De Amerikaanse horrorschrijver Stephen King durfde de in 1999 verschenen found-footage-horrorfilm The Blair Witch Projectde eerste keer niet af te kijken. Dat liet hij ooit weten in gesprek met regisseur Eli Roth. De schrijver keek de film in het ziekenhuis, toen hij daar lag vanwege een auto-ongeluk, maar vroeg zijn zoon hem halverwege af te zetten.
Je zou denken dat de Amerikaanse horrorschrijver Stephen King wel wat gewend is als het aankomt op horror. Uit het brein van de legendarische auteur ontsponnen zich immers onder meer de wereldberoemde (en verfilmde) griezelverhalen IT, The Shiningen Pet Sematary. Stuk voor stuk films waarvan menig kijker wel een nachtje heeft wakker gelegen. Er is echter één horrorfilm die zelfs King halverwege moest afzetten omdat hij hem te eng vond. Het gaat om de in 1999 verschenen found-footage-horrorfilm The Blair Witch Project, die in zijn geheel door studenten met een handcamera werd gefilmd. King keek hem tijdens een ziekenhuisopname na een ernstig verkeersongeval, maar kon hem niet afkijken. "De eerste keer dat ik de film zag, lag ik in het ziekenhuis en was ik zwaar verdoofd. Mijn zoon bracht er een videoband van mee en zei me dat ik hem écht moest kijken. Halverwege vroeg ik hem om hem af te zetten omdat het gewoonweg te eng was," zo vertelt King.
The Blair Witch Project verscheen in 1999 en kan worden gezien als de Amerikaanse doorbraak op het gebied van zogenoemde found-footage-films. De film, geregisseerd door Daniel Myrick, vertelt het verhaal van Heather, Mike en Josh, drie studenten van de filmacademie, die naar een bos in Maryland gaan om een documentaire te maken over de plaatselijke legende van het dorpje Burkittsville, de zogenoemde Blair Witch. Slechts bewapend met een handcamera, wat kampeerspullen en een kompas, laat Myrick het lijken alsof je als kijker getuige bent van de daadwerkelijke verdwijning van de drie studenten, die in het bos te maken krijgen met een agressieve kwaadaardige entiteit.
Omdat de bron van het kwaad in de met opzet slordig geschoten beelden amper te zien is en vooral de angst in de ogen van de studenten wordt gefilmd, waren sommige mensen vlak na de release onterecht in de veronderstelling dat het om échte beelden zou gaan. In feite was de film wel degelijk van begin tot eind in scène gezet en bedroegen de productiekosten zo'n 22.000 dollar. Het feit dat de titel in de bioscoop een duizelingwekkende 250 miljoen dollar opbracht, maakt dat het tot op de dag van vandaag één van de succesvolste low-budgetfilms ooit gemaakt is.
The Blair Witch Project is momenteel te zien via Amazon Prime Video als je beschikt over een StarzPlay-abonnement.
Zo eng is die film niet, denk eerder dat dhr. King gewoon wilde slapen/herstellen.
Ik vind het één van de engste films die ik ken. Het gaat er bij horror altijd om in hoeverre je je in de situatie kunt inleven, en bij deze film is dat heel sterk bij mij. Bossen zijn eng, bossen in het donker zal ik niet betreden, tenzij er een nog enger iets mij daartoe noopt.
Voor mij persoonlijk nog steeds een van de meest beklemmende horror films ooit. De ' found footage ' insteek geeft de film een vleugje realisme mee en dat werkt heel erg goed samen met het gegeven dat er een beroep op de beleving van de kijker wordt gedaan. Je ziet namelijk niet bijzonder veel, maar de kracht van de suggestie is bijzonder sterk.
Dit is er eentje die nog zeker om de zoveel tijd op het programma staat.
Voor mij de grootste ontgoocheling bij de eerste visie. De zenuwen hebben geenszins door mijn keel gegierd. De protagonisten waren bang van hun eigen schaduw. Er gebeurde helemaal niets. Enfin misschien dat ik hem nog eens een kans geef, maar de verfilmingen van verhalen van Stephen King vind ik oneindig veel beter. Found footage is mijn smaak niet. Ik ben nochtans een fervente griezelfan. Ik had ook goesting om hem halverwege uit te zetten, maar dat was alleen omdat ik hem saai vond. Voorlopig 0,5/5.
Vooral niet luisteren als King iets zegt heb ik al gemerkt. Een 6,5 op imbd van meer dan 300000 stemmen, het lijkt mij nu niet echt een topper, ik vond hem maar gewoontjes, en niets om te onthouden.
Als je hier al bang van word, stel ik voor om naar Sneeuwwitje te gaan kijken...
Ik vind het één van de engste films die ik ken. Het gaat er bij horror altijd om in hoeverre je je in de situatie kunt inleven, en bij deze film is dat heel sterk bij mij. Bossen zijn eng, bossen in het donker zal ik niet betreden, tenzij er een nog enger iets mij daartoe noopt.
Klopt, het inleven vooral heb ik gemerkt. Ik heb de film met groepje gezien als jonge tieners, was hype, maar doordat je met groep keek was het nooit echt eng.
Heb de film jaren later in mijn eentje gekeken en was tien keer beter! Perfecte setting en de karakters waren niet zo irritant als ik dacht vroegah.
Ik vind het ook 1 van de betere horror/thriller, zo goedkoop en zo goed. Denk ook dat het inderdaad het bos is, donker, geluiden, gewoon wat mensen werkelijk wel eens meemaken. Verdwaald raken, paniek.
Vond het einde wel beetje klote, meer omdat het zo claustrofobisch was.
Gewoon een top film het origineel.
Heb ook vervolg, het echte vervolg gekeken, waar broer naar zijn zus uit deel 1 gaat zoeken met wat vrienden, gelijk als cool uitje bedoeld.
Ook top, op momenten beter dan deel 1, leuke toevoegingen. Tech, leuk om te zien hoe dat allemaal wegvalt en ze toch echt even zelf alles moeten doen uiteindelijk.
Maar zo eng dat je het uitzet, nee, nooit gehad. Ik heb dat meer bij andere zaken, hoogtevrees haha, serieus, dat is echt zo vervelend om te hebben.
Edit: bijvoorbeeld The Devil's Advocate scene op zo een toren, daar voelde ik pas wat angst, wilde soms even wegkijken. Voelde me ook dik aangesproken door die line van Al Pacino, dat veel mensen het niet aankunnen zo open op die hoogte. Helemaal waar.
Dat is niet zo chill als jij degene bent met hoogtevrees. Maar verder zie je dat niet veel in films.
Reacties (9)