg prettig mee te zingen zijn. Zij gelooft in mij, Bloed, zweet en tranen, Wij houden van Oranje, Zeg maar niets meer, Kleine Jongen...en zo zijn er nog tig mooie nummers. Plus dat de persoon André Hazes natuurlijk wel een aansprekend figuur was, wat we in deze uitstekende film over zijn leven ook zien.

We volgen André als kind bij zijn ontdekking, tijdens de jaren 80 dat hij een ster werd en rond 2004, toen hij een reeks concerten moest geven en uiteindelijk is overleden, veel te jong, maar ook weer niet onverwacht met zo'n levensstijl. Martijn Fischer speelt de rol van zijn leven. Wat is hij belachelijk overtuigend en sterk in zijn rol van Hazes. Levensecht, alsof je de echte André weer ziet lopen. Qua uiterlijk lijkt hij er al enorm op, maar zijn houding is ook zo echt. Ik heb denk ik zelden een betere acteerprestatie in een Nederlandse film gezien. Ook de kindacteur die de jonge André speelt doet het echt goed, complimenten. Het knappe van deze film is dat we Hazes zien zoals hij vermoedelijk echt was. Een goede man, maar wel angstig, nerveus en zwaar verslaafd aan de drank wat zijn dagelijkse functioneren nauwelijks mogelijk maakte.

Wat ik wel storend vind is dat de film niet helemaal waarheidsgetrouw lijkt te zijn. Hazes zijn eerdere huwelijk met de daarbij behorende kinderen worden niet benoemd, golddigger Rachel wordt neergezet als de perfecte echtgenote die alleen maar heeft geleden onder André. Ze zal het niet makkelijk hebben gehad, maar dit is weer het andere uiterste. Dat ze door haar ouders als minderjarig meisje richting André werd gepushed (althans, dat is toch het verhaal dat rond gaat?) wordt ook al overgeslagen. Vermoedelijk heeft ze meegewerkt aan deze film? Anders vallen die plottwisten niet te verklaren.

De film kent wel een aantal sterke, deprimerende momenten. De scenes dat de nare vader van André hem of zijn moeder mishandelt zijn pijnlijk om mee te krijgen, net als de momenten dat Andre lam van de drank niet meer kan presteren op de bühne. De allerbeste scene is denk ik in de schouwburg, als André ''Zeg maar niets meer'' zingt terwijl zijn pa mee staat te kijken. Het hoogtepunt van de film, maar wel erg confronterend.

Wat ik overigens jammer vind is dat ze niet gewoon de originele Hazes muziek hebben gebruikt bij de stukken waarin werd gezongen. Had makkelijk gekund en het had de film nog een authentieker gemaakt. Nu is de film overigens wel meer dan uitstekend. Een voorbeeld voor de andere films van eigen bodem.

3,5*

Dat jong manneke speelde goed zeg !!! de nieuwe ciske

trouwens iedereen speelde uitstekend de nrs. zouden eigenlijk door andre zelf gezongen moeten worden.

tja wat moet ik zeggen,................................................................kan niet in de schaduw staan van....

vond dat kleine ventje heel goed maar met dat bier een beetje overdreven

Het was zweten zonder bloed en tranen maar Martijn Fischer was briljant. 3.5*

Als Hazes fan, moet ik zeggen dat mij deze film zeker aangreep.

Het acteerwerk is prima, maar is het verhaal ( behalve het drinken , roken en doofheid )

is volgens mij niet helemaal compleet bv eerder huwelijk, en ook niet helemaal de waarheid.

Ook een groot min punt van deze film is : dat ze beter de originele nummers hadden kunnen gebruiken.

Ook zoals vaker bij Nederlandse speel films zijn gesprekken soms slecht te verstaan.

Super heb echt genoten van deze film. Begin tot einde geboeit gekeken top

Op zichzelf een sterke film, met drie verhaal lijnen (zijn jeugd, zijn doorbraak en de laatste jaren van zijn leven) Ik krijg echter sterk de indruk dat Rachel Hazes verantwoordelijk was voor de regie, productie, casting etc etc. De eerdere huwelijken/relaties en kinderen uit die huwelijken worden gemakshalve maar weg gelaten uit deze film. De Rachel Hazes in deze film wordt hier getypeerd als een vrouw die voortdurend bezig was als een verpleegster zich te ontfermen over de gezondheid van André Hazes. De film had beter als titel "Rachel, mijn leven met André" kunnen heten. Jammer, het wachten is dus nog steeds op de eerste (objectieve) film over het leven van André Hazes

Ik had bij vele scene's het idee naar de echte Hazes te kijken. Wat is Martijn Fischer perfect gecast voor deze rol. Bepaalde opnames zoals bv. in de auto, waar je hem van de zijkant zag, was het net of het Hazes zelf was. Ook het acteren op zich deed Martijn Fischer zeer goed vind ik.

Het verhaal mag dan misschien wel niet helemaal correct zijn, maar in grote lijnen krijg je toch wel een beetje een idee van zijn levensverhaal. Oke, er zullen best wel belangrijken gebeurtenissen zijn die niet aan bod komen in deze film, maar toch een redelijke samenvatting van zijn te korte leven.

Mooie film.

Geen fan van Hazes' muziek, maar deze film is prima en onderhoudend. Gelukkig geen lange optredens, maar vlot gefilmde flashbacks die naar het bekende eind leiden. Film laat "de waarheid" zien zonder echt een oordeel te vellen. Alleen over Andre's vader lijken we een oordeel te moeten hebben. Knappe techniek om 'oude beelden' te creeëren. Fischer en zijn collega's acteren prima en extra compliment voor Matheu Hinzen (met name scene in concertgebouw is meesterlijk.
Opvallend: Hazes' twee bekendste kinderen krijgen evenveel qualitytime met hun vader in de film. De andere kinderen ontbreken volledig in de film.

Wederom een goede film van Diederick Koopal. Marathon vond ik al ontzettend goed en deze mag er ook zijn. Aangrijpend verhaal.

Een echte fan van Hazes ben ik nooit geweest (cd's heb ik nooit aangeschaft) en zijn vrouw Rachel werd wel heel rein en onschuldig, als slachtoffer, neergezet. Echter het rauwe en ontroerende portret, waarin drie periodes door elkaar werden gegooid, intrigeerde me. Vooral omdat de positieve en negatieve, hufterige eigenschappen van de tragische, door het leven beschadigde volkszanger, die bij regelmaat over de rooie ging, zo trefzeker in beeld werden gebracht. Martijn Fischer excelleerde.

Heerlijk heldere Hazes Verfilming.

Tragisch,ontroerend,en een fenomenale rol van Fischer,die niet kon mislukken dankzij de musical .

Dat heeft zeker geholpen omdat ze de beste man voor deze rol hebben dankzij de musical .

Er zijn wel wat mindere kanten uit zijn geschiedenis zeg gelaten.dat zal vast met rachel te maken hebben die blijkbaar nogal invloed had.

Een Nederlans muziek icoon,waardige verfilming.

Ondanks ik Af en toe echt mee leefde,vond ik het in zijn geheel,niet super .mooi,maar geen topper vreemd genoeg.

Wel een aanrader.

Goeie film over André Hazes. Een weinig originele, maar prima uitgevoerde biopic over de Nederlandse volkszanger. En zoals de titel al doet vermoeden ging zijn carrière/leven niet over rozengeur en maneschijn. Er worden drie verschillende periodes uit zijn leven belicht en deze zijn onderhoudend door elkaar gemonteerd. Martijn Fischer lijkt niet alleen enorm op Hazes zelf, maar zet de man ook overtuigend neer. Een kleine 3.5 sterren.

Allereerst moet gezegd worden dat Martijn Fischer heel goed gecast is. Hij zit enorm goed in zijn rol, en bij vlagen had ik het idee dat ik naar de echte Andre Hazes zat te kijken. Ook de overige cast wist te overtuigen. Het verhaal steekt ook degelijk in elkaar. De drie verschillende tijdslijnen lopen naadloos in elkaar over. Toch had ik persoonlijk liever gezien dat ze de originele muziek gebruikt hadden. Verder is dit gewoon een sterke film over Hazes. 4 Sterren.

Veel meer van verwacht. Fischer kwam qua acteren redelijk in de buurt maar zijn zang vond ik veel minder. Hij klonk meer Utrechts dan Amsterdams. Tim en de kleine Hazes waren kleine lichtpuntjes. Teleurgesteld gevoel aan overgehouden.

De grootste zanger van het Nederlandse volkslied en de originele muziek wordt niet gebruikt?

Verder goed te kijken.

Pfff.. zat heel verhaal te typen maar zag dat jij dat al voor me gedaan had. Sluit me hier volledig bij aan.

Jeez, Iets luchtiger had van mij wel gemogen. 24 blikjes Heineken is aan de voorzichtige kant als het leven van Hazes echt leek op wat 'Bloed, Zweet & Tranen' ons doet voorkomen...

Helaas is net als bij de musical het verfilmde levensverhaal van Hazes ook een beetje de Rachel show geworden. Het is dat in de levensloop ex Ellen niet weggelaten kon worden ( zij komt minimaal in beeld met moeite) maar van harte ging het niet. Nog vreemder is het volledig weglaten van Rachel's ouders, de familie van Galen heeft een zeer bepalende rol gespeelt in het koppelen van Andre en de rotterdamse Rachel. De rol van Tim Griek en Johnny Kraaykamp was naar mijn mening eveneens erg geforceerd. Maar goed, daar tegenover staat weer een ijzersterke rol van Martijn Fischer. Fysiek is hij 1 op 1 met Andre hazes. Uitstekend neergezet. Eveneens zijn de jeugdjaren van hazes door het kleine jochie ( Matheu Hinzen) prima vertolkt. Talentje, zoals eerder genoemd hier, Ciske in de dop.

Al met al is "Bloed, Zweet en Tranen" een goed te verteren Hazes drama geworden die plezierig is om naar te kijken.

3*/3.5*

Opmerkelijk hoezeer dat mens als Moeder Teresa wordt neergezet. Waar ze op mij – ook in die docu – steevast overkomt als een geldbeluste, uiterst onsmakelijke kenau.

Als ik het verhaaltje hierboven lees waar de film over zou gaan is het eigenlijk een matig filmpje waar veel informatie mist.

Waar is zijn 1e huwelijk?

En zijn 2e?

En zijn 2 eerste kinderen?

Broer die zijn vrouw afpakte?

etc.

Ik kijk gelukkig nooit trailers van te voren, ook lees ik niet waar een film over moet gaan voor ik ga kijken..

Voor mij was dit dus een film die ging over Dre die worsteld met zn alcohol verslaving.

Martijn Fischer doet het heel aardig vind ik.

In het begin hoor je zijn utregs er nog door heen, maar dat wordt of beter of je went er aan.

Ze hadden hem niet moeten laten zingen maar playbacken, zijn stem haalt het nou eenmaal in de verste verte niet bij die van Dre in zn goede jaren.

Het lijkt wel een grote Heineken reclame.

Er missen toch heel wat belangrijke passages uit het leven van Hazes. Rachel wordt als een zorgzame en oprechte vrouw neergezet. Dat wat zeker haar voorwaarde om zowel aan de musical als de film mee te doen. In een eerder verschenen documentaire zie je toch een wat andere kant van haar.

Martijn Fisher zet een prima rol neer. Terecht dat hij een Gouden Kalf heeft gekregen.

Al met al een boeiend relaas over drie fasen uit het leven van en man die zich kapot gezopen heeft.

Als Belg kon ik André Hazes wel smaken. Vooral "Voor mij geen slingers aan de wand" vind ik een topnummer. Dit even terzijde.

De film vond ik echt goed. Ik wist wel dat André een serieuze alcoholverslaving had maar wist anders eigenlijk weinig van hem. Ik weet ook wel dat niet alles waarheidsgetrouw zal worden weergegeven, maar de grote lijnen zullen wel kloppen denk ik. Het deed mijn ogen wel opengaan. Dat hij doof was, wist ik helemaal niet. En zijn uitbarstingen op sommige momenten deden me even slikken. Vond zelfs dat hij niet echt mooi werd neergezet. Of is dit hoe hij echt was?

De hoofdacteur leek er echt als 2 druppels water op. En hij zette echt een pracht prestatie neer!

Heel mooie prent over een zanger die véél te vlug van ons is heen gegaan!

Wat een zware film.

Zelf had ik helemaal niks met zijn muziek.

nooit geweten dat Andre zijn leven zo in elkaar zat, al zal er misschien een vanwege Rachelle wel het een en ander aangedikt zijn, vanwege al het gedoe na zijn overlijden, Rachelle komt er goed mee weg.

( Heineken trouwens ook)

De sfeer/ setting van de jaren 70/80 word goed neergezet, en zelf keer je ook helemaal terug in die tijd.

De cast is erg goed, en de lange speelduur is hierdoor geen probleem.

het eind is wel een beetje abrupt / snel afgewerkt, maar verder niks op aan te merken.

Als bedrijf zou ik niet graag geassocieerd worden met de alles verwoestende werking die mijn product op een mens en zijn omgeving heeft.

Cast doet het leuk en de tijdsbeelden zijn aardig getroffen. Maar toch miste ik iets. Ik denk dat script en regie iets ambitieuzer hadden mogen zijn.

En inderdaad is het duidelijk te merken dat Rachel direct betrokken was bij de productie. Deed me een beetje denken aan hoe Ice Cube en Dr Dre de credits naar zich toe trokken in Straight Outta Compton. Om maar even een vergelijking te maken die misschien niet zo voor de hand ligt