• 15.787 nieuwsartikelen
  • 178.147 films
  • 12.220 series
  • 33.993 seizoenen
  • 647.201 acteurs
  • 199.052 gebruikers
  • 9.373.940 stemmen
Avatar
 
Geen afbeelding beschikbaar

Cao Guimarães

Geboren: 1 januari 1965 (61) in Belo Horizonte

Bekend van: A Festa da Menina Morta, O Homem das Multidões en A Alma do Osso

IMDb profiel: Cao Guimarães

Wikicode: 39397

3 reacties

Samengewerkt met

Reacties


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van beavis

beavis

  • 6627 berichten
  • 14795 stemmen

drie stemmen totaal, waarvan twee van mij

zo blij met het komende programma en tentoonstelling in EYE

tijd voor een wat bredere ontdekking!!


avatar van beavis

beavis

  • 6627 berichten
  • 14795 stemmen

Heb hem na de Artist Talk van vanavond nu twee keer horen spreken, en kan niet anders zeggen dat het een hele fijne kennismaking is. Zijn voorkomen is volledig rustig, vriendelijk, bescheiden en vrolijk, maar hij laat tegelijkertijd ook een enorme passie, gevoeligheid en intelligentie zien... wat wil je nog meer van een filmmaker?!

tijdens deze avond werden de volgende shorts in hun volledigheid vertoond:

hypnosis

nanofania

peiote

drawing

sculpting

meer info:

Obras | Cao Guimarães - caoguimaraes.com


avatar van McSavah

McSavah

  • 9960 berichten
  • 5268 stemmen

In die omschrijving kan ik me op basis van alleen afgelopen zaterdag ook zeker vinden.

O homem das multidões was ook meer dan de moeite waard. Meer oppvervlakkig gezien (basis gebeurtenissen/plot) wel echt typisch Latijns-Amerikaans, maar de toon is heel verfrissend, soort van optimistisch. Eenzaamheid wordt bijna altijd als onwenselijk of verwerpelijk gezien, in deze film wordt het echter eerder gevierd, zonder dat de dramatiek verder minder sterk werkt. En stilistisch sluit het mooi aan op de thematiek, met een inventief geschoten (bijna?) 1:1 beeldverhouding. Muziek wordt spaarzaam ingezet en versterkt (daarmee) ook perfect de wereld van de twee hoofdrolspelers.

Ik ben ook naar de tentoonstelling geweest en daar waren de werken van Weerasethakul wel het meest indrukwekkend. Het betrof weliswaar vooral materiaal van rond Uncle Boonmee (en bijvoorbeeld niet Fever Room behorende bij Cemetery of Splendour), maar die had ik ook nog niet gezien.

Een zeer aangename kennismaking dus en ik heb zin in de volgende voorstellingen in EYE.