Train Dreams (2025)

Ik heb de credits na het lezen van jouw bericht drie keer nagekeken maar snap niet wat je bedoeld?

Zie geen toegift fragmentje en ben nu wel nieuwsgierig.

Tijdens de eind credits is de titelsong te horen, geschreven en gezonden door Nick Cave. Ik wist helemaal niet dat hij een lied voor deze film had geschreven

hahahaha..ok...is dat het....en ik maar heen en weer spoelen omdat ik dacht een toegift te hebben gemist

Degelijk.

Zeer intriest verhaal, wat mij na een minuut of 20 een boekverfilming deed vermoeden (hetgeen zo is). Joel Edgerton is een goede acteur, maar ik heb niet het idee dat al het aanwezige potentieel benut is. Qua regie nogal fragmentarisch, zeker het eerste half uur. Vooral de scènes met het gezin doen nogal Instagram-collage-achtig aan. Veel mooifilmerij, maar dat gaat deels verloren in zweverig knip-en-plak-werk. Verder speelt het verhaal zich af in een interessante periode en de tristesse kon ik eigenlijk ook wel hebben.

3

Mooi als een film met de laatste scene toch nog een extra pont binnenharkt. Dit is zo’n film.

Een wat slome onthaastende film over een man aan wie de 20e eeuw op een afstand voorbij trekt. Maar dat maakt zijn leven niet minder rijk of dramatisch.

Lang vond ik de film charmant maar ook wat saal, maar de eindscene plaatst alles mooi in perspectief.

3,5

Mooi in alle eenvoud.

Mooie, poëtische slice of life. Heel opbouwend en meditatief, een film die de kijker eigenlijk weinig tegemoetkomt, maar toch héél veel weet te geven. Robert Granier is geen Grote Man, integendeel - de geschiedenis van de 20ste eeuw gaat langzaam maar zeker helemaal aan hem voorbij - maar juist die weinig spraakzame, gesloten, zoekende ''Everyman''-persona past Joel Edgerton als gegoten. Het is bijna anti-charisma, maar dat doet hij hier (en elders) zo, zo goed. Je hebt zoveel medelijden en empathie voor deze man die wreed getroffen wordt door het lot en quasi doelloos blijft zoeken naar de 'antwoorden van het leven', zonder die ooit te vinden. Of toch wel? De eindscène is op dat vlak echt een prachtige synthese van de existentiële en filosofische vragen die al de hele film worden opgeworpen. Maar het is toch vooral Edgerton die dit ongelooflijk goed weet te verkopen.

Prachtig gefilmd ook, heel mooie beelden van de wilde Amerikaanse bossen, vaak vanuit onverwachte hoeken gefilmd, waardoor elke scène wel weet op te vallen of de aandacht grijpt. Over alles lijkt een poëtische filter gegooid - elk straaltje zon, wit wolkje of kabbelend beekje lijkt zo weggelopen uit een schilderij uit de Romantiek. Bij uitstek een film waarbij ik de hele tijd dacht hoe jammer het was om deze niet in de bioscoop te kunnen zien. Die gedachte heb ik niet altijd bij een Netflix-film, maar hier echt wel.

Voor de rest dus echt gewoon een hele kleinschalige, mooie film die veel zegt door het onuitgesproken te laten, met een emotionele laag die verdiend aanvoelt. Enkel de voice-over had voor mij niet gehoeven, en (maar dat heb ik wel vaker) zag ik vooral het nut niet van in. Ik denk dat de beelden voor zichzelf spraken, of dat toch hadden kunnen doen.

Gaat op de valreep mijn top 10 van het jaar nog wel halen!

4*.

Een perfecte film voor de beschouwende en vertragende laatste dagen van het jaar - de dagen waarin je je afvraagt wat je nou ook alweer eigenlijk gedaan hebt de afgelopen tijd, het afgelopen jaar, met je leven. En een super mooie setting om dat in te plaatsen, in de ongerepte natuur en de ook toen al onbezonnen houtkap van de voorvorige eeuw. Erg fijn gespeeld door een fraaie cast die hun best doet, een crew die daar de mooiste beelden van maakt.

Nu nog aan ons. Wat is onze droom, als we zover zijn, nog niet echt aan het eindje misschien maar uitgerangeerd? Is het dan dat we een trein om de volgende heuvel geholpen hebben - of, in de tijd van nu verplaatst, dat we meegeholpen hebben aan een increase of shareholder value? Of is het belangrijker dat we een verloren hondje een nieuw huis bieden, onszelf terugvinden, de mensen om ons heen helpen?

En als je daar zelf al niet uit komt, luister dan naar Nick Cave.

Wondermooie film!

Mooie film.

Kleurrijk verfilmd drama waarbij,de impact van de zoektocht naar het doel het leven wordt samengevat in ruim anderhalf uur. De overweldigende natuur wordt prachtig weergegeven in zijn ruigeid en schoonheid. De impact van die 2 begrippen in het leven van 1 man is mooi uitgewerkt in vriendschap, liefde en de keerzijde ervan met de bijbehorende emoties. Goed spel van Edgerton en Jones. 3,6*

Prachtig.

Mijn eerste 9/10 dit jaar. Die zou mij eindlijst absoluut hebben gehaald als ik hem in 2025 had meegepakt. Een warm bad deze film, vanaf het begin; ook al is het niet allemaal vrolijk. Wat een sfeer.

Inderdaad prachtig.

4,3*