Matthew Perry heeft openhartig verteld over het moment dat Jennifer Aniston hem confronteerde over zijn verslavingsproblemen. In een nieuw interview herinnerde de Friends-ster zich hoe roem zijn tol eiste van zijn geestelijke gezondheid, waardoor hij zich tot drugs en alcohol wendde. In een gesprek met Diane Sawyer onthulde Perry dat het op het punt kwam dat Aniston, die natuurlijk Rachel speelde in de show, er met hem over moest praten.

Perry herinnert zich nog goed dat Aniston hem toen vertelde dat de rest van de cast wist hoeveel hij dronk: "Stel je voor hoe eng dat was. Zij was degene die zich het meeste om mij bekommerde... Ik ben haar daar erg dankbaar voor," zo vertelde de 53-jarige acteur, die later in het interview besprak hoe moeilijk hij het had op het hoogtepunt van zijn roem. "In die tijd had ik de ster van de stad moeten zijn, maar ik zat in een donkere kamer en ontmoette niemand anders dan drugsdealers en ik was helemaal alleen. Geheimen doden je... geheimen doden mensen zoals ik." 

Verslavingsproblemen

Naast alcohol speelden middelen een grote rol in zijn leven, want Perry raakte in de jaren 90 tijdens het filmen van Friends verslaafd aan de pijnstiller Vicodin, waar hij naar eigen zeggen op een gegeven moment 55 pillen per dag van gebruikte.  Voor deze verslaving volgde hij in 1997 een programma van 28 dagen in een afkickkliniek. Zijn gewicht en gezondheid fluctueerde in die tijd dramatisch en de acteur was op een gegeven moment nog maar 66 kg. In 2001 moest hij wederom naar een afkickkliniek voor zijn verslaving aan vicodin, methadon, amfetaminen en alcohol. Perry is inmiddels al meer dan 20 jaar clean en nuchter, en onthulde dat hij zich vanwege zijn verslavingsproblemen drie jaar van zijn tijd op de set van Friends, "ergens tussen seizoen drie en zes" niet meer kan herinneren.

In een gesprek met People voorafgaand aan de lancering van zijn nieuwe memoires Friends, Lovers and the Big Terrible Thing, zei Perry dat hij gewacht heeft tot hij op een veilige plek was met zijn nuchterheid voordat hij zijn verhaal kon vertellen. "Ik wilde het delen wanneer ik veilig was om opnieuw geconfronteerd te worden met de donkere kant van alles," zo vertelde hij. "Ik moest wachten tot ik redelijk veilig nuchter was, en weg van de actieve ziekte van alcoholisme en verslaving, om alles op te schrijven. En het belangrijkste was dat ik er vrij zeker van was dat het mensen zou helpen.""