Meningen

Een soort mindere aflevering van Breaking Bad, maar dan twee uur. Uiteraard zonder hoofdpersonage Walter White, want die was al dood.
Niet echt een kop, niet echt een staart en daartussen in kabbelt het een beetje voort. Op het allerlaatste moment rammen we er nog gauw even twee shots van Walter White en Jane doorheen ("Oeps, die twee helemaal vergeten wat nu?!". "Ach, plak ze er op het einde nog maar gauw even achter".) en dat was de film.

Zelden zo'n slechte, voorspelbare film met zo'n cliché verhaal gezien. Maar tegelijkertijd zo amusant. We hebben hem met veel plezier helemaal tot het einde gekeken. Steeds wedden hoe een scene zou eindigen, zonder winnaar omdat iedereen het steeds goed had.

Normaal zou ik 1 ster geven. Maar deze film heeft me een geweldige avond opgelevert en dat is me de volle 5 sterren waard.

Dan kom ik op een gemiddelde van 3.

Erg onderhoudende film met goed acteerwerk. Af en toe een beetje traag en komt ook wat moeizaam op gang. De film van twee en een half uur had volgens mij ook drie kwartier korter gekunt. Maar ach, dat is slechts een detail en maakt het gemakkelijker om even nieuwe chips uit de keuken te halen. Ik heb er enorm van genoten.
En ik lachte me echt suf om die gimmick van Tonto om regelmatig zijn vogel recht te zetten

Wat een ontzettend trage film. Hij duurt twee uur, maar het hele verhaal had met gemak in drie kwartier gepast.

Verder is het geen historisch document. Dat claimed men ook nergens, dus dat valt Coppola niet kwalijk te nemen. Maar het kan wel een teleurstelling zijn voor mensen die het wel verwachten. Wie een diepgaand verhaal verwacht wordt ook enigzins teleurgesteld want personages als b.v. Marie Antoinette of du Barry worden amper uitgewerkt. Coppola laat diverse kansen liggen om dat wel te doen en schakelt liever over naar de zoveelste vijf minuten durende scene van kletsende mensen onder een jaren '80 new wave muziekje.

Anderhalve ster voor de moeite.