Pijnstillers (2014)

Vanaf 25 september in de bioscoop (Dutch FilmWorks)

Wederom, een hele goede film. Hakt er echt in, kwaliteit is heel hoog vond ik. Zeker voor een debuut film. Petje af! Ontroerende mooie film. Mooi...

Op zich een goede film met prima acteerpresentaties.

Toch een tegenvaller voor mij. Ik keek erg uit naar deze film, omdat dit absoluut 1 van mijn favoriete boeken is en ik het boek oneindig vaak heb gelezen als pubermeisje. Wat ik persoonlijk heel jammer vond is dat er zo veel is afgeweken van het boek. Waarom was de vader van Anouk de dirigent? Waarom werd Sofie in de film neergezet als een trut terwijl ze in het boek wordt omschreven als een leuke, spontane vriendin? Waarom overleed moeder al zo vroeg in de film? Hoewel ik de band tussen moeder en Casper mooi uitgewerkt vind, is haar overlijden behoorlijk 'afgeraffeld' waardoor ik, die altijd huil bij films en het boek geen 1 keer zonder tranen heb gelezen, vrijwel geen emotie voelde. En zo waren er nog meer dingen die afweken.

Misschien laat ik me te veel leiden door het boek, ik ga het dan ook geen laag cijfer geven want als film op zich vind ik het een nette voldoende. 3*

Het is meer voor lolly likkende meiden die alleen maar wauw zeggen!

Ik vond het mooi ontroerend. Plus voor Birgit, Gijs, Susan en Raymond. Min voor Kees, Lara, en die Victor Reinier kloon. Kees was net iets mooier met Dure Suiker en in het artikel van Vader Schram, Radeloos. Het zal niet zomaar zijn dat het lettertype volgens mij Radeloos nadoet.

Lekker familiestukje verder, met broertje die de muziek regelt en papa en mama die als producent opdraven. Mooi regiedebuut jawel. Het gegeven werkt mij op de traanbuizen. Die doen het nog. Het is echt een zegen en vloek samen, om te kunnen huilen bij media. Ik hield het niet droog. Vooral aan het einde kon je me uitwringen. Door zowel tranen als emotie als de werkelijkheid die ik leef. Ik zou er alles voor over hebben, om nog even te vragen aan mama of ik het wel goed doe. Of ze niet teleurgesteld is door dingen die ik na haar heengaan deed ( al kun je geen fout maken. Zelfs de gebeurtenissen die wij als fout zien leiden ergens heen).

Ik ben niet gekomen waar ik in mijn belevingswereld had moeten zijn, en het heeft minimaal 8 jaar van mijn tijd gekost om met volle tevredenheid te kunnen zeggen dat ik redelijk vaak de zonzijde van dingen kan zien. Maar God, er zijn ook dagen bij in mijn tijd, dat ik nog steeds woedend dingen richting de hemel wil gooien, en depressief denk aan dingen van vroeger tijden. Dit is allemaal geen spoiler, meen ik, maar wel geinspireerd door de beelden van Pijnstillers.

Vijf sterren, toe maar.

Kinderen geven een vijf sterren,die hebben overduidelijk geen goede smaken!

Op zich geen verkeerd drama, maar ik vond het allemaal iets te kleurrijk en ik was ook niet echt onder de indruk van de hoofdrolspeler. Hij leek een wat pessimistische kijk op de zaken te hebben en werkelijk niets kon er goed gaan. Als hij te laat komt bij het orkest om te oefenen spreekt de dirigent hem hierop aan, waarna hij meteen omdraait en de andere kant op loopt. Het zou kunnen dat Casper toen op emotioneel vlak wat gevoelig in elkaar zat maar aan de andere kant speelde hij thuis ook gewoon door op zijn instrument. Later is hij aan het afwassen (of beter gezegd afdrogen) en laat hij een schaaltje vallen maar ook hier had ik niet echt het idee dat hij verzonken was in gedachten of iets dergelijks. Dan draagt hij plotseling een baseball pet achterstevoren en die vond ik niet echt bij 'm passen. De rolverdeling is duidelijk en er bevind zich weinig aanstellerij maar tergelijkertijd kon het me allemaal niet zoveel schelen.

Wel een goede film hoor, het einde was erg mooi.

Reg29 schreef:

Kinderen geven een vijf sterren,die hebben overduidelijk geen goede smaken!

Een nogal harteloze opmerking als je de filmbeleving van Soom goed leest.

En juist vanwege haar filmbeleving en omschrijving ga ik zeker deze film kijken !

Wat een voorspelbare film..

Een sterk gespeelde (blikken en gebaren zijn belangrijk), dramatische, frisse, gevoelige, heftige en naturel en volwassen overkomende jongerenfilm, waarbij een aantal verhaallijnen door elkaar liepen. De regisseuse heeft zich merkbaar behoed om te boodschapperig over te komen. Vooral tussen Birgit Schuurman en Gijs Blom was de chemie voelbaar.

Heftige film..denk dat het thema je vooral raakt als je dit zelf van dichtbij hebt meegemaakt.

Weer een geslaagde film van de boeken van Carry Slee met een zeer goede cast , een heerlijke weg kijker.

Opnieuw een verfilming van een Carry Slee boek die je als kijker weet in te pakken.

Alleen beetje jammer was het geforceerde Marrokanen thema in de film die als rode draad meeliep in het verhaal. Vooral toen de marrokaanse jongen als ideale schoonzoon werd neergezet sprong het glazuur spontaan van mijn tanden. Verder niets te klagen over deze "pijnstillers".

Al begrijp ik niet echt wat de titel met de film te doen heeft.

3.5*

Daar heb je gelijk in met Die Marokkaan het lijkt wel of je nooit meer de andere kant mag laten zien.

Ziet er op zichzelf een mooie film uit, maar zoals vele Nederlandse als Belgische (Vlaamse) films zal het zoals veelal zonder NL of BE ondertitels zijn! Spijtig want zo mis men soms mooie films.

Misschien sla ik de plank wel volledig mis, maar de dvd heeft wel Engelse ondertiteling.

Ik heb het boek gelezen, maar heb het altijd één van de mindere Slee verhalen gevonden. Niet dat het niet boeit, maar het bleef voor mij 'te ver weg', ik werd er niet volledig door gegrepen. De film heeft hetzelfde probleem. Het acteerwerk is best goed en de film kent zeker mooie momenten, maar over de gehele lijn mist het iets naar mijn gevoel. Wat het is, ik kan er de vinger niet op leggen. Misschien walsten ze te vlug over belangrijke zaken heen, zoals het verlies van zijn moeder, en vond ik andere zijlijntjes snel vervelend worden (het marokkanen gebeuren). Had er meer van verwacht.

Hmm, waar ik tijdens het lezen van het boek destijds vaak kippenvel kreeg nu ik eraan denk, had ik dat bij deze film net zo min als bij alles andere carry slee verfilmingen. Er zit geen diepgang in, het is plat gespeeld, en daar kan een traan van de hoofdrolspeler weinig aan veranderen.

Wel een sterke rol van Birgit.

Ik denk dat deze film is gemaakt om de jeugd aan het denken te zetten, maar mij als 27 jarige raakt het niet.

Is toch gewoon je eigen mening. Dat jij dat niet vind, hoeven anderen er niet zo er ook over te denken.

1. Een Marokkaanse gladjakker die papa de "mocrohater" een flesje water komt brengen en hem een lift naar huis geeft op zijn mogelijk gestolen (hihi) scooter... Vervolgens blijkt de Marokkaanse Elvis een voorliefde te hebben voor miniatuur treintechniek en plezier te beleven aan het doorbrengen van tijd met zijn onsympathieke schoonvader. Ik vind helemaal mooi.

2. Herr Papa laat zijn Duitse herder precies uit op de plek (en op het moment) waar Casper zijn aanstaande seksbuddy staat af te lebberen.

3. Onze Duitsgezinde liefhebber van treinen gaat naar exact hetzelfde restaurant als Casper en zijn terminaal zieke milfje, op een moment waarop dat voor het verhaaltje uitkomt.

4. Badboy dirigent is de gehele film een harteloos monster, maar wijzigt zijn ego a la Sneep 180 graden omdat Casper zo nodig zijn mierzoete compositie ten gehore moet brengen.

5. Badboy dirigent blijkt vader te zijn van Caspers tongworstelpartner. Dat zagen we niet aankomen!

Schoot me allemaal zo even te binnen. Verder prima filmpje voor bakvisjes. Voor mij was het niet zo'n succes, maar omdat ik niet tot de doelgroep behoor, zal ik me van stemmen onthouden. Lief toch?

Ik ben 46 jaar en totaal niet de doelgroep van deze film, maar mijn filmkennis is groot genoeg om te kunnen oordelen over deze film, want deze film verdient een compliment. Ten eerste Gijs Blom: wat een talent is dat joch. Hij is beter dan alle acteurs van GTST bij elkaar. Heel natuurlijk zet hij zijn rol neer en je kunt zien dat de jongen veelbelovend acteur is. Daarnaast Schuurman. Ik zie haar honderd keer liever dan haar zus. Birgit zet hier een memorabele rol neer, waarvan akte. Dit soort films kunnen heel snel een sentimentele draak worden. Schram heeft dit zorgvuldig vermeden, met als enig slippertje de lege zaal met de moeder; dat vul je wel in je hoofd in. Rest een hele goede Nederlandse film geschikt voor pubers, maar ook voor ouders, want die laatsten kunnen hier wel een lesje uit leren. Ik heb twee uur aan de buis gekluisterd gezeten, iets wat een Nederlandse film niet altijd lukt. 4 *

En met dit soort opmerkingen vul jij deze site? En met dit:

"Kinderen geven een vijf sterren,die hebben overduidelijk geen goede smaken!"

Geven EEN vijf sterren?

En je bent 36 jaar oud?

Echt waar?

Vooropgesteld: Ik heb het boek nooit gelezen. Ik heb alle verfilmingen van de boeken van Carry Slee gezien, maar dit is toch 1 van de betere. De dood van moeder gaat allemaal nogal snel, dit had veel beter uitgewerkt kunnen worden, waardoor het ook gelijk pakkender zou zijn. De acteerprestaties zijn prima voor Nederlandse begrippen. Het verhaal is goed. Het einde had van mij anders gemogen. Ik weet niet hoe dit in het boek is, maar ik vond het einde, de scene van vader, een beetje onnodig en gaf voor mij geen voldoening van een goed eind.

Het verhaal leende zich wel voor een film die wellicht het niveau van Achtste Groepers Huilen Niet had kunnen aantikken, helaas moest de regisseur blijkbaar de laatste trein halen want de boel wordt toch wel heel erg afgeraffeld. de film blijft hierdoor nogal oppervlakkig, net als de personages en dus ook de filmervaring, of zoals de oplettende lezer al wel vermoedde: het leidt tot een negatief sneeuwbaleffect.

2,5*.

Zeer goede film. Birgit speelt mooi. De rest van de cast ook. Opvallend veel scenes met de NS op de achtergrond. Het verhaal is heftig. Komt echt binnen.

Pijnstillers

Een toch goeie Nederlandse drama film die mij een brok in de keel gaf en waar mijn moeder echt wel een traantje om liet vallen. Het onderwerp kanker staat hier weer groot in beeld en ja dit onderwerp blijft altijd pijn doen. Het is dus geen punt dat je perse kind moet zijn om dit een hoge beoordeling te geven. Ik zou niet snel een drama film kijken, ik ben niet zo'n iemand. Geef mij maar eerder een film waar de kogels om je oren vliegen en alles uit elkaar knalt. Toch heeft iets in mij, mij overgehaald om Pijnstillers te kijken en wow... Het was / is toch een hele heftige film. Gijs Blom speelde zijn rol erg sterk en ook Birgit Schuurman deed het prachtig. En wow wat schrok ik van haar kale koppie

Het verhaal in deze film is verdrietig en triest en sleept je erg goed mee vooral als je het onderwerp zelf al eens mee gemaakt hebt. Helaas haalt de film bij mij geen vijf sterren met dank aan het liefdesverhaal wat er tussen gedrukt worden... Het concept is dus ook verdrietig. Al om al zeker het kijken wel waard!

4.0*

alweer een hele goede film naar een verhaal van Carry Slee.

net als de andere boekverfilmingen van haar is ook deze weer zeer realistisch.

en vaak aangrijpend.

de acteerprestaties zijn zonder meer goed te noemen,zowel voor de jongere als de wat oudere acteurs in deze film.

Echte aanrader, die net als ik enthousiast zijn van dit soort films en intussen ook wel van al de boekverfilmingen van Carry Slee.

qua waardering zat ik te twijfelen tussen 3.5 en 4 sterren.

het is 3.5 ster geworden omdat toch het einde iets te snel kwam,dit had wat beter afgewerkt kunnen worden.