Pixels (2015)

Geen hoogvlieger, maar het bekijken eens waard .De nostalgie van de arcade games komt nog eens naar boven en wordt mooi in beeld gebracht. De inhoud van de film is van laag niveau. De effecten en poging tot humor primeren. Verstand op nul en daarna besluiten of je er voor- of tegenstander van bent...

Pixels haalt bij lange na niet het niveau van bijvoorbeeld Wreck-It Ralph, maar omdat er een hoop jeugdsentiment en nostalgie bij komt kijken zullen veel mensen toch een (kleine) glimlach hebben gehad bij het zien van Pixels. Ik ook, ondanks het feit dat ik film wel vond tegenvallen.

Met de special effects is niks mis, dat zit prima in elkaar en ziet er geweldig uit. Maar de verhaallijn is natuurlijk bizar slecht, en het personage wat gespeeld werd door Peter Dinklage irriteerde me mateloos. Te overdreven. De film duurt niet heel lang (101 minuten) maar toch kon ik m'n aandacht er op een gegeven moment maar moeilijk bij houden.

Leuk voor 't sentiment, maar niet meer dan dat.

2,5*

5/10 (IMDB)

Tegenvalletje.

Dit vind ik nou echt een vreselijke film, stomme acteurs en flauwe/vreselijke komedie.

Nooit meer!

Een ode aan de Arcade games maar daarmee is ook alles gezegd.

TENENKROMMEND slecht.

echt wat een verschrikkelijke film

You heard Hall & Oates you blew it

Leuke film deze 'eighties trip down memory lane' ,alleen je moet er wel met de juiste instelling naar kijken anders ga je je al snel ergeren aan de toch wel aanwezige flauwe momenten en acteurs als Josh Gad en Kevin James (als president ja ja kom er maar eens op).

Gelukkig valt er ook genoeg te genieten bij Pixels.Allereerst de terugkeer op het witte doek van de oude arcade games,een prima vondst.En als dat ook nog gepaard gaat met uitstekende effecten en enkele sterke grappen bezorgd de film je gewoon een erg vermakelijke anderhalf uur.

Vooral de aankondigingen van de aliens waren erg grappig.

Verder geen hoogstaand acteerwerk,al deed Sandler het naar behoren en was Michelle Monaghan uitermate charmant,verrassend verhaal of briljante shots maar Pixels doet waar ie voor bedoeld is,amuseren met een nostalgisch tintje.

Nog wat puntjes voor de jaren 80-nostalgie, her en der een geslaagde grap, Michelle Monaghan, en de special effects. Maar over het algemeen was dit inderdaad zo flauw als ik al een beetje verwachtte en vreesde - met name Peter Dinklage was ontzettend irritant, en Kevin James is een van de weinige acteurs die ik nog slechter trek dan Adam Sandler, die het in alle eerlijkheid niet heel slecht deed hier ondanks z'n popie-jopie aanpak. Geen film die voor herhaling vatbaar is wat mij betreft.

Leuk idee, slecht uitgevoerd. Het wordt nog een beetje gered door een aardige eindscène maar verder niet memorabel.

“Pac-Man's a bad guy?”

Adam Sandler en ik zullen nooit een goede match worden maar hij heeft zeker zijn uitschieters naar boven. Helaas is Pixels middelmaat. Zeker niet zo slecht als sommige van zijn andere films maar echt grappig wil het allemaal niet worden.

Oude computerspelletjes bedreigen de aarde en Sandler en zijn groep moeten de aarde redden. Een leuk gegeven waar weinig mee wordt gedaan. Het ziet er allemaal wel mooi uit en vooral op het laatst met het Donkey Kong spel kom je ogen tekort. Dat is ook de beste scene met een goede combinatie van actie en humor. Jammer genoeg komt de rest van de film niet in de buurt. Daar kan zelfs en Pac-Man achtervolging niets aan veranderen.

Heerlijke feel good film

Natuurlijk ben ik bevooroordeeld als gamer uit de jaren 80.

Maar zelfs dan vind ik dit nog een leuke film,mede door de prachtige animaties,beelden en vermakelijke humor.

Voeg daarbij de nostalgische invloeden,en je houd een toffe comedy over

Chris Columbus is de man achter deze humoristische en bizarre komedie, die veel gamers en filmfreaks zal aanspreken. Met monsterhits als Home Alone en diens opvolger en natuurlijk de eerste twee Harry Potter-films hebben we natuurlijk een kleine selectie films opgenoemd uit het oeuvre van Columbus. Na een aantal missers probeert Columbus zichzelf opnieuw op de kaart te zetten met Pixels. Op papier leek dat een goed idee, maar de eerste recensies waren vernietigend. Toch is dit niet geheel terecht. Hoewel het verhaal van Pixels wellicht te simpel voor woorden is, is het idee natuurlijk geweldig. In de hoofdrol zien we Adam Sandler, een wisselvallig acteur met films waar je echt van moet houden. Naast hem zien we King of Queens-acteur Kevin James, die zijn publiek veelal in dezelfde hoek zoekt getuige zijn films als Paul Blart: Mall Cop en Grown Ups.

De film opent begin jaren 80 als de populariteit van de arcadegames zich op het hoogtepunt bevindt. De sfeer wordt erg goed neergezet en je waant je echt helemaal terug in dit geweldige decennium. Met games als Pac-Man, Missile Command en Donkey Kong doen we een kleine greep uit de games die de revue passeren. We zien hoe het wereldkampioenschap gaming wordt gehouden en Jules uiteindelijk in de finale belandt. waar hij het moet opnemen tegen Eddie. Als Jules verliest vermoeden Jules en Will dat er vals gespeeld is en zweren wraak. Na deze inleiding belanden we aan in het heden en wat volgt is een aaneenschakeling van onwaarschijnlijkheden. Zo is Will de President van Amerika en gaat hij nog steeds om met Jules, die zijn carrière heeft voortgezet als thuisbioscoopinstallateur. Het duurt dan ook even voordat de film echt goed opgang is gekomen en je als gameliefhebber krijgt waarvoor je komt.

De scène waarin Jules met zijn team de stad gebruikt om een reusachtige Pac-Man te vernietigen is zonder twijfel één van de meest hilarische. Gewapend in Mini Coopers gaan ze de strijd aan, iets dat in 3D erg leuk tot zijn recht komt. Omdat ze hier met Pac-Man te maken hebben ontmoeten ze de maker van Pac-Man, Toru Iwatani, ook nog eens. Een leuk feitje is dat de echte Toru Iwatani in een cameo te zien is als Electric Dream Factory Repairman. In de film wordt Iwatani vertolkt door Denis Akiyama, die de rol erg komisch neerzet. Als Iwatani als een heus vaderfiguur voor de reusachtige Pac-Man verschijnt, denkt hij dat het retrofiguur hem wel zal herkennen. Niks is minder waar en Pac-Man gaat direct over op de aanval, waarbij er direct weer een aanval op de lachspieren wordt gedaan. Bij het slot van de film komen alles retro gamefiguren aan bod, waarbij alles dik aangezet en bombastisch is en meer dan eens flink over de top. Een feest voor de liefhebbers!

Toch zijn er wel een aantal minpunten op te noemen. Zo duurt de film wel wat aan de lange kant. Dit komt omdat de makers aan het begin van de film teveel tijd nemen om de karakters uit te diepen. Dat is natuurlijk krankzinnig, want daar zit je niet op te wachten bij een film als deze. De makers hadden er dan ook beter aan gedaan om de film met een kleine vijftien minuten in te korten. Ook de acteerkwaliteiten laten nogal eens te wensen over. Zo staat Sandler volledig op de automatische piloot en brengt hij zo niets dat we niet al van hem kennen. Ook namen als Sean Bean, Dan Aykroyd en Brian Cox lijken met hun kleine rolletjes vooral present voor hun loonstrookjes. Vooral Bean hebben we zelden zo’n slechte rol zien spelen. Toch moet de film het vooral hebben van de nostalgie en daar raakt de film een voltreffer, want de film is leuk genoeg om door de genoemde minputen heen te prikken.

Pixels is vooral een leuke film geworden voor de liefhebbers van videogames uit de jaren 80, waarbij je je niet te veel moet storen aan de matige acteerprestaties. Zo is het hilarisch om de retro videogame helden op het grote doek te zien en dan vooral om hoe ze de wereld op de meest absurde manier willen overnemen. Het begin van de film duurt helaas zeker een kwartier te lang, wat vooral te wijten is aan de poging tot een oninteressante uitdiepingen van de karakters. Zaak dus om even door te bijten, want daarna zal je zeker kunnen genieten van de film. Een krappe voldoende en dat komt vooral door dat er gemikt is op het heerlijke nostalgische gevoel dat je bij bepaalde scènes zal krijgen. Als film an sich schiet Pixels helaas toch echt net een beetje tekort.

Leuke actie komedie. De grappen zijn geslaagd, alleen te weinig. Regisseur Chris Columbus weet de computerspellen op geloofwaardige wijze in de film te integreren. Adam Sandler stelt zich geheel in diensten van de film op en laat zijn ‘maniertjes’ gelukkig achterwege.

Eigenlijk een zeer slechte film. De manier van spelen, het verhaal enz deed soms pijn aan de ogen, maar het ene leuke aspect (de arcade games) was erg de moeite. Wel spijtig dat een goede acteur als Sean Bean hier zijn tijd in moet steken.

Leuke film met grappige, maar soms ook hele flauwe humor. Lekker retro met de old school arcade games. Ik ben te jong om alle games te kennen, maar toch voelt het nostalgisch aan. Qua acteerwerk is het niet best nee. Het is geen topcast, maar het is wel een leuk optreden van ieder. Ze lijken er echt zin in te hebben. Adam Sandler is geen steengoede acteur, toch kan ik altijd van hem genieten.

3,0*

Je neemt één van hoofd personages van King of Queens, daar maak je de president van Amerika van, en je hebt mr. Adams, Cosby show, night at these museum, bedtime story's etc.

En de Amerikaanse Peppie en Kokkie zijn geboren!

Wat een slechte film, de special effects zijn nog wel oké, maar het verhaal is geen zak aan. Je kan deze film beter gaan kijken terwijl je met je jaren 80 ministeck aan het puzzelen bent, of wokkels gaan eten.

Na Scott Pilgrim deze film gekeken: weer een film waar arcade games voorbij komen. Waar de eerste film goed wordt ontvangen over het algemeen heeft Pixels niet zo'n beste reputatie. Wat ontzettend vreemd is want Pixels is gewoon een leuke melige actie film geworden.

Ik vraag me af wat voor verwachtingen je bij een film als dit hebt als je het verhaal een belangrijk aspect gaat vinden. Het hele concept vraagt niet eens om een diepgaand verhaal. Maar je wil gewoon de games voorbij zien komen. En dat gaat de film erg goed af.

De special effects zijn precies goed gedaan, het pixel effect werkt erg sterk en de meligheid van de diverse spellen doet het gewoon.

Dus al met al erg van genoten.

Dankzij horizons in de Vrije filmchallenge de inspiratie gevonden om deze film te bekijken, maar had ik geweten dat Adam Sandler hier in meedeed, dan had ik dat vast niet gedaan. Gelukkig viel Sandler mee, maar de verwachting was dan ook niet hoog.

Uiteindelijk wel een leuke film, vooral omdat ik ook zo'n ouwe lul ben uit de tijd van Donkey Kong en PacMan en me dus toch iets kon identificeren met Sandlers personage (niet vanwege diens acteerprestaties!). Het geheel ziet er toch best grappig en verzorgd uit. Geinig om 'The King of Kong'(of toch niet?) Steve Wiebe in een cameo te zien!

Ja Kevin James speelt inderdaad erg slecht. Zijn president is veel te intelligent voor een gemiddelde Amerikaanse president, totáál niet geloofwaardig!

Geslaagd filmpje. Ik ben totaal geen fan van Peter Dinklage, maar gelukkig ben ik dat wel van Sandler en Kevin James. Monaghan speelt, zoals meestal, onderhoudend en charmant. Ze wordt nergens irritant, maar ook zeker niet interessant.

Het verhaal zit vol met gaten. Er is minimaal ingespannen om het een beetje logisch te maken of te verklaren. Heb ik me verder niet aan gestoord, aangezien je er een redelijke portie komedie en piekfijne special effects voor terugkrijgt. De film biedt een fijne, originele weergave van oude arcade games weer. Ik ben eigenlijk te jong om de echte nostalgie te kunnen voelen, maar ook ik heb me enorm vermaakt tijdens Pixels.

3,5*

Ondanks dat het voor een komedie door moet gaan viel er weinig te lachen. De typische geluidjes van de spelletjes kwamen er te weinig in voor. Qua vormgeving zag het er wel prima uit. Had meer in gezeten.

Mijn 8-jarige zoon vond deze film te gek, want games en schieten. Ikzelf vond deze film tegenvallen, vooral de flauw grappen waren soms tenenkrommend.

Bedankt. Dat is interessant, daar had ik geen weet van. Hoorde al veel vaker dat ze met het idee van Raiders of the Lost Arkade aan de haal waren gegaan. Dat bevatte allemaal sluwe humor die met het verstrijken van de jaren niets aan kracht verliest. Dit echter, is domme kinderachtige onzin met een paar geringe verwijzingen naar oude speelhallen videogames. Pixels vergelijken met Futurama is vloeken in de kerk!! Adam Sandler leek met zijn kop in 85% van de beelden te zitten en dan heb ik het nog niet over die andere irritante figuren met hun geforceerde grappen. De invalshoek van het verhaal is wat de film zowiezo om zeep helpt. Dus als ik de recordhouder van de hoogste score zou zijn in NBA jam, dan ben ik ook gelijk een profbasketballer? Er is trouwens nog een andere leuke video games aflevering van Futurama in een van de laatste seizoenen genaamd Reincarnation; Future Challenge 3000. Geweldige humor waar Pixels gewoon niet aan kan tippen. Die Atari ST graphics en geblieb alleen al.

Byte my eight-bit metal ass.. that's byte with a Y.

ehh..dat is de oorspronkelijke betekenis van een space invader. Het is te vergelijken met het spelletje Pipe dream, dat puzzel-reactiespel met die buizen. Dat heeft in eerste instantie niks met pijpen.. of eh buizen te maken maar met een uitdrukking voor droom die nooit uitkomt.

Vond deze film wel leuk, al is het niet zo alledaagse prent geworden.

Speciaal thema dat mag je wel zeggen.

Maar het is prettig om naar de kijken.

Leuke rol van Peter Dinklage, die hier een heel ander personage speelt dan in Game Of Thrones.

Wel leuk.

Chris Columbus heeft een beetje afstand gedaan van de Home Alone en Harry Potter films, laat hij hier duidelijk zien. Deze Pixels was zeker een gewaagd project om zo te maken, aangezien Adam Sandler en Kevin James niet de beste kritiek krijgen.

Wederom is de humor erg flauw en soms pijnlijk ongrappig. Monaghan is vooral een pijnpunt. De film is gelukkig wel vrij vlot en kijkt makkelijk weg, en de effecten zijn wederom erg mooi gemaakt. Vooral de finale en Pac-Man zijn opvallende scenes.

Actie zeer geslaagd, humor wat minder. Met wat minder flauwe humor en iets meer actie was de film wat geslaagder geworden, en daar kunnen de meeste van ons het wel mee eens zijn. Columbus heeft weleens wat in huis.

Alles wat de korte film 'Pixels' (2010) van Patrick Jean eigenlijk nog nodig had: piemelgrapjes, een zouteloze liefdesgeschiedenis tussen Adam Sandler als installatie-kneus en Michelle Monaghan als alcoholistische vrouwelijke legerofficier, nog meer piemelgrapjes, Kevin James die een vrolijke Donald Trump speelt (hier net zo incapabel maar in deze versie doet hij tenminste kekke dansjes!), nog wat seksistische puberfantasieën over vrouwenrondingen erbij, Q*bert die dingen doet die geen pixelfiguur hoort te doen, én Peter Dinklage die vunzig knauwt, semi-hippe zonnebrillen opzet en grappig doet maar nooit grappig is. Om een lang verhaal kort te houden: 'Pixels' (2015) voegt niks toe aan het gevoel van verwondering en de retrovibe uit de originele short. Het is oenig en dom zoals Amerikaanse blockbusters kunnen zijn, maar drukt op de juiste knoppen met een visueel fraaie slotakte. Maar wat had er meer met dit materiaal gedaan kunnen worden als de creativiteit niet alleen in die actiescènes was gaan zitten!

Ik hou van retro games , en je kan hierin ook herken punten vinden, maar over het algemeen vond ik het een vrij vervelende flauwe zeik film. Tip , kijk liever naar King of Kong of zelfs; Super Mario Bros , of desnoods ; Ready Player One.

gewoon een leuke film met helaas hier en daar te flauwe scènes maar prima te kijken.

Een nipte 3,5*, maar goed mee vermaakt.

Vervelend vond ik dat er een gigantische rem op de film kwam tijdens het gala, met de nodige romantische lijntjes, een zingende Josh Gad, en nog een mogelijk subplotje rond een boze generaal waar verder niets mee wordt gedaan. Na alle vrolijke actiescenes die daar aan vooraf gingen vond ik het erg tegenvallen.

Blijven gelukkig wél die actiescenes die ik er erg mooi vond uitzien: kleurrijk, overzichtelijk, vrolijk en lekker vlot. En Peter Dinklage vind ik geniaal, ik heb een paar keer hard moeten lachen.

Daar waar ik ooit met smart zat te wachten op een nieuwe film met Adam Sandler is dat tegenwoordig wel anders. Ze belanden eigenlijk stuk voor stuk in mijn 'nog zien lijstje', maar ik krijg me er na het dramatische Sandy Wexler nog maar moeilijk toe bewogen om een van zijn Netflix-films uit te proberen. Naar zijn meest recente bioscooprelease (buiten zijn animatiefilms), Pixels, was ik nog wel benieuwd. Het plot klonk geestig en regisseur Chris Columbus heeft veel fijne klassiekers voortgebracht, waardoor ik hem hoog in het vaandel heb.

Helaas bleken mijn verwachtingen toch iets te optimistisch. Visueel steekt de film netjes in elkaar. De vergelijking met Wreck-It Ralph kan ik niet maken en ik ben absoluut geen kenner op het gebied van games, maar het is leuk om te zien hoe al die iconische personages hier tot leven komen. Mede doordat er genoeg gebeurt en de film bij vlagen een lekker tempo heeft, weet het in ieder geval vrij moeiteloos te vermaken. Dat gezegd hebbende, waren er wel degelijk enkele stoorfactoren die me af en toe uit de film wisten te halen.

Sandler heeft zichtbaar plezier wanneer hij met Donkey Kong aan de haal mag gaan, maar zijn acteren vond ik hier niet erg sterk. Kan ook aan het script hebben gelegen natuurlijk, maar zo'n scène waar hij aan het woord is bij de vergadering in het Witte Huis is wel, zelfs voor zijn doen, bijzonder flauw. Daarnaast heeft hij absoluut geen chemie met Michelle Monaghan. Momenten tussen beiden zijn zelfs behoorlijk ongemakkelijk; iets dat ik niet gauw eerder bij Sandler en een tegenspeelster gezien heb. Josh Gad is gruwelijk irritant en niet-grappig en ook Peter Dinklage en Sean Bean voegen weinig toe. De enige die af en toe een glimlach op mijn gezicht wist te toveren was Kevin James. Compleet belachelijk natuurlijk dat hij voor president moet doorgaan, maar dat maakte het ook wel leuk.

De grootste stoorfactor was dus dat de humor niet werkte. Als actiefilm is Pixels best aardig, want de drie bombastische actiescènes zien er gelikt uit, maar uiteindelijk is dit toch duidelijk bedoeld als een komedie en dan is het pijnlijk om te zien dat vrijwel alle pogingen tot humor mislukken. Dieptepunt vond ook ik het gala waar Josh Gad (helaas) alle ruimte krijgt om een prachtig nummer van Tears for Fears om zeep te helpen. Gemengde gevoelens overheersen. Dit had heel leuk kunnen zijn, maar de slechte komedie zorgt er uiteindelijk toch nog voor dat het een niemendalletje wordt.

2,5*

Uniek, leuk idee. Maar slecht uitgevoerd met teveel flauwe grappen. Het gala had bijvoorbeeld niet gehoeven.