Babel (2006)

.

???????
Hier schieten de emoticons zelfs schromelijk te kort.
Wat een belachelijke nonsens inderdaad.

Geef liever je mening in plaats van mijn stelling belachelijk te noemen. Op deze manier heb ik nog weinig zin om terug te reageren.

Wat is er zo raar aan mijn uitspraak?
Vinden jullie die Cate Blanchett met haar ene gezichtsuitdrukking dan zo een geweldige actrice?
Nou, ik dus NIET! Ik vind het een verschrikkelijk zwakke actrice. Mag ik dat vinden? Mag ik mijn eigen mening hebben? Mag ik die mening hier uiten?? JA! Dat mag ik!!

Maar een grotere naam impliceert iets anders. Namelijk dat Garcia Bernal beroemder is en door meer mensen gekend wordt en dat lijkt me inderdaad bepaald niet. Ik denk dat daar de verwarring vandaan komt.

Vind overigens met beide niet zoveel mis. Blanchett is bijvoorbeeld geweldig in I'm Not There en in Coffee & Cigarettes. Ik vind voor geen van beiden de rollen in deze film carrierehoogtepunten.

Ik begrijp je gevoel wel, maar ik vind het jammer dat je het moeilijk vindt om niet die scheiding hollywood/niet-hollywood te maken. Ik denk dat je er, voor je eigen gemak, beter niet te veel over na kunt denken of iets al dan niet hollywood achtig is.


Daar ben ik het wel mee eens. Het was de minst interessante verhaallijn, maar ik denk dat twee onbekende Amerikaanse acteurs daar niet veel aan veranderd hadden (waarmee ik niet wil zeggen dat jij dat impliceert hoor ).

Mijn mening voor deze film is voor een groot deel hetzelfde als deze geweldig klassieke rant van Mark Kermode. Al vind ik de film een stuk degenlijker en vond ik dat er weinig mis was met de sectie die zich afspeelt in Japan.

1. amores perros 4,5
2. babel 4
3. 21 grams 3,5

"Art with a capital F"

Overigens vond ik ook maar weinig mis met het stuk in Japan, al heeft 'ie wel gelijk wat betreft de ontzettend geforceerde manier waarop het met de rest van de verhalen wordt gelinkt.

Deze film snijdt dwars door de ziel heen (vooral de laatste scene + aftiteling)
De verhaallijnen van de twee marrokaanse jongens en het Japanse meisje raakten mij het meest, mede dankzij de uitmuntende combinatie van regie en acteerprestaties.

De mexicaanse verhaallijn verveelde mij ietwat, maar de rest van de film maakte dat eigenlijk wel goed.

Alweer een prachtige soundtrack van gustavo santaolalla (Motorcycle Diaries, amores perros) verheft de film tot een 5*.

Even voor de duidelijkheid, en alvorens ik mijn stem met toelichting plaats ...

Ik zie net dat deze film afkomstig is uit een trilogie. Is het de noodzaak om de andere 2 delen te zien voordat je aan Babel begint? Of staat elke film voor een verhaal los van de andere 2 delen?

Trilogie is misschien wat te zwaarmoedig. Films hebben wel redelijk zelfde thema's en structuur, maar zijn totaal anders (ook andere personages en verhalen). Je hoeft ze niet per sé te zien, maar goed zijn ze wel

Nou, ... ik heb deze dus gister avond bekeken, ... en heb geen idee waar ik naar heb zitten kijken.

Totaal geen spanning, allemaal vrij onlogisch en alles behalve interessant.
Wel een paar mooie beelden en een stel goeie acteurs, maar het verhaal is één en al bagger.

Erg teleurstellend!

loser.. met je lange teentjes

Een film met sterke herinneringen. Ik weet nog dat de film toen een diepe indruk had achtergelaten, wat ik eerder al beschreef bij een recensie hier.



Ik had het geluk deze op goed geluk in de bioscoop te zien. Maar de vraag was natuurlijk of hij nog zou handhaven bij een herziening.

Ik ben weer omver geblazen. Een film met zo'n indrukwekkend verhaal. Een grote kijk op communicatie en hoe mensen vooral naast elkaar communiceren. Op vlak van taal, verkeerde interpretaties, streekgebonden gewoontes, snel getrokken conclusies, stereotypes, zich niet kunnen uiten, emoties opkroppen, lichaamstaal, gevolgen van miscommunicatie, ...

Waarschijnlijk de enige film ook waarbij Brad Pitt mij kan overtuigen met z'n emoties. Ook andere acteurs en actrices acteren geweldig met overtuigende emoties.

Tijd dus voor een opwaardering en een stijging in m'n top 10!

Wat een langdradige, saaie, pseudo-emotionele film, bah.

Ondanks een toch wel bitter einde, ondersteund door een super score, is de cohesie erg ver te zoeken. Eigenlijk heb ik het idee dat de film een soort van statement poogt te maken, maar hier in faalt.

Nee joh, je ziet wat hoe kleine dingen grote gevolgen kunnen hebben. Alle personages hebben dan ook op een kleine manier met elkaar te maken.

Te klein. Het verhaal wat zich in Japan afspeelt is het haast los van het gebeuren in Marokko te maken. Maar dat geldt evengoed voor de overige verhaallijnen. Verhaallijn van Japan is iets wat de film aardig weet voort te brengen op het scherm. Daarbij vond ik het gebeuren in Mexico totaal niet interessant, maar dat is natuurlijk iets persoonlijks.

Dat in Mexico zelf was inderdaad een van de mindere stukken, maar vanaf het moment dat ze aan de grens met Amerika staan kom je pas bij the good stuff in deze verhaallijn. De forten die landen van hun grenslijnen maken in deze tijd vind ik toch niet oninteressant.

Daarnaast blijf ik er maar op hameren dat het verhaal in Japan thematisch gewoon zeer sterk verbonden is met de andere verhalen. Dat is toch ook zeer belangrijk. Voor mij nog belangrijker dan de verhaallijn.

Bij mij duurt de film maar 105 minuten? is dit een andere versie?

edit: Ben de film nu aan het kijken en zit al op 111 minuten, waarschijnlijk staat het verkeerd op de achterkant, raar in ieder geval om dit fout te vermelden.

Staat hier ook boven vermeld nl 142 min.

Ja daarom vraagt/vroeg hij het ook; omdat zijn dvd waarschijnlijk een andere speelduur aangaf

Aangename avond gehad. Mooie beelden en leuk verhaal.

Ik had niet dezelfde klik met deze film als de andere mensen op MM blijkbaar.
Meerdere verhaallijnen in een film kan boeiend zijn, maar ging dit keer voor mij niet op.
Vond het verhaal an sich ook niet echt pakkend.

Nou ben jij sowieso niet echt de scheutigste met je sterren.....

Erg ingrijpende en confronterende film. Babel zuigt je vanaf minuut 1 in een verhaal en laat je niet meer los. Door de 3 verschillende verhaallijnen verveel je je geen enkele minuut. Enkel het verhaal in Mexico wist me iets minder te boeien, maar dit wordt gelukkig nog goed gemaakt richting 't einde. Het Japanse en Marokkaanse deel zijn daarentegen echt schitterend en erg aangrijpend. Zag hier al de vergelijking met Crash, maar ik vind deze echt vele malen beter. De locaties zijn schitterend. Van de lege woestijn in Marokko, tot het drukke Tokio( met name de scene in de discotheek vond ik indrukwekkend. Het leek wel of ik me in een trip waande) Aan de verschillende talen stoorde ik me totaal niet. Integendeel, het vertsterkt het realisme van de film. Het stuk over Marokko was erg indrukwekkend. Je wordt geconfronteerd met de gebruiken daar. Ik ervaarde ze als schokkend. De acteerprestaties zijn echt schitterend. De voor mij onbekende acteurs uit Marokko en Japan deden het uitstekend(vooral de scenes met doofstomme, naakte meisje en de politieagent, en het laatste shot op het balkon). Moet het eigenlijk nog een beetje laten bezinken. Ik wou eigenlijk deze film voor vandaag afslaan i.v.m de lange speelduur, maar ik ben ontzettend blij dat ik 'm toch bekeken heb.
Op mijn hoes stond ook 105 minuten. De film duurde bij mij geen 142, maar 137
Muziek is trouwens ook erg goed en versterkt de cultuurelementen.

Ben trouwens ontzettend benieuwd wat er nu op het briefje stond, dat de politieagent ontving van het meisje.

Twijfelde lang tussen 4 en 4,5 , maar heb toch besloten om voor de 4,5 te gaan. Het Mexicaanse deel bleef helaas wat achter, maar dit wordt gelukkig goedgemaakt door verscheidene prachtige scenes:).

4,5*

Als je aan iemand moet uitleggen wat het drama genre inhoud? Babel!
Wat een film, schitterend gefilmd met subtiele muziek en acteurs die een indrukwekkende prestatie geven.
Zeker de moeite waard! 4****