De recente toevoeging van de psychologische thriller Copycat van regisseur Jon Amiel op Netflix heeft de titel even opnieuw in de kijker gespeeld. De film, met Sigourney Weaver en Holly Hunter in de hoofdrollen, werd bij zijn release in 1995 slechts matig ontvangen, maar staat nu op de tiende plaats van best bekeken Netflix-films van het moment in zowel Nederland als de VS.
In Copycat volgen we de getraumatiseerde psychiater Helen Hudson, een expert in het gedrag van seriemoordenaars. Nadat ze zelf ternauwernood ontsnapte aan een moordaanslag, leeft ze teruggetrokken en angstig. Wanneer een nieuwe seriemoordenaar toeslaat, ontdekt Helen dat deze dader de werkwijze van beruchte psychopaten imiteert in een ziekelijke zoektocht naar roem. Rechercheur Mary Jane Monahan roept Helens hulp in bij het onderzoek, maar terwijl de politie het net sluit rond de copycat, raakt Helen zelf opnieuw in levensgevaar. Ze wordt gegijzeld door de moordenaar en staat voor de onmogelijke opgave om haar verlammende angsten te overwinnen.
Copycat is een Amerikaanse productie geregisseerd door Jon Amiel, bekend van onder meer The Core en Entrapment. De film ging in 1995 in première en kreeg destijds gemengde tot positieve kritieken. Op MovieMeter geven gebruikers gemiddeld een 3,25 uit 5, terwijl de film op IMDb een 6,6 scoort. Hoewel de film geen grote prijzen in de wacht sleepte, waren de critici met 76%-score op Rotten Tomatoes toch ook overwegend enthousiast. Ook wist de titel, met bijrollen voor onder anderen Dermot Mulroney en Harry Connick Jr., zijn budget van circa 20 miljoen dollar om te zetten in een wereldwijde opbrengst van ruim 32 miljoen dollar.
Hoewel de film nu in de top 10 van best bekeken films op Netflix staat, blijven gebruikersbeoordelingen van Copycat verdeeld, ook op MovieMeter. "Niet echt een film waarbij ik op het puntje van mijn stoel zit. Het verhaal is op zich wel spannend maar toch nèt niet. Maar als zelfs een bange poeperd als ik er niet zo van onder de indruk is, dan zal het echt wel niet zo spannend zijn," zo schrijft een kritische Fran, terwijl Roger Thornhilltoch wat positiever is. "Alles prima in orde, misschien niet bijzonder spannend (met de gebruikelijke eindconfrontatie tussen detective, misdadiger en slachtoffer) maar wel gedetailleerd, sfeervol, mooi in beeld gebracht en goed uitgewerkt, en met vooral zoals gezegd superbe acteerwerk," zo schrijft deze.
Reacties (0)