Meningen

Ze trappen een geinige originele invalshoek af in het begin, wat volgt is helaas een aaneenschakeling van over de top drama en het intrappen van open deuren. Ook blijft de film ontzettend vlak waardoor je nergens echt tot connecties met de hoofdpersonen komt. Waar die Oscar vandaan komt is mij een raadsel. Acteerwerk was oké, het vermaak ook wel oké.

This end is literally killing me. Als dromer zijnde ga ik hier nachtmerries van krijgen.

Prachtig theaterstuk verwikkeld in een zoetsappig musicaljasje. Ik kreeg een beetje dezelfde vide als bij Singin' in the Rain (1952) .

De chemie tussen Stone en Gosling is gewoonweg geslaagd. Diep onder de indruk van het sentiment wat zo goed wordt overgebracht. De muziek is een kruising tussen pianostukken van Yann Tiersen en Ludovico Einaudi, althans die sfeer draagt het mee.

Ja, prachtige film. Traantje weggepinkt, lang geleden. Maar dit heeft ook weer zo zijn redenen (lees: kijk de film en wacht op het eind....)

Mooi stuk theater verpakt in een fraaie film. De acteerprestaties zijn overweldigend en vormen een mooi duo met de mystieke stijl die de film geniet. Er hangt een vreemde trance-achtige sfeer. Je moet er wel echt voor openstaan. Of dit de film ook echt goed maakt? In mijn ogen niet. Over-de-top bizar zijn komt vaak voor de laatste tijd en wordt zo makkelijk gelinkt aan genialiteit. Ik vond veel scenes niet relevant en uiterst traag. Ook kwam de symboliek niet altijd lekker tot z'n recht.

De identiteit die hij met zich meedraagt is eigenzinnig en redelijk uniek te noemen. Mede daarom geef ik hem een nipte voldoende.