The Sea of Trees (2015)

Bij Gus Van Sant:

Nu duikt Sea of Trees op. Over een Amerikaan en een Japanner die samen verdwalen in een Japans bos, dat bekend staat als een plek om zelfmoord te plegen. Klinkt een beetje als Gerry. Maar het is een script van een ander (vooral bekend van twee horrorfilms) en dat duidt meestal op mainstream Van Sant*. Matthew McConaughey en Ken Watanabe schijnen de rollen te gaan spelen.

* Hij schreef Mala Noche, My Own Private Idaho, Drugstore Cowboy, Even Cowgirls Get the Blues, Gerry, Elephant, Last Days, Paranoid Park en zijn segment uit Paris Je T'aime zelf. To Die For, Good Will Hunting, Finding Forrester, Psycho, Milk, Restless en Promised Land zijn scripts van een ander.

Ah, een nieuwe Van Sant. Helaas een script van een ander, dus een terugkeer naar de films uit zijn begintijd of uit de periode 2002-2007 mogen we nu al bijna uitsluiten. Scriptschrijver Chris Sparling is tot nu toe vooral bekend van horrorfilms: ATM en Buried schreef hij. En Watanabe mag weer eens opdraven als er een Japanner nodig is in een Amerikaanse film. Met andere woorden: Ik heb weleens meer zin gehad in een nieuwe Van Sant.

Ik heb exact het tegenovergestelde. Ik ben totaal geen fan van Van Sant, vind hem mateloos overschat. Maar die cast en scriptschrijver zijn om te smullen! Prachtige setting ook voor een film, dat bos is een indrukwekkende locatie (en het verbaast me eigenlijk dat er nu pas wat meer aandacht aan wordt besteed).

Volgens mij zijn er ook al tig Japanse films over dit thema/onderwerp.

The Mourning Forest in ieder geval, en volgens mij vooral wat documentaires.

Ik had van Van Sant trouwens een wat gewaagdere keus dan Watanabe verwacht. Alsof er maar één Japanse acteur bestaat uberhaupt..

Edit: ah dat was al opgemerkt..

Zie ook (de berichten bij) Jukai no Futari (2012).

Weinig positieve reacties.

Vanaf 12 mei in de bioscoop (Independent Films)

Zo, ja, dat zag ik niet aankomen. Nog steeds heel benieuwd.

The Sea of Trees is een dramafilm uit 2015. Het verhaal gaat over een man genaamd Arthur die naar een bos in Japan reist om zelfmoord te plegen. In het bos treft hij een gewonde man aan, waarna Arthur de beslissing maakt om deze man te gaan helpen.

Sea of Trees is één van de weinige films die ik met een verse blik ben gaan kijken. Bijna alle films die ik het laatste jaar heb gezien zijn films waar ik trailers van heb gezien, dingen van heb gehoord of op internet scores van heb gezien. Sea of Trees keek ik zonder er iets vanaf te weten, en met dat in gedachten was ik heel aangenaam verrast door deze film. De film begint vol mysteries die vanaf moment A mijn nieuwsgierigheid wist te prikkelen, en gedurende de hele film word er op slimme wijze gespeeld met deze mysteries. Het verhaal focust zich op de emoties van de personages en hier schiet de film in de roos: Matthew McConaughey levert een ijzersterke prestatie voor het hoofdpersonage, maar ook de andere acteurs staan sterk in hun schoenen. Ik geloofde ieder woord die van de personages kwam. Onlangs dat de film op bepaalde momenten een hoog sentiment gehalte heeft voelde de personages heel menselijk aan, en kon ik gedurende de hele film met ze meeleven.

Wat me enigszins hinderde bij Sea of Trees is dat de film op bepaalde momenten langzaam is, en niet alle scenes voelde even belangrijk. De scenes boden ieder een steen bij aan het onderbouwen van de personages of het opbouwen van de mysteries, maar sommige waren wat overbodig & gingen langer door dan ze nodig waren.

Als je zoekt naar een goede dramafilm dan in Sea of Trees geen verkeerde keuze. Sterke personages, goed verhaal, goed geacteerd, soms wat langzaam maar dat nam niet af van de goeie kanten.

4*

Duimen voor een Pathé release bij deze.. Zal er toch wel inzitten?

Hij staat in Utrecht niet aangekondigd bij Hoogt of LHC/Springhaver. Dus dat moet dan wel Wolff of Pathé zijn, dan. edit: staat inderdaad bij Pathé in de sectie 'verwacht'. Is ook IF natuurlijk, die zitten vaker in de grotere dan bij de alternatievere bioscopen.

Onder de rivier alleen in Nijmegen Lux en de Vue in Kerkrade. Gaat nog moeilijk worden om dit op het grote doek te bewonderen. Hopelijk is het al die moeite wel waard.

Gaat in R'dam in Cinerama (Wolff) draaien. Zie dat deze film in Cannes werd neergesabeld door de critici en de IMBD rating voorspelt ook niet veel goeds. Als het nou mooi weer wordt ga ik deze misschien wel even aankijken vooral omdat ik dan een mooi excuus heb om een terras op te zoeken als het niks blijkt te zijn.

Draait toch wel in Pathé, maar enkel in Tuschinski, Den Haag, Arnhem en Groningen.

En in Utrecht uiteindelijk ook bij Wollf (City).

ik wacht jullie ervaringen eerst even af jongens, dat spirituele/jezelf vinden/sentimentele is altijd een beetje iffy bij mij. Hangt heel erg van de uitvoering af en de eerste geluiden zijn inderdaad niet zo heel positief.

Ik heb ook geen hoge verwachtingen, weet er eigenlijk vrijwel niets van af. Ik 'moet' alleen toch al naar Tuschinski voor Midnight Special en dan pik ik gelijk deze even mee.

Ook Pathé City zie ik. Dan ga ik hem vast wel zien, de meeste films lopen daar wel wat langer door.

Tsja, ik geloof dat ik de critici gelijk ga geven. Ik heb nog niks gelezen van die kritieken, dat zal ik zo doen, maar zal eerst mijn gedachten hier neerzetten.

Mijn grootste bezwaar is vooral dat het een ongelofelijke nep-film is: een nep-drama met nep-spiritualiteit, nep-emoties, etc. Stereotiepe gepsychologiseer van de kouwe grond. En verder is er ook bar weinig te beleven, behalve wat verkeerde keuzes voor vals drama (de flashbacks o.a. – en de uiteindelijke afwikkeling van de dood van Watts – jeetje wat plat) etc etc. Daarnaast is de muziek echt heel slecht gekozen en nog erger is de montage: die meer past in een thriller/mystery, want het scenario kiest – ik ga verder in spoilertags – eigenlijk onmiddellijk nadat McConnaughey aankomt in Japan voor de kaart van het educatieve survival-drama (waarin de ongelofelijke ontsnappingen aan de dood van DiCaprio in the Revenant bijna kinderspel zijn) dan voor een existentieel drama. Hij is toch niet voor niks naar Japan gereisd zou je denken, maar de eerste de beste Japanner die hij ziet laat hem inzien dat hij beter die strohalm kan grijpen.

OK – laten we aannemen dat Watanabe er niet is of niet is wie we denken dat hij is (spiritueel!!!) – want het aantal continuiteitsfouten en ‘factual errors’ is zo groot (hierdoor echt storend) dat we mogen aannemen dat Van Sant dit allemaal op een ander, meta fysisch, niveau heeft bedoeld….: Tsja dan zitten we met sukkelige dialogen die super existentialistisch moeten overkomen. En dan is er nog een einde/clou dat je van halverwege ziet aankomen, twee of drie wijze lessen van een (uiteraard) levensbeschouwelijke Japanner voor een Amerikaan (die ook nog eens wetenschapper is). En alsof we nog niet genoeg gehad hebben met de orchidee komt er nog een zoon van een Okinawa-officier die nog even wat uit de doeken komt doen..Wat een sof. Nep! Alles nep. Geen idee waarom ik eigenlijk nog een ster heb uitgedeeld. Pathetische rommel.

Was trouwens de enige bezoeker. Zal volgende week wel einde oefening zijn met de vertoning van The Sea of Trees in Utrecht.

Fuckzooi. Ik heb net gereserveerd voor zaterdag... (vriendin was wél onder de indruk van de trailer)

Ik ga de film denk ik ook zien. Gewoon, om me eens lekker te ergeren (hopelijk).

Mochizuki Rokuro bedankt voor het "veldwerk" gezien het weerbericht ga ik later vandaag ook wel even kijken denk ik, met de nadruk op even waarschijnlijk.

Er was natuurlijk al wat veldwerk verricht door mensen die we niet regelmatig tegengekomen hier op MM, en dat die ook niet ronduit positief waren, was me reeds bekend.

Maar dat het zó beroerd was, had ik even gemist...

Ach er zijn ook mensen die 4.0* uitdelen, dus "vochtige ogen en aangedaan" zouden ook zo maar tot de mogelijkheden kunnen behoren. Zelf kijken helpt meestal.

Ik begreep uit de stukken die ik inmiddels las dat Van Sant director for hire was bij dit project, dus mijn eerdere aanname dat Van Sant van een bepaald plot/scenario element iets bedoeld zou kunnen hebben is niet juist. Hij heeft maar wat staan doen als ik het zo begrijp, dat is aan de film af te zien. Verbaast me dan ook niet om te lezen dat het scenario van een horror-schrijver is. In de opbouw zie je dat terug, maar het wil op dramatisch vlak niet werken. Het komt gewoon geforceerd (om een ander woord te gebruiken voor 'nep') over.

Denk dat ik die reservering dan ook laat schieten, maar laat hem wel staan vooralsnog. Er draaien op dat moment in Rotterdam (gaan Cineville uitje maken) weinig alternatieven die we nog niet hebben gezien/willen zien.

Een behoorlijk sentimentele draak van een film. Noami Watts krijgt een bak ellende te verduren: ze speelt een alcoholiste, waarbij later een gezwel in de hersenen wordt gevonden dat goedaardig blijkt te zijn na een zware operatie. Maar die zware operatie mocht niet baten want op weg naar het ziekenhuis om te herstellen wordt de ambulance geramd door een truck. Yeah right. Wie verzint zo'n ongeloofwaardig script?

Voor de rest ben ik het wel eens met de review van Mochizuki Rokuro. 1,5* vanwege redelijk makkelijk uitkijkbaar en audiovisueel niet echt storend (je kunt er best een uiltje bij knappen).

PS: ik kan mij voorstellen dat voor mensen die hun films graag nogal sentimenteel willen hebben dit best een geslaagde film kan zijn. Ben benieuwd of we hier ook een positieve review gaan lezen.

Ik ben er vanmorgen inderdaad bij in slaap gevallen. Kwam ook door de korte nacht qua slaap die ik had gehad, maar de trage saaie film werkte ook goed mee. Maar een kort stukje gemist, kon prima geloof ik, want ik pakte het verhaal moeiteloos weer op.

Ik ben er niet rouwig om, je stukje werkte zeer aanstekelijk MR. Alle lust was me vergaan door bepaalde key words...