Meningen

Wat een afschuwelijke, irritante draak van een 'komedie' film.

Voor een komedie film viel er bar weinig te lachen. Veel sentiment, veel te platvloerse grappen, een veel te lange speelduur, irritante personage's, falende pogingen tot drama en diepgang, maar het grootste dieptepunt was nog wel de eindscène in de kerk, waarin Owen Wilson's personage, na continu door Bradley Cooper's personage te zijn vernederd, hem de laatste kans om voor zichzelf op te komen wordt ontnomen doordat vriend Vince Vaughn voor hem 'opkomt' . (Op dat moment gooide ik m'n afstandbediening naar het scherm, gelukkig bleef alles heel.) Gooi er dan nog maar een zoetsappig 'happy end' einde tegen aan en het drama is compleet. Zelfs Will Ferrel's bijrol was niet eens grappig.

Even samenvatten: zoetsappig, afschuweleijk irritante personages, ongeloofwaardige momenten, slechte en onleuk platvloerse grappen, een véél te lange speelduur, en soms wat té overdreven geweld jegens onze hoofdpersonage. Dit k****rgezwel van een film werkte me meer op m'n zenuwen dan dat hij vermaakte.

Afschuwelijk. 1*

Originele en spannende thriller. De acteurs spelen naturel en overtuigend, en er zitten een paar aardige schrikmomenten in. Sfeertje is lekker spannend, nooit bloedstollend maar een goed verhaal compenseert dat weer. Zemeckis overtuigd weer als regisseur. Bovengemiddeld, 3.5*.

Wat een heerlijke, luchtige romantische komedie. Er is veel chemie tussen Meg Ryan en Billie Chrystal, de dialogen zijn erg scherp, en er zijn een aantal erg leuke momenten. Maar wat de film vooral goed doet is het gebrek aan overdadig sentiment. De enkele cliché's die men kan tegenkomen storen verder totaal niet en die neem je dan ook graag voor lief.

When Harry Met Sally is één van die feelgood films zonder overdadige en kleffe zoetsappigheid. Eersteklas romantische komedie. 4,5*

Erg sfeervolle, rustig opgebouwde horrorfilm. Er zijn niet veel schrikmomenten, maar de enkele die er zijn, zijn zéér effectief. Veel gore valt er niet te ontdekken, de focus ligt vooral op onderhuidse spanning en sfeer. Jammergenoeg had het stuk dat het hoofdpersonage zich alleen in het huis bevindt wel langer mogen duren, dat had ruimte gegeven voor meer schrikmomenten.

Zeer goed acteerwerk, enge cinematografie en muziekscore. Helaas ondergewaardeerd horrorfilmpje.

World trade Center.

Op dramatisch vlak is de film helaas te patriottistisch, en dat van een filmmaker die normaliter een erg kritische blik op z'n land heeft. Als hij hier een neutrale blik had gegeven was dat ook gewoon goed geweest, maar het wordt zelfs patriottistisch en tja, dat doet de film niet veel goed. Sterker nog, het overdramatiseren nekt de film waardoor hij aan kracht verliest. Stone had hier zijn bekende kritische blik op Amerika moeten aanhouden. Hoewel hem dat dan in zijn eigen land waarschijnlijk kritiek zal hebben geleverd, was de film zo een stuk sterker geweest. Nu is het helaas een drama volgens het bekende Hollywood formule.

Ook is het jammer dat we niet al te veel zien van wat er werkelijk gebeurde die dag, maar volgen we vooral de twee hoofdpersonen en hun familie. Hierdoor wordt de film naar mate het vordert zelfs een beetje saai. De personage's zijn daardoor dan weer wel goed uitgediept, en voor een Hollywood drama is dat uitzonderlijk. Het is de 13-in-een-dozijn vertelstijl die een stuk beter had gekunt, en zeker van Stone hadden we dat mogen verwachten. Goed is dan weer wel de Cinematografie, die is zelfs uitstekend, alsmede de acteerprestaties. Ook de score is sfeervol gekozen. Alles ziet er wel uitstekend uit, en vooral in het begin is de film daardoor vermakelijk. Uiteindelijk kom ik op drie sterren.

Degelijk, maar helaas niet bijzonder. 3*