Revenge of the Green Dragons (2014)

Afgelopen week in de sneak.

Vond het al met al net aan voldoende.

Film bevatte een paar sterke en grafische (geweld) scenes die wel indruk maakte.

Echter was de film te kort waardoor het allemaal wat afgeraffeld overkwam.

De personages kregen te weinig diepte en een deel van de cast vond ik ondermaats acteren.

Ray Liotta was wel een aangename aanvulling op de (voor mij) onbekende cast. Helaas was zijn rol vrij klein en redelijk overbodig.

magere 3*

Leuk.

Lau's tweede Amerikaanse poging, maar nu meer in een setting en genre die hem ligt. Ook geen bekende gezichten, behalve Liotta dan. Meteen ook de enige die niet echt op z'n plaats is in deze film. Vond hem zeer matig acteren. Vraag me af of dit trouwens een soort van goedmakertje is van Scorsese (als producer gecredit), dat had Lau waarschijnlijk nog wel te goed.

Eerste helft deed me aan een update van de Young and Dangerous saga denken. Twee jonge kereltjes die ingelijfd worden in een bende, waarna we ze zien opgroeien tot sterkhouders van diezelfde bende. Maar Lau zal zelf wel beseft hebben dat hij het Y&D succes in Amerika nooit zou kunnen herhalen (plus, het zou waarschijnlijk iets teveel hebben afgeweken van de feiten waarop deze film gebaseerd is).

Acteerwerk is net genoeg, maar veel overschot hebben de meeste acteurs niet. De enige die er wél uitspringt is Eugenia Yuan, zij zet een geweldige rol neer. Medogenloos tantetje, een rol die ze in een andere film best nog eens mag herhalen.

Tweede deel van de film is een stuk bitser dan ik verwacht had (hoewel het wel was aangekondigd in het begin van de film). Toch apart want Hollywood is niet het summum van eigenzinnig plotverloop. In ieder geval heb ik Wai-keung Lau dit nog niet teveel zien doen, ook niet in HK, waar hij meestal toch ook redelijk binnen de lijntjes kleurt.

Visueel best aardig in beeld gebracht, al mis je wel een niet-Amerikaanse cinematograaf die NY eens van een andere kant kan laten zien. Toch vaak iets interessanter als een niet-Amerikaanse regisseur in de USA gaat filmen. De muziek is het enige echte minpunt. Vooral die dramatische climaxjes met gitaarsolo zijn echt niet te harden. Stijlvorm die de jaren '90 nooit had mogen overleven.

Zeker geen hoogtepunt in Lau's carriere, maar hij levert toch een vlotte, coole en bij momenten bitse film af. Er zitten best een paar eigenaardige kantjes aan die niet iedereen zal appreciëren, maar vond net dat wel geslaagd. Al is het maar dat het eens gewoon ~100 minuten duurt, in plaats van er een uur extra aan plot- en karaktervulling aan te plakken.

3.5*

Deze productie had apert te lijden onder beklagenswaardig acteerwerk en werd met veelal slow motion en harde gitaarmuziek dik aangezet. Het verhaal dat gebaseerd is op de gelijknamige reportage van Fredric Dannen maakt hiermee maar weinig indruk. Daarbij is het een wirwar aan gebeurtenissen en voelt het als een afgeraffeld geheel. Een soort van Triade festijn en de naam Scorsese klinken aanlokkelijk, maar blijken niet meer dan een lachertje te zijn. Het zal vast niet meer zijn geweest dan een vriendendienst voor het binnenhalen van een Oscar(The Departed) en een regisseur die een teveel aan misdaadfilms heeft gezien en van al die invloeden iets wou delen maar er uiteindelijk geen eigen draai aan wist te geven.

Geen cement tussen de steentjes. Voelt in alles als iets dat dik over de twee uur zou moeten gaan, Lau perst het samen in krap anderhalf uur en dan krijg je eentje die als het moet toeslaan, een machteloze indruk achterlaat. Je merkt het rond Sonny wanneer hij twee keer een dreun krijgt te verwerken. Het is hard, het is genadeloos, maar enige impact, ho maar.

En dat is dan je hoofdrol. De rest van de cast bakt er ook niet veel van, al had ik met ze te doen. Tijd om er iets van te maken is er nauwelijks en de dialogen die ze voor de kiezen krijgen, zijn af en toe echt bar en boos. Veel te gekunsteld. Dat de Chinezen destijds niet serieus werden genomen krijg je ook zomaar ettelijke malen door je strot geramd. Subtiel is anders.

Wat het nog enigszins op de been houdt, is een stroom van fors geweld die door Flushing vloeit. Daarbij heeft het al vrij snel een shoot-out die indruk maakt. Zowel in beeld als in geluid, des te frappanter dat de muziek daarna steeds problematischer wordt. Nee, het werkt allemaal niet. Wat dat betreft is die 90 minuutjes op de teller zo gek nog niet. Niet al te best.

Lau goes Scorsese

Met de Infernal Affairs trilogie maakte Wai-keung Lau (en Alan Mak ook natuurlijk) een erg goede beurt. Een interessante reeks die echt sterk in elkaar steekt en het zorgde ervoor dat Lau en Mak twee regisseurs waren om in het oog te gaan houden. Via een kameraad stootte ik op deze Revenge of the Green Dragons en hoewel Mak er hier niet aan te pas komt, vroeg ik me toch wel af wat Lau (en Andrew Loo) er van ging maken.

Op zich minder dan eender welk deel van de Infernal Affairs films, zoveel is duidelijk. Toch ben ik eerlijk gezegd wat verbaasd over de lage score die de film hier toebedeeld krijgt. Revenge of the Green Dragons is een bendefilm met een enorm hoog tempo. Lau en Loo kiezen ervoor om alles in nog geen anderhalf uur te proppen en het resulteert in een soms ietwat chaotische film. De ene bende neemt het tegen de andere op in een aantal rauwe confrontaties en daar knelt het schoentje een beetje. Je krijgt namelijk niet de band met de personages die je zou verwachten waardoor de impact van sommige scènes (de dood van Steven onder andere) wat teniet wordt gedaan. Gelukkig weten de regisseurs er voor de rest nog altijd wel een boeiend geheel van te maken, iets waar Lau blijkbaar wel een patent op heeft, en is het einde wel heerlijk. Vond de invloed van Scorcese trouwens wel vrij merkbaar. Het lijkt wel alsof Scorsese met zijn remake van Infernal Affairs (door hem uitgebracht als The Departed) de aandacht naar de Hongkong cinema bracht en dat Lau nu de aandacht naar de gangsterfilms van Scorsese (vooral Goodfellas) wilt brengen.

Want wat anders doet Ray Liotta dan in de film? Toffe acteur, daar niet van, maar die valt hier wel compleet uit de boot en lijkt er enkel te zijn ingestoken om Scorsese een pleziertje te doen. Voor de rest een nogal onbekende cast naar mijn gevoel. Mijn kameraad met wie ik de film keek herkende Kevin Wu als één of andere YouTube host waar ik nog nooit van heb gehoord en van de twee hoofdfiguren is hij wel de zwakste. Een nogal karakteristiek figuur (iets waar de film in het algemeen wel wat last van heeft), maar dan vond ik Justin Chon als Sonny net iets overtuigender. Visueel wel overtuigend, al hadden die freezes in sommige shots niet echt een nut, en voel je aan de muziek wel aan dat dit een film met Amerikaanse invloeden is. Ik ben altijd wel te vinden voor het betere gitaarwerk, maar dit voelde toch wat misplaatst aan.

Een beetje lastig te beoordelen dit. Lau heeft met Mak een erg sterke trilogie gemaakt waardoor de verwachtingen erg hoog kwamen te staan. Met Loo daarentegen wordt dat niveau niet benadert. Het is allemaal niet slecht, ik heb me echt wel vermaakt, maar had op meer gehoopt.

Nipte 3.5*

Infernal Affairs van regisseur Wai-Keung Lau kreeg in de vorm van The Departed een remake, geregisseerd door Martin Scorsese. Met deze film van regisseur Lau krijgt Scorsese's Goodfellas een soort remake, compleet met bijrol van Ray Liotta en geproduceerd door Scorsese. Helaas blijft het allemaal een beetje oppervlakkig en vooral rommelig. De film heeft veel vaart en er gebeurt genoeg (teveel, eigenlijk) om de aandacht bij de plot te houden, maar door de schetsmatige personages en het vlakke akteerwerk van praktisch de hele cast maakt het geheel weinig indruk. Het gebruik van slowmotion is tevens behoorlijk misplaatst.

The American dream is'nt free...

In tegenstelling van de vele negatieve reacties hierboven, nu eens een tegendeel ervan...

Na 7 jaar probeert Infernal Affairs-regisseur Lau het opnieuw in Amerika, en dit keer werkt ie samen met Martin Scorcese, die overduidelijk een groot fan van hem mag zijn, anders had hij IA ook niet geremaked. Klinkt niet slecht!

En dat is de film ook totaal niet, integendeel; de oppervlakkigheid en de magerheid waar vele teleurgestelde kijkers op doelen, voelde voor mij weer aan alsof Lau een ode nam aan de misdaadfilms van eind jaren 80/begin jaren 90, waarbij hij met zijn Revenge of the Green Dragons eerder recycelend te werk lijkt te gaan. Het verhaal is inderdaad een vanoudse rise and fall, dat voornamelijk blikt op de immigratie van Chinezen, die "illegaal" naar Amerika getransporteerd worden, en vervolgens de eerste de beste kans grijpen om aan geld of zeggenschap te komen. De misdaad valt ook onder die categorie, en de jongelui Sonny en Stephan kiezen die pad, waarbij we weer een mooie tijdlijn voorgeschoteld krijgen dat begint bij kruimelpraktijkjes (die er niet altijd om logen) door twee naïeve jongetjes naar het echte, meedogenloze werk door de inmiddels volwassen vriendjes. En ja, ook de gevaren, en de familie-drama's van deze wereld zijn niet weg te denken.

Een standaard verhaal die toch wel mooi opgepoest is, en ook maar erg weinig schuwd en ook zo zijn toffe maar ook lekkere groffe actie/executie-scene's kent. Eigenlijk een gerecht met ingredïenten van het HK-triad thema (erg opmerkelijk dat er ook alleen maar Chinese namen bij de cast staat hier ) met de typische Amerikaanse gangster gimmicks door elkaar, waarbij ook de settings van het New York van de eighties een piekfijne bijdrage bij leverd. De hierboven geschreven ode is ook prima in de montage maar ook in het acteerwerk terug te vinden. Van het resultaat ben ik zeker niet teleurgesteld!

Goed!

4,0*

Toch wel een leuk filmpje dit.

Opzich is het verhaal niet echt origineel maar het word wel aardig op het scherm gebracht....leuk acteerwerk door voor mij een redelijk onbekende cast(op Liotta na dan) en best hier een daar wat toffe en harde beelden...dus daar zie ik geen minpunten.

Ik zie ze wel in de diepgang van de personages....dat had wat beter gemogen en wat meer op het gevoel gemogen.

Visueel is deze film ook best aardig.

Revenge of the Green Dragons

Ik kijk niet vaak naar HongKong actie's maar, Revenge of the Green Dragons was toch wel even de moeite waard om te kijken. Het acteer werk in deze film is prima te noemen en ook erg bruut. Ze zijn niet bang in deze film om te laten zien dat iemand staand helemaal leeg word gestoken. Justin Chon en Kevin Wu deden het erg goed en het was best wel sterk gespeeld. Ook Leonard Wu deed het prima! Het verhaal vond ik prima te volgen het concept was ook erg goed. Zoals hier al veel boven werd gezegd, het visuele plaatje is ook prima en die drie dingen zorgen er voor dat je toch nog wel een harde actie film voor je snufferd hebt.

3.5*

Goed actie/misdaad/drama film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende acteur Ray Liotta...

Mooi HD kwaliteit breedbeeldl...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Sonny [Alex Fox] en Steven [Michael Gregory Fung] zijn kinderen van Chinese immigranten in New York die een mentor vinden in Paul [Harry Shum Jr.], het kopstuk van The Green Dragons, een bende die eind jaren 80 met vijf andere Aziatische bendes strijdt om de macht in de wijk Queens. Probeert een beeld te schetsen van de cultuur en tradities achter deze bende, maar verzandt in de tweede helft in een razendsnelle opeenvolging van afrekening, rouw (met stemmige piano of aanzwellende violen), woede en een wraakactie. Van spanningsopbouw is dan geen enkele sprake meer, ook al omdat je gemakkelijk kunt raden wat er gaat komen. Een overdaad aan clichés dus in dit op ware feiten gebaseerde misdaaddrama met Martin Scorcese als een van de uitvoerende producenten en een er met de haren bijgesleepte bijrol voor Ray Liotta als een FBI-agent die zo nu en dan tevergeefs mekkert over de Aziatische bendes in New York.