Maggie (2015)

Redelijk goed drama met een tikkeltje horror.....meer drama dan horror dus.

Visueel een erg sterke film en het acteerwerk van Arnold is erg goed te noemen.Volgens mij is dit ook de eerste keer dat hij zo,n soort rol heeft.

Ik miste in deze film wel een dosis spanning en een paar memorabele scenes...maar goed vanwege de pluspunten die ik genoemd heb kom ik toch nog op een goed voldoende.

Dochter speelde ook erg goed.....make up was ook top.

Het gemiddelde op IMDB is naar mijn idee wat aan de hoge kant....maar zal vast wel zakken lijkt mij.

'Het in the shop.... uh, truck, now!'

Wat zal ik hier eens van zeggen. Laat ik eerst de film beoordelen zonder Arnie. Dan kom je uit op een prima horror drama die prima in beeld is gebracht en een prima sfeer uitstraald. Mooie kleuren en professionele zombies. Verhaal was goed, maar een beetje aan de trage kant. Boeiend was het wat minder. Zat veel op mijn mobiel te kijken en om me heen. Bij boeiende film heb ik dat niet.

Nu met Arnold. De man heeft een mooie kop gekregen en baardje maakt hem serieus. Maar hij moet niets zeggen. Hoe kun je serieus een 100% Amerikaan spelen met zo'n accent? En hoe kunnen ze toestaan dat deze man zo voorkomt en deze rol moet spelen met verf in zijn haar? Leek Berlusconi wel! Ik gun hem zijn drama's en nieuwe wegen. Echt waar! Hij heeft mij in mijn jeugd laten uitkijken naar zijn nieuwe films! Maar de schuld ligt dan toch bij de makers. Arnold op de hoes is meer kijkers... En dat is zonde.

Alles bij elkaar: een serieuze worp naar een betere horror drama, maar hebben hem iets te langdradig gemaakt en Arnold op een serieuze plek gezet. Niet handig, maar de schade viel mee. Niet meer doen!

2.5**

Maggie is een vrij afwijkend Schwarzenegger project, zonder dat hij een actieheld speelt en zonder dat hij oneliners mag spuwen. In die rol is hij toch het meeste bekend geworden, ook al heeft hij ook een stel leuke komedie's op zijn naam staan. Ik kan me dus wel voorstellen dat mensen die de filmwereld wat minder volgen misschien bedrogen uitkomen als ze lezen over een zombiefilm met onze Oostenrijkse Eik. Maar goed, ik ben wel op de hoogte van dit project, dus dit speelt niet bij mij. Ik keek er best wel naar uit. Dat doe ik sowieso bij elke nieuwe film van Arnold, maar helemaal bij iets afwijkends als dit.

Maggie is best geslaagd als menselijk drama, waarbij een vader zijn besmette dochter probeert te beschermen en niet goed kan accepteren wat haar is overkomen. Schwarzenegger, iemand die toch niet bekend staan als een groots acteur, laat zien dat hij toch wel een mooie karakterrol neer kan zetten waarbij actiescènes niet nodig zijn. Hij ziet er trouwens met zijn baardje en oude kop ook goed uit voor een rol als deze. De rol tussen vader en dochter is goed opgebouwd en komt realistisch genoeg over.

Maar waar de film minder in slaagt is dat het moet boeien tot het einde toe. Er zitten te weinig hoogtepunten of opvallende momenten in de film om Maggie boven het gemiddelde van ''wel aardig'' uit te laten steken, hoe graag ik ook had gehoopt dat dit wel zo zou zijn. Daarbij vind ik de film ook wat abrupt eindigen en had ik wat meer het gevoel willen hebben dat de wereld verzeild is geraakt in een epidemie. De focus ligt nu wel heel erg op alleen vader en dochter, al is dat ergens ook wel weer een mooi thema.

3*

Behalve de fout met de vingers vond ik ook de ogen van Maggie wat onlogisch wisselen tussen helder en mistig. Dat dat wat wisselt ok, maar niet tussen twee shots.

Maar als dat nou het ergste was... het is vooral een erg naargeestige donkere film, met weinig melo aan het drama. En als je dacht dat Schwarzenegger nog eens even op retour gaat kom je ook teleurgesteld thuis. Op zich doet hij zijn serieuze rol best goed, net als Breslin, maar er gebeurt gewoon te weinig in de film om 95 minuten loodzwaar drama dragelijk te maken. Wel weer eens een originele kijk op de zombieapocalyps, en da's op zich dan wel weer verfrissend.

Zei onlangs tegen mijn vrouw, het wordt weer eens tijd voor een echte goeie horror film.

En ja hoor, Maggie komt voorbij. Een film met een van mijn filmhelden. Was er helemaal klaar voor, een avondje horror.

Nou, daar had Maggie helemaal niets mee te maken. Maggie had over elke terminale ziekte kunnen gaan, behalve het zombie virus. Dat had ook beter geweest. Nu waren de verwachtingen erg hoog.

Arnie is echt een van de last action heroes en moet ook zeker in dat soort films blijven spelen.

Het verhaal is heel mager, camerawerk is goed en het was mooi om de markante kop van Arnie vaak in beeld te zien. Het traantje was ook wel mooi.

Eigenlijk precies wat ik verwachtte van de film. Een dramafilm, zonder al teveel horror of actie. Schwarzenegger zet hier een goede rol neer. Viel me niets tegen. Een rustige film die het moet hebben van de sentimentele momenten, die je als vader toch even aan het denken zet... Prima film.

Mislukt zombiedrama dat zo goed als steeds in de treurstand staat. Als er dan eens een glimlach aan te pas komt, komt het meteen geforceerd over. Het wil niet echt lukken rondom Maggie. Hobson probeert visueel wel eens wat, al maakt dat vale filtertje z'n film er niet aantrekkelijker op. De rustige soundtrack, met wat ambient en akoestisch getokkel, doet wat het moet doen, maar het drama van de infectie weet nauwelijks een brug te slaan.

Al binnen het half uur dat het stevig begint te trekkebenen. Breslin krijgt het niet voor elkaar en aan die grote heb je in dit soort werk ook niet veel. Af en toe dat de twee wat sympathie oproepen, maar de film speelt dat weer kwijt als het met een vriendje en de moeder extra gaat aanzetten. Dat werkt dan vooral averechts. Ergens zit er wel een ingetogen drama in verstopt, maar op deze manier zeurt en sjokt het te veel om dat er van te maken.

Dappere poging van meneer Schwarzenegger om een rol neer te zetten met iets meer inhoud, maar helaas wordt hij niet bepaald geholpen door de film om hem heen. Dit vader- en dochter zombiedrama beschikt over de juiste sfeer en een handjevol geslaagde momenten, maar het tempo ligt veel te laag en er gebeurt vrijwel niets. Schwarzenegger wordt mooi oud en gaat er steeds doorleefder uitzien, maar uiteindelijk valt hij hier toch weer door de mand. Dat accent en zijn houterige manier van spelen schieten gewoonweg tekort. Maar goed, zoals gezegd, dappere poging.

Na zo'n beetje alles al gezien te hebben in films over / met zombies is 'Maggie' echt een vrij zinloos geheel. In principe kan zo'n plot goed uitpakken, maar dan wel met een interessant scenario. Daarin schiet de film tekort, want ik vond 't nergens boeiend of meeslepend. De cast lijkt ook niet goed te weten wat ze nou eigenlijk moeten. Vond 't erg slapjes. Het einde is al vanaf de 1e minuut voorspelt en wat er in de tussentijd gebeurd is zo standaard en simpel als wat. Qua inhoud als drama worden ook alle planken misgeslagen.

Best een aardig drama. Het verhaal is redelijk origineel. De film begint wat traag, maar na een halfuurtje pakt hij je toch vast. Het lukt de regisseur goed om je mee te laten denken en mee te laten leven met de acteurs. Het komt allemaal realistisch over. Daardoor komen een aantal onsmakelijk scenes best aan. Het einde is redelijk hartverscheurend. Schwarzenegger doet het best aardig. Breslin prima. 3.5

Strak! Hobson heeft het visueel allemaal wel voor elkaar, en zo zal hij het ook wel voor zich hebben gezien. Plot is compleet ondergeschikt aan de dromerige doch rauwe sfeer. Fijn plan van aanpak. Stelt inhoudelijk weinig voor, het is vooral het perspectief op het zombie-apocalypse concept dat aanspreekt en niet zozeer de uitvoering / vordering van het plot. Dat is allemaal vrij minimaal en de pogingen tot emotionele betrokkenheid zijn meteen de grootste missers van deze Maggie. Arnold toont een andere, ingetogen kant en weet met alleen al zijn aanwezigheid voor een fijne (en nodige) boost te zorgen. Mooi subtiel belicht, kleine bronnen en met name veel in de diepte; zorgt voor mooie warme plaatjes met genoeg dynamiek. Prima debuut!

Maggie

Ik kan niet zeggen dat deze film grandioos is. Ik had me persoonlijk erg verheugd op Maggie maar het is me toch erg tegengevallen. Maggie kan zich aansluiten bij de zombie films maar toch was dit hem niet. Ik heb te weinig gezien al zeg ik het zelf. Van de zombie epidemie bedoel ik dan! Nee, het was maar een dooie bedoeling daaro. Zo af en toe kwam er eens een gemuteerd iemand op bezoek maar daar bleef het wel bij. Ik kon nou niet bepaald zeggen dat ik me heel erg vermaakt heb met deze film en hij is me achteraf toch wel een beetje tegen gevallen. Arnold kwam nou ook niet super vaak voor in de film en, ik vond hem het niet echt leuk doen. Zo vond ik de gehele cast het wat minder doen dan normaal. Verhaallijn is oké, het concept is goed bedacht.. Je kunt deze op de zombie lijst zetten maar wel bij de films van mindere kant! Nee, IK vond deze tegenvallen!

2.5*

Saaie, matte film met een matte Schwarzenegger waarin eigenlijk niets gebeurd. De sfeer wordt redelijk getroffen, maar het gezeur met die meid komt je als kijker op een gegeven moment wel de strot uit. Het is tevergeefs wachten op wat ontwikkeling of een verplaatsing in het verhaal.

Tegenvallende film waarin een meisje haar laatste weken met haar ouders doorbrengt voordat ze in een zombie veranderd. Zeker geen standaard zombiefilm, maar meer een zombiedrama. Wat op zich een originele film had kunnen opleveren, is hier nogal saai, eentonig en traag uitgewerkt. Er gebeurd gewoon te weinig en ook Arnold Schwarzenegger is niet op zijn plaats hier.

Redelijk.

Een zombieplaag verpakt als familiedrama, met 's werelds bekendste actiester (ooit toch) in de hoofdrol. Het is weer eens wat anders en het pakt bij momenten best goed uit. Bij momenten, want Maggie zelf wil maar niet echt intrigeren.

En dat ligt m.i. aan Abigail Breslin, die er gewoon te weinig van maakt. Arnold Schwarzenegger als getormenteerde vader slaagt er wel in de melancholie over te brengen. Mensen zeggen wel eens dat hij niet "écht" kan acteren, maar kom op: komedie kan hij als de beste, da's al bewijs genoeg, en ook hier laat hij zien z'n mannetje te staan.

Henry Hobson maakt visueel één foutje en dat is die filter. Hij wil er de film duister door maken o.i.d. maar ik had het liever "puur natuur" gezien. Dat grauwe is er toch sowieso. De zombies zelf zijn spijtig genoeg weer van hetzelfde laken een pak. Ik ben benieuwd of er ooit een regisseur iets origineels mee doet.

3

“I made a promise to your mother,that I would protect you.

Yeah, but...what about you guys?

What if I hurt you?

Don't worry.Caroline and I, we know the precautions.”

Schwarzenegger die opdraaft in een horror dat uiteindelijk uitdraait op een drama. Het is niet datgene wat je verwacht van deze actiefilm-icoon. Raar maar waar, de oneliner “I`ll be back” wordt zelfs gerecycleerd, maar wordt deze keer niet door Arnold uitgesproken. Eén feit staat vast, Schwarzenegger zal niet de geschiedenis ingaan als de acteur die geschikt is voor een karakterrol, maar ik moet toegeven dat de inspanning die hij hier levert toch een bewonderenswaardig eindresultaat oplevert. Na rollen als barbaar, uit de toekomst teruggekeerde cyborg, klunzige kleuterjuffrouw en zwangere vent, kwijt hij zich op een gedegen manier van zijn rol als bezorgde vader die zijn geïnfecteerde dochter terug in huis neemt zodanig dat ze niet in quarantaine wordt geplaatst op het moment dat ze transformeert in een bloeddorstige zombie.

Voor de zoveelste keer is een virus de oorzaak dat het aantal fervente vegetariërs onder de Amerikaanse bevolking drastisch slinkt en langzaam maar zeker veranderen in zombies, beter gekend als “necro-ambulist”. Wade (Schwarzenegger) is een landbouwer op leeftijd, die al weken op zoek is naar zijn dochter Maggie (Abigail Breslin). Als hij haar uiteindelijk terugvind, blijkt ze geïnfecteerd te zijn nadat ze werd gebeten door zo een barbecue-fanaat. Wade is vastbesloten om haar in huiselijke kring te verzorgen. Deze gunst is hem verleend doordat het enkele weken duurt eer een slachtoffer effectief de “turn” maakt naar een zombie-status. Het verdict dan is dat ze dan in quarantaine moet worden opgenomen. Uiteindelijk betekent dit echter dat de autoriteiten de geïnfecteerde burgers samen laat hokken (ongeacht welke gradatie van infectie) zodanig dat het probleem zich vanzelf oplost (via zelf-consumptie als het ware).

Ik hou wel van een zombie-film nu en dan. Zowel de rechttoe rechtaan versies waarbij er overdadig gebruik wordt gemaakt van gore en bloederige taferelen met enorme hoeveelheden te verorberen menselijke restanten en sappige hoeveelheden hersenen, als de versies die lichtjes afwijken van dit door Romero geschapen horror genre. “Dead Within” is zo een film waarbij de nadruk niet op de mensen verslindende creaturen ligt. En “Warm bodies” kan je dan de rom-com-zombiefilm bij uitstek noemen. Ook bij “Maggie” moet je je niet verwachten aan apocalyptische bloederige beelden vol zombies. Zulke beelden werden beperkt tot een tweetal confrontaties en enkele flashbacks. Het enige huiveringwekkende is de langzame verandering die Maggie ondergaat en een moment van zelfmutilatie. Voor Wade is de uiteindelijke beslissing die hij moet nemen het meest afschrikwekkende.

Misschien is dat het enige waar ik kritiek op zou kunnen geven. Schwarzenegger lijkt de hele film eigenlijk niets speciaals uit te voeren, behalve piekeren over de te maken keuze op het moment dat hij volgens Maggie naar een goed doorbakken braadworst begint te ruiken. Zijn dochter in quarantaine brengen, een pijnlijke medicijnen cocktail toedienen of de radicale oplossing ? Je kan hem gedurende de hele film hierover zien peinzen. Zijn doorleefd, bebaard aangezicht spreekt boekdelen. Maar hij doet dit met oprechtheid en volle overtuiging. Het meest gedenkwaardige moment was toen Maggie met een aantal vrienden een avondje doorbracht ergens in een veld waarbij zwavelstokjes niet ontbraken en een ietwat ongelukkige conversatie ontstond. Een aandoenlijke reünie waar iedereen pretendeerde dat alles nog normaal was maar tegelijkertijd besefte dat dit waarschijnlijk de laatste keer zou zijn dat ze van elkaars gezelschap kunnen genieten. En vanzelfsprekend de eindscène die me direct deed terugdenken aan “World War Z”.

Het is overduidelijk dat de nadruk in deze film ligt op de vader-dochter relatie. Schwarzenegger en Breslin eisen dan ook het leeuwendeel van de aandacht op en verdringen de bijrollen volledig naar de achtergrond. Het volgende klinkt een beetje banaal : “Arnold speelt een rol op dusdanige manier die je niet van hem gewend bent”. Maar uiteindelijk kon ik niet anders concluderen dat het zo was. Hij had beter al de vorige vertolkingen overgeslagen (vooral Sabotage). Ik was dus overduidelijk aangenaam verrast. Over Breslin kan ik alleen zeggen dat dit een prachtactrice is en een toekomstige ster aan het Hollywood firmament. Ondanks de beperkte dialogen is dit een schitterende acteerprestatie waarbij ze op een subtiele manier laat zien hoe ze bewust omgaat met haar naderende einde. Maar dat ze een opkomende ster was, liet ze al zien in “Wicked Blood” en recent in “Final Girl”. Ik wist niet dat ze ook een rol speelde in “The Call”. En nog een wetenswaardigheid : Schwarzenegger heette in “Escape Plan” Ray Breslin. Over toeval gesproken.

Conclusie : Ik ben er zeker van dat de hardcore-zombieliefhebbers dit maar een abominabel slechte film vinden door het totaal gebrek aan gore en bloederige taferelen. Ik was echter onder de indruk en vond dat deze film het begrip zombie in een heel ander daglicht zette. De liefdevolle relatie tussen vader en dochter staat centraal en komt zelfs melodramatische over op een bepaald moment. En dat voor een horror film.

3*

Wie een zombiefilm pursang verwacht, zal met Maggie niet aan zijn trekken komen, vrees ik. Verwacht wel een verrassend, ontroerend en beklijvend drama van hoe een vader omgaat met een dochter net voor ze in een zombie verandert. In die zin is de film wel geslaagd omdat je goed kan meevoelen met Arnold als vader. Ietwal experimenteel als uitgangspunt maar best de moeite waard. 4 sterren

Vol verwachting aan deze film begonnen.
Wist van te voren dat dit geen gore en rottende lijken film zou worden dus wat dat betreft viel het mij zeker niet tegen.
Ik las een aantal reacties hier van mensen die bepaalde dingen niet begrepen, kijk de film nog een keer en let dan op! Het is toch een drama en geen film met hersenloos gehak en gezaag.
Maggie is de dochter van Wade(Schwarzenegger) maar de huidige vrouw van hem is Maggie's stiefmoeder de 2 kindjes zijn Maggie's half broertje en zusje.

Ik vind deze film 4 sterren waard mede door de originaliteit, een best sterk acterende Schwarzenegger en het rare verdrietige sfeertje.
Min puntje vond ik het eind, had hier iets meer verwacht.

Verrassend genoeg een erg mooie film! Ik ben geen zombie-liefhebber op wat uitzonderingen na, dus ik verwachtte er niet veel van.
Maar het is een erg mooie, ingetogen film waarvan de afloop zich uiteraard al laat raden. Schwarzenegger hoeft niet veel te acteren want zijn personage lijkt me niet iemand die met zijn gevoelens te koop loopt, maar toch maakt hij hier een behoorlijk goede indruk op me.

Het is allemaal niet diepgaand, de karakters zijn niet uitgediept, er is geen plottwist. Gewoon een mooi drama over vader en dochter die verbeten hun lot tegemoet gaan.. Mooie muziek er bij, mooi gefilmd. Prima!

Persoonlijk vind ik het zonde dat deze film onder de 3* scoort, want met deze film probeert men toch nog een originele twist aan het zombiegenre te geven.

Deze keer geen liters bloed en vele rottende ingewanden, maar het langzame proces van "de verandering" van Maggie (Abigail Breslin zet naar mijn mening het sterkste personage neer in de hele film). Interessant om eens een film te zien waarin het proces heel erg geleidelijk verloopt, want in de meeste films is het seconden/minuten werk.

De haast traumatische ervaring van het ondood worden is nog best goed uitgewerkt. Zo komen regelmatig morele kwesties voorbij, zoals het moment waarop men moet ingrijpen en de manier waarop.

Voor Arnold Schwarzenegger een aparte film, maar hij brengt het er nog best goed vanaf. Zijn relatie met zijn dochter komt nog redelijk goed over.

Verder is het camerawerk soms wel wat minder, maar echt enorm storend word dit nergens.

Ook de special fx zijn niet je van het, maar het zag er nog altijd beter uit dan een Asylum productie.

Best tof voor een keer. Wel een film waar je een beetje "open" voor moet staan, want je moet zeker geen full-on horrorfilm verwachten.

Een tikkeltje langdradig dramafilm over een vader wiens dochter een dodelijke en slopende ziekte heeft. Nou ja, ziekte... ze heeft een virus opgelopen die haar lichaam aftakelt en waardoor ze langzaam in een zombie verandert. Maar voor de rest wordt alles precies in de stijl van medische drama's gebracht: vader en dochter die geconfronteerd worden met de diagnose, hun lot tegoemoet moeten gaan, anderen die angstig reageren tegenover haar ziekte en haar liever mijden, een ethisch dilemma over levensbeëindiging, e.d. Een pure medische drama overgoten met een zombiesaus en beiden uiteraard in Hollywoodstijl.

Origineel is het wel, maar zowel als drama en natuurlijk als horror schiet het tekort. De scènes die erin slagen om emotie op de kijker over te brengen zijn veel te schaars, wat de film tegen heeft is dat medische drama's het van realisme moeten hebben om de kijker te raken, en dat is nogal lastig als je dochter in een zombie verandert. Extinction (2015) bijvoorbeeld vind ik een (iets) betere post-apocalyptische zombiedrama waar de personages beter uitgediept worden, maar wie Maggie al niks vindt heeft daar ook weinig te zoeken want het is dezelfde rustige stijl, al is de insteek van Extinction wel anders en is het geen medisch drama, Extinction doet wat aan I Am Legend (2007) denken. Ook vind ik daar de sfeer beter verzorgd.

Pluspunt voor deze film is dat Schwarzenegger een bescheiden kans krijgt om te laten zien dat hij meer dan spierballen is, dat heb ik altijd het voordeel gevonden van hem bijvoorbeeld t.o.v. een Van Damme of Stallone, hij is toch wel een stuk(je) veelzijdiger. Maar wel een bescheiden kans dus, want door de schaarse dialogen en het rustige tempo wordt het wel lastig om zijn personage goed neer te zetten.

Aardig om het een keer gezien te hebben. 2,5*

Best een grote teleurstelling. Zombie en andere postacolyptische films zijn namelijk helemaal mijn ding, maar deze film kon mij niet bekoren. Het drama aspect was hier te groot. Ik verwachtte geen actie film, maar wel een beetje spanning en vooral avontuur. En dat miste ik compleet. Jammer, want de sfeer en cinematografie was erg goed. Heerlijk duister, perfect voor zo'n film.

Arnie deed het goed, alleen jammer genoeg kan hij de film niet redden. Een film bestaat immers niet alleen uit acteren. En wat vele hier zeggen: hij is inderdaad een beetje saai!

Krappe 2,5*

Voor mij hoeft een horror film helemaal niet bloederig te zijn of heel spannend, maar dit is toch echt een 'drama' in de negatieve zin van het woord. Wat een vreselijke trage, vervelende film. Het enige pluspunt vond ik de baard van Arnold. Verder echt niet gaan kijken!!!

Film probeert een beetje mee te liften op het succes van the Walking dead maar is veel kleinschaliger van opzet.Desondanks vond ik Maggie best aardig,vooral de donkere,grauwe sfeer en de opvallend sterke acteerprestatie van Arnold Schwarzenegger geven de rolprent een duidelijke meerwaarde.

Verder niet al te verrassend,wel een paar aardige scenes maar toch ook best wat saaie stukken en ook niet echt spectaculair.De wel constant aanwezige onderhuidse spanning is dan weer wel een pluspunt.

In zijn totaliteit levert deze moedige poging toch wel een ruime voldoende op.

Mooie kleine film in tegenstelling tot de meeste films waarin zombies figureren. Die blinken vaak uit in massale gevechten, massale stormlopen en massale paniek. In die films speelt de gore ook een voorname rol. Vulgarity rulez in die films. Hier is dat allemaal niet of nauwelijks aan de orde.

Geen traditionele zombiefilm. Weinig zombie activiteiten. Nauwelijks splatter. Nauwelijks confrontaties. Het zombievirus is als achterliggende dreiging aanwezig en kleurt de wereld grauw. De zombies zelf zijn amper in beeld.

In deze trieste wereld speelt zich een klein en menselijk drama af. De film vertelt een vertederend verhaal. De verwording van een mens zou de subtitel kunnen zijn. Een verwording die heel aangrijpend wordt verbeeld door Abigail Breslin in een fijngevoelige rol.

De film gaat over de liefde van een vader voor een dochter. Het gaat over de strijd van een vader om los te laten. Over afscheid nemen. Over onmenselijke keuzes. Over de onmacht en de onwil daarbij. Drama en nog eens drama. Gelukkig ook af en toe aangevuld met wat horror zodat de film in dramatisch opzicht niet volledig doorslaat.

Toch overheerst de treurnis. De pijn en de somberheid zijn goed zichtbaar in de tronie van Schwarzenegger. Spreken doet ie bijna niet. Goed geacteerd dus. Hij krijgt hulp van troebele en vaalgele beelden die samen met een melancholieke score de tragiek van de situatie benadrukken. En dat werkt. Tragisch is het. Ontroerend ook.

Schwarzenegger heeft echt een prima rol. Heel anders dan ik hem ken. Denk jaren 80-90 en stoere actIeheld. Hier niet. Ingetogen en zonder één scherpe humoristische oneliner houdt ie zich op het acteervlak goed staande. Verrassend.

En nog in een goeie film ook.

Arnold Schwarzenegger geeft één van zijn beste vertolkingen als de zorgzame vader van een tienerdochter [Abigail Breslin] die gebeten is door een zombie en daardoor langzaam maar zeker de onaangename trekjes van die monsterlijke wezens begint over te nemen. In beginsel is dit een familiedrama over een gezin dat weigert het onvermijdelijke te accepteren en er alles aan doet om zo lang mogelijk bij elkaar te blijven. Geen actiefilm dus, maar goed gemaakt en sterk geacteerd, waarbij vooral de chemie tussen beide hoofdrolspelers - zeer geloofwaardig als vader en dochter - een pluspunt is.

Een film die vooral het stuk drama wil belichten.

Een benadering die we de laatste jaren vaker hebben gezien in een apocalyptische setting. Gepaard met een hoop traagheid kabbelt deze film voorspelbaar voort en mist het de echte diepgang. *2,5

Wel een boeiend filmidee, maar helaas blijft het allemaal erg oppervlakkig. Dit zorgt er dan ook nog eens voor dat film erg traag aanvoelt. Best een moeilijke zit...

Idee was wellicht goed maar uitwerking behoorlijk mislukt, had veel meer in gezeten. Slecht en ook eentonig verhaal zonder diepgang en totaal niet uitgewerkt. Arnold Schwarzenegger moet je niet casten voor dit soort films hoewel hij met die Terminator films ook beter kan stoppen.

Helemaal geen slechte film. Not bad. Not bad at all.

Als je een horror/thriller verwacht, kom je goed bedrogen uit.
Dit is een drama puur sang, gebaseerd op een horror scenario. Ik kon deze combinatie wel heel erg waarderen; de drama kant van een zombie apocalypse.
Ik kon wel genieten van het zeer lage tempo in de film. Mooi geschoten.
Het minimale dialoog dat Arnold kreeg voor deze film werkte ook heel goed.
Lengte van de film is ook perfect. Net niet te lang.

Met een nog betere acteur en een nog beter uitgewerkt script met intensere scenes, had dit wel een film house classic kunnen maken. De hopelooshied van Arnold en zijn dochter voelde ik wel, maar ik werd er niet in meegezogen. Dit aspect hadden ze nog veel dieper moeten uitgraven door de relatie tussen de twee nog intenser te maken. Begrijp mij nogmaals niet verkeerd, hoe het nu in de film verwerkt is kan door als ruim voldoende. Maar er zat zoveel meer in...

Einde vond ik trouwens een plusje. Goede opbouw!

Het is niet een film waar ik het op verjaardagfeestje over zal gaan hebben, maar ik heb mij uitstekend vermaakt.