menu

Hier kun je zien welke berichten maerk als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

About Schmidt (2002)

3,5
Ontspannend en genietbaar filmpje.

Jack Nicholson's acteerwerk staat als een huis in About Schimdt. Hij zet de chagrijnige en verveelde Warren Schmidt neer op een manier zoals alleen hij dat kan. Heerlijk personage en staande ovatie voor de eindscène, prachtacteur. Maar Nicholson krijgt toch nog behoorlijk tegenspel van Kathy Bates die ook een enorm leuke rol heeft. Voor de rest gewoon leuk. Warren Schimdt zit het allemaal niet mee en dat wordt duidelijk gedurende de film. Vooral de brieven naar dat weeskindje zijn fantastisch. Voor de rest een erg mooie regie en mooie, passende muziek.

3,5*.

Abrazos Rotos, Los (2009)

Alternatieve titel: Broken Embraces

3,5
2e Almodóvar.

Beviel me beter dan Volver. Erg leuk filmpje met vrolijke kleuren en een leuk sfeertje. De verhalen in Almodóvars films klinken altijd erg leuk en deze film is daar geen uitzondering op. Goed verhaal, en erg mooi gespeeld door de acteurs. Een paar prachtige scènes zoals de seksscène onder de lakens en Cruz die zichzelf nasynchroniseerd. Helaas werd het voor mij niet meer dan leuk. Luchtig filmpje.

3,5*.

Ace Ventura: Pet Detective (1994)

1,5
Wat een positieve berichten allemaal . Ik vind dit juist de minste van Jim Carrey. Hij trekt de hele film lang gekke bekken en dat werkte me enorm op mn zenuwen. Verder was een heel klein aantal van de grappen echt grappig en de muziek erg irritant. Echt van die Amerikaanse kijk-eens-hoe-grappig-ik-ben humor.

Niks voor mij, doe mij maar iets als Bruce Almighty, Dumb and Dumber of The Truman Show. Veel betere met Jim Carrey die meer kan dan gekke bekken trekken.

1,5*

Adventures of Pluto Nash, The (2002)

Alternatieve titel: Pluto Nash, the Man on the Moon

2,5
Matige film. Vooral het verhaaltje en die clichés vond ik vervelend.

Maar er zijn zeker positieve punten te vinden. Zo zijn de special effects niet zo slecht en is de aankleding erg leuk en kleurig. Verder zijn de bijrollen ook erg geinig. Murphy doet het nog net redelijk. Nog best vermakelijk eigenlijk.

Niet goed maar zeker niet Flop 100 waardig!

2,5*

African Queen, The (1951)

3,0
Geen klassieker.

Ik heb respect voor het feit dat bijna de hele film op locatie is opgenomen, lijkt me niet makkelijk en helemaal niet een halve eeuw geleden. Dit verhelpt echter niet het feit dat The African Queen de tand des tijds niet heeft doorstaan. De beelden zijn mooi, maar het verhaal heeft eigenlijk niets bijzonders. Daarnaast stoorde ik mij nogal aan de zeer ongeloofwaardige relatie tussen Bogart en Hepburn. Ze hebben misschien plezier in hun rollen, maar dat is dan ook het enige wat ik zie. Alleen Bogart kwam overtuigend over, en niet eens altijd. De manier van acteren, (is dat onderdeel van het Hollywood Studio system?), vond ik ook erg storend. Hepburn vond ik erg vervelend.Normaal kan ik er wel omheen, maar bij deze film eigenlijk niet.

Geen slechte film, maar ook zeker niet de klassieker zoals hij wel wordt bestempeld. Met alle respect maar 3*.

Alamar (2009)

Alternatieve titel: To the Sea

3,5
Een erg ontspannende film.

Alamar heeft tijd nodig om op gang te komen. De eerste 15 minuten waren niet denderend. Maar wanneer de mannen in zee duiken en op kreeftenjacht gaan, begint de film pas echt.
De film zit vol met verbluffend mooie beelden, vooral de onderwater shots zijn fantastisch. Gewoon een erg mooie registratie van een paar mensen die in harmonie met de natuur samenleven. Mooi hoeveel dieren we zien en hoe goed die dieren met mensen om kunnen gaan.
We zien alleen maar hoe Natan met zijn vader en opa gaat vissen en dat soort dingen, maar dat is fascinerender dan het lijkt.
Erg aandoenlijk mannetje ook, die Natan. De relatie tussen vader en zoon is erg mooi.

3,5*.

Ali G Indahouse (2002)

3,0
Gewoon veel te flauw.

Wel een geinige film maar een handjevol van alle grappen is echt leuk. Erg flauwe poep, pies en sexhumor. In het begin erg saai maar de laatste helft is wel wat leuker. Cohen's typetje Ali G is wel leuk maar kan niet tippen aan zijn fantastische andere typetje Borat. Leuk dat we Borat ook nog even in deze film zagen!

2,5*

Alice in Wonderland (2010)

3,0
Alice in Burtonland.

Ik had meer verwacht aan alle reacties te horen. Ik vond het wel meevallen met die enorm fantasierijke belevenissen van Alice. Er zitten zeker wat leuke stukken in, maar over het algemeen kwam het niet wonderlijk op me over.

In Avatar vond ik de overdaad aan CGI erg goed werken, maar bij Alice in Wonderland voelde het allemaal te 'gemaakt' aan. Toegegeven, de wereld en beesten zien er leuk uit, maar alles is zo overduidelijk computergemaakt dat het me uit de film haalde. Ik had liever nog wat poppen of meer wezens als Depp en Carter gezien.
Burton schenkt veel aandacht aan de Mad Hatter, onze Johnny Depp, en dat is jammer. Ik vind Depp een hele leuke acteur en hij heeft me tot nu toe nog niet teleurgesteld in een Burton film, maar hier valt hij zwaar tegen. Hij heeft wat grappige momenten, maar meestal is hij gewoon niet grappig en het personage is niet bijzonder. Vooral het fabberwakken was vreselijk niet grappig. En zo zitten er een hoop figuren in die veel beter uitgewerkt hadden kunnen worden. Alice was bloedirritant, de prinses niet bijzonder enz. enz.
Maar toch staan daar een hoop leuke personages tegenover. Zo was de dikke tweeling, niemand minder dan Matt 'Little Brittain' Lucas, erg leuk. Alleen dat er zo weinig aandacht aan werd geschonken, hier had Burton heel veel leukere dingen mee kunnen doen. De Chessire Cat was een voorbeeld van hoe CGI wel gebruikt moet worden. Duidelijk nep, maar door het verdwijnen en die enorme grijns op een leuke manier gebruikt. Leuk personage. Maar de show wordt gestolen door Bonham Carter als de Red Queen. Geweldig!

Er had ook meer aandacht besteed kunnen worden aan het verhaal. Erg origineel was het allemaal niet te noemen. Overigens viel me wel op dat Burton best wel 'enge' dingen in zijn film verwerkte. Ik weet niet of een andere regisseur Alice over afgehakte hoofden had laten springen of een afgehakt hoofd zo open zou laten zien.
Visueel ziet de film er soms erg mooi uit, maar over het algemeen vond ik dit ook wel meevallen. Dit kan ook komen omdat ik de film in 3D zag, de vreselijkste uitvinding ooit. Het brilletje zakte af, ik kreeg er hoofdpijn van en de kleurenpracht verliest hierdoor al zijn kracht. Bovendien voegt het 3 keer niks toe. Ik hoop dat 2D de standaard blijft.

3*.

Edit: Die gestoorde haas die bij de Mad Hatter aan tafel zat behoort ook tot een van de hoogtepunten. Spoooon!

Alien (1979)

4,5
Gisteren voor de 2e keer bekeken en het blijft een geweldige Sci-fi-horror . Ik ben niet echt een Science-fiction liefhebber maar Ridley Scott's Alien is een bijzonder goede film.

Het eerste wat opvalt aan de film is de prachtige aankleding. De decors en kostuums zijn prachtig. Je krijgt zowaar het gevoel dat Alien niet is geschoten op een filmset maar in een echt ruimteschip. De computergeluidjes, elektronische stemmen en futuristische apparaten, alles wat een Sci-fi nodig heeft zit in Alien. En toch vond ik het nergens overdreven. Het acteerwerk in Alien is ook goed. Ik vond niemand slecht, maar ook niemand overdreven goed. Maar de echte ster van Alien is natuurlijk de Alien zelf! Hulde aan de bedenker hiervan want de Alien is een van de bijzonderste en engste beesten in de filmgeschiedenis (vind ik). Er zijn wel wat scenes waar je ziet dat er man in het pak zit, maar dat neem ik voor lief.

De film heeft een constante spanning over zich heen hangen. Je weet niet wat er gaat gebeuren en je gaat je er een beetje ongemakkelijk bij voelen . De creepy muziek op de achtergrond helpt hier ook een handje bij. De eindscene vond ik heel mooi, namelijk het moment waarop de Alien zich in hetzelfde kleine schip bevind als Ripley.Hoewel dit de 2e keer was dat ik m keek, zat ik met spanning te kijken hoe ze zich hieruit ging bevrijden. Verder is de scene waar de Alien uit de maag kruipt een klassieker. Erg goed!

Jammer dat Alien vol zit met kleine slordigheden. Zo heb je momenten dat je duidelijk ziet dat iets nep is en soms heb je onlogische situaties in het script. Bijvoorbeeld dat Ripley opeens die kat gaat zoeken...laat dat beest toch stikken joh!!

Alien is een van Ridley Scott's meesterwerken. Ik vind dat Ridley Scott behoort tot 1 van de beste regisseurs aller tijden (samen met een stuk of 7 anderen).

4* blijven staan

Alien: Resurrection (1997)

Alternatieve titel: Alien 4

3,5
Le Fabuleux Destin de Ripley.

Apart om Jeunet aan het werk te zien met zoveel bloed en geweld, maar het gaat hem heel goed af. Qua sfeer past Alien hem wel, aangezien de donkerbruine gangen en art direction veel doen denken aan Delicatessen en La Cité des Enfants Perdus. Waar Fincher zwichtte onder de druk van de producenten houdt Jeunet zich lekker overeind. Soms zie je dat hij zich wat moest inhouden, bijvoorbeeld met de baas van het schip dat eigenlijk een vreemd Jeunet typetje is, maar de weirdheid is tot een minimum behouden. Hij heeft zich hier een keer lekker kunnen uitleven met grof geweld en coole actie, wat hij niet vaak heeft gedaan. De gore en actie ziet er overigens zeer goed uit, maar laat het maar aan Jeunet over om iets mooi in beeld te brengen. Wederom prachtig camerawerk, aan de hand van Darius Khondji die wel vaker omver weet te blazen met zijn cinematografie. Vooral de onderwaterscène zag er erg mooi uit.

Over het algemeen gewoon heel erg leuk, maar natuurlijk niet zo goed als de eerste twee delen.

3,5*.

Alien³ (1992)

Alternatieve titel: Alien 3

2,0
De enige Alien film die ik nog moest zien en het debuut van mijn favoriete regisseur. Ik wist dat ik hier geen meesterwerk van moest verwachten, maar het zal toch niet zo erg zijn?

Jawel, dit is niet Fincher zoals we hem kennen. Fincher was ook niet tevreden met zijn filmdebuut, de producenten gaven hem maar weinig vrijheid. Dat kunnen we zien, maar toch heb ik het gevoel dat Fincher, ondanks die producenten, er wat meer uit had kunnen halen. Wat we nu krijgen voorgeschoteld is een saaie film met een paar leuke momenten. De alien ziet er ten eerste op sommige momenten enorm lelijk uit. Dan heb ik het over de CGI alien en niet de pop. Dit is jammer want de eerste twee delen hadden prima special effects. In de cast springt er niemand echt bovenuit. Maar het meest merkbare is dat er totaal geen spanning is. Er worden hier en daar wat mensen verslonden, maar dit brengt geen enkele spanning of dreiging met zich mee. En er is te weinig actie om het Aliens effect te krijgen.

Helaas, nogal een tegenvaller. Gelukkig zag Fincher dat dit duidelijk niet was wat hij wilde en kwam hij 3 jaar later met het vele malen betere Se7en.

2*

Aliens (1986)

4,0
Origineel en retespannend vervolg op Ridley Scott's klassieker.

Het is James Cameron gelukt een goede sequel te maken zonder te veel onzinnigheden in de film te stoppen. De decors zijn weer erg mooi (in Alien waren ze toch iets mooier), en er is weer veel chaos als de Aliens opduiken. Aliens komt (net als Alien) traag op gang, maar als er eenmaal vaart inzit dat is t een erg stoere actiefilm. Vooral de scene waar alles verlaten blijkt te zijn is retespannend! Ook zijn de special effects erg mooi. De aanwezigheid van Michael Biehn bevalt me erg goed, Bill Paxton was te overdreven.

Erg stoere film, alleen mist hij toch een klein beetje de beklemmende sfeer die Alien had. Het eindgevecht met de koningin was ook niet erg denderend.

4*, een erg spannende film maar hij kan niet tippen aan Alien.

Alone in the Dark (2005)

1,0
Joepie!! Mijn eerste Boll film. De beste man staat bekend als werelds slechtste regisseur dus mocht ik deze film niet missen .

Alone in the Dark is echt heel slecht. Maar wel zo slecht dat ie best grappig wordt. Boll heeft te veel in de film willen stoppen. Actie met saaie slow-motion, domme humor, de film probeert even mysterieus te zijn maar is dat totaal niet en zonder aanleiding hebben Slater en Reid ook opeens een sexscene. Het enige element dat nog een ietsiepietsie uit de verf kwam was de horror. Allerlei stijlen en gebeurtenissen volgen elkaar op onlogische wijze op en lopen door elkaar heen. Het verhaaltje is dom, onlogisch en heel magertjes. Echt allerlei onzin is in een mixer gestopt en daar kwam Alone in the Dark uit. Op gebied van camerawerk, montage enz. wordt ook niets bijzonders gedaan. En de muziek is ook waardeloos. De acteerprestaties zijn het ergste van de hele film. De gehele cast is om te janken. Heel de film is slap geacteerd en de dialogen slaan nergens op en komen er nogal dom uit. Ook zit de film boordevol domme clichés.

Maar er zijn een klein aantal pluspuntjes in de film. Zo zijn de monsters en effecten in de film wel aardig. Ook zijn er soms wel wat goede horrorelementjes, maar dan wel heeeeel soms . Ook zijn er een paar shots die wel goed zijn. namelijk:
-Het shot in het begin waar je een paar monsters ziet in de weerspiegeling van een oog was wel mooi.
-Het shot in het begin waar die gemuteerde man die Slater aanvalt door een kogel wordt doorboord en het bloed er aan de achterkant uitspuit was ook stoer. (Maar dan ook alleen dat shot en niet het gedeelte daarvoor met die kogel.

Waardeloze film, ik kom op een rapportcijfer uit tussen de 2 en de 2,5.

Dat wordt dus: 1*

Amarcord (1973)

3,5
Mijn eerste Fellini.

Hij beviel me goed. Ik heb altijd een beetje gevreesd voor Italiaanse films, totaal niet mijn straatje. Heb het een paar keer geprobeerd, maar dat pakte niet zo goed uit. Fellini doet het gelukkig goed voor me.
Vooral het eerste uur was erg leuk. Mooie beelden met bijzondere kleuren waardoor het soms een schilderijtje leek. Verder een vrolijke, drukke sfeer die opzwepend werkt. Al dat Italiaanse gebabbel en dan dat gedoe ernaast, erg leuk. Het viel me op dat er erg veel humor in de film zat, leuke humor.
Het tweede uur gaat de vaart er een beetje uit. Fellini toont fragmenten uit zijn jeugd en sommige zijn daar nou eenmaal niet zo interessant.

Over het algemeen gewoon een erg leuke film met een nog leukere cast. Een hele aangename kennismaking met Fellini, smaakt naar meer. Door het tweede uur een 3,5*.

Edit: Vergeet ik bijna iets te zeggen over die prachtige muziek! Erg mooi, een van de mooiste dingen uit de film zelfs.

Amazing Spider-Man, The (2012)

3,5
Aanvankelijk leek deze reboot me overbodig, en eigenlijk is dat ook zo. Maar evenals Sam Raimi's Spiderman vond ik deze toch erg tof. Humor en actie worden goed gecombineerd en de visual effects zien er geweldig uit. Wat vooral fijn is aan deze film is dat we Andrew Garfield weer in een hoofdrol zien want man, wat kan die vent acteren! Dit mag dan een Hollywoodspektakel zijn, Garfield levert een prestatie van formaat en brengt Peter Parker tot leven.

3,5*.

American Beauty (1999)

4,0
Schijn bedriegt.

Zeer sterke zwarte komedie over het niet-zo-perfecte leven in de suburbs van Amerika. Achter elke perfecte familie gaan een hoop problemen schuil die de belachelijke American Dream dwarsbomen. Lester Burnham neemt echter het heft in eigen handen en gaat van nu af aan een echt leven leiden. De sarcastische en levendige houding van Burnham is een van de sterke punten van American Beauty. Dit komt mede door de sterke performance van Spacey die zich behoorlijk uitleeft. Het enige punt van kritiek op de acteerprestaties in de film is dat soms wel veel overacting aan te pas komt. Maar dit kon ik vaak door de vingers zien, aangezien het heel goed bij het karakter bij de film past.
Het verhaal is erg sterk en visueel zit de film ook goed, zoniet geweldig, in elkaar.

4* blijven staan.

American Pie Presents: The Book of Love (2009)

2,5
Natuurlijk is dit een slechte film.

Maar dit is dan weer een typisch geval van zo slecht dat het leuk wordt. Het verloop van het verhaal kun je zelf verzinnen, te voorspelbaar en de grappen zie je meestal ook wel aankomen. Maar als je dit bekijkt met een paar vrienden met een pilsje bij de hand kun je er nog wel om lachen. Sommige meiden zijn zo intens lelijk dat het vanzelf leuk wordt en de grappen zijn zo voorspelbaar dat twee facepalms niet genoeg zijn. Zoals ik al zei: Zo ongelooflijk slecht dat het leuk wordt.

Klinkt misschien heel vreemd, maar dat vind ik gewoon. Daarnaast helpt het misschien dat dit pas mijn 3e American Pie film is. (Die eerste twee waren wel wat beter dan deze, maar toch ook verre van geweldig). Daarnaast blijkt iemand op de filmset toch goede smaak te bezitten want tussen al die American High School Rockrotzooi draaien ze Say Yes van Elliott Smith aan het einde van de film. Kijk eens aan, dat zag ik dan weer niet aankomen.

Tsja gewoon kijken met een paar vrienden dus. Alleen die Stifler is wel schandalig veel minder leuk dan Sean William Scott zeg. 2,5*.

Amityville Horror, The (2005)

1,5
Een gezin dat niet goed met elkaar overweg kan, een van de kinderen is half paranormaal begaafd, een behekst huis en een paar geesten. Resultaat? De zoveelste slappe horrorfilm.

Wat een slechte film is dit zeg. Bij het camerawerk is zoveel mogelijk geprobeerd om bijzonder te zijn maar er zitten maar een paar mooie shots bij. Over het algemeen saai en oppervlakkig. Alle horrorclichès worden uit de kast getrokken en er zitten maar een stuk of 3 onvermijdelijke schrikmomenten in de film. Voor de rest eigenlijk niet eng. Het acteerwerk is erg slecht. Ryan Reynolds kan helemaal niet overtuigen. Hij wordt bezeten door het huis en begint boos te doen en met hakbijlen te zwaaien. Erg matig en ik heb iemand deze rol een aantal jaren geleden tien keer magnifieker zien spelen. Dat was natuurlijk Jack Nicholson in The Shining, die film zou ik gaan kijken in plaats van deze. De gore-effecten en een twee scènes op het dak en vinger in hoofd zijn nog wel te pruimen.

1,5*

Amores Perros (2000)

Alternatieve titel: Love's a Bitch

3,5
Niet Biutiful.

Audiovisueel zit de film prima in elkaar. De film heeft een hippe look en komt heel modern over. Maar er is iets anders dat de film niet de topper maakt die het voor veel mensen wel is. Biutiful van Innaritu vond ik erg mooi omdat we een speciale band vormen met de hoofdpersoon. Hier miste ik dat, behalve bij El Chivo. Hoewel het acteerwerk goed is kon ik me niet verplaatsen in de hoofdpersonages. De eerste verhaallijn is niet slecht, maar de liefde van Octavio voor de vriendin van zijn broer kon me niet grijpen. Een onmogelijke liefde, maar dat zagen zij zelf vanaf het begin ook al. Daarnaast paste dit naar mijn idee niet helemaal in het karakter van het meisje.

Het tweede verhaal is duidelijk het minste. Ik ergerde me soms aan de personages en het leek alsof er een hoop problemen maar in hun verhaal werd gepropt om het extra dramatisch te maken.

De verhaallijn van El Chivo vond ik dan weer ijzersterk. Hier volgen we voornamelijk één persoon, een beetje een outsider. Deze verhaallijn is niet zo afstandelijk en dit spreekt me veel meer aan. Zo had heel de film moeten zijn.

Een goede film dat zeker, maar het mist wat om tot de 4* te komen. Daarnaast vond ik de manier waarop de drie verhalen aan elkaar gekoppeld zijn wel goed, maar niet heel briljant.

3,5*.

Amour (2012)

4,0
Michael Haneke is een moeilijke filmmaker. Je weet niet goed wat je kunt verwachten, behalve dan dat zijn films vaak erg traag zijn en als schokkend ervaren kunnen worden. Hoewel ik Funny Games fantastisch vond, heb ik me er voor de rest ook niet in verdiept. Amour leek me vooral een zeer trage film, en ik was eigenlijk van plan hem niet te zien, maar gelukkig bedacht ik me op het laatste moment.

Een geweldige film om te zien in de bioscoop. Ik had gelijk, de film is traag, maar het paste perfect bij de hele film. Haneke neemt de tijd om zijn verhaal te vertellen en doet dit op weergaloze en zeer intieme wijze. Haneke durft ons een zaal met mensen te tonen en de kijker uit te laten zoeken waar onze hoofdpersonen zittten. Haneke durft te laten zien wat andere regisseurs vaak niet laten zien. Een man die wacht in een vreemde kamer, terwijl de heer des huizes even weg is. Hij kijkt om zich heen en bestudeert de ruimte. Dit soort momenten maakt de film zeer menselijk. En dan heb ik nog niet gesproken over de manier waarop hij de relatie tussen Georges en Anne in beeld brengt. Trintignant speelt een zeer mooie rol, maar de wijze waarop Riva een dementerende vrouw neerzet is nog weergalozer. Ongelooflijk goed gespeeld en meesterlijk geregisseerd. Ik kon de pijn van Georges voelen en kon me, hoe vreemd dat ook klinkt, goed in zijn schoenen plaatsen. Het vernietigt je als je de persoon van wie je houdt ziet wegkwijnen, en het doet veel pijn als deze je langzaam aan niet meer herkent. Ook het ontslaan van de tweede hulp was volkomen terecht, hoe zij met de patienten omging kon niet door de beugel.
Visueel ziet de film er ook zeer goed uit. De shots zijn zeer gelaagd en brengt ons zeer dicht bij de personages.

Geweldig spel van de acteurs en een realistisch en aangrijpend verhaal, geweldig geschoten door de altijd goede Darius Khondji en meesterlijk geregisseerd door Haneke.

4*.

Anaconda (1997)

2,5
Een gemiddelde van 1,99! Vreemd genoeg vond ik de film wel geinig. Anaconda staat zo bol van de cliches en ongeloofwaardigheden dat het gewoon leuk wordt .

De acteurs acteren allemaal niet zo geweldig. Maar je kunt duidelijk zien dat ze er hun best voor doen en er lol in hebben. Dus dat viel allemaal best mee. De anaconda zag er nog best goed uit. Al waren de dingen die het beest deed wel ongeloofwaardig. Maar wat boeit dat. De actiescenes waren ook nog wel goed.

Gewoon leuke pulp om een avond mee door te komen.

3*

Anacondas: The Hunt for the Blood Orchid (2004)

1,0
Enorm slechte film. Het origineel was nog wel te pruimen maar dit is echt rommel.

Het acteerwerk is belabberd. Elke acteur kon er niks van en begon me er echt aan te ergeren. Het verhaaltje en alle cliches zijn al duizend keer langsgekomen in andere films. De humor in de film is ook absoluut niet grappig.

Anaconda was nog wel grappig...dit is pure rommel.

1* voor de nog redelijke special effects.

Ang-ma-reul Bo-at-da (2010)

Alternatieve titel: I Saw the Devil

4,0
Bikkelhard.

I Saw the Devil is heel andere koek dan de voorgaande films van Jee-woon. Deze film is serieuzer van toon en iets minder sfeervol. We krijgen er echter een bikkelharde wraakfilm voor terug. Min-sik Choi speelt na Oldboy nu dus in een echt meedogenloze wraakfilm. Hij zet een enge seriemoordenaar neer die in de fout gaat als hij de verloofde van politieman Byung-hun Lee vermoordt. Daarna begint de film pas echt. Lee zint op wraak en spoort Choi op. Zijn werkwijze is behoorlijk ziek en stelt zich gelijk aan wat die psychopaten doen.

Een heftige film dus, maar wel eentje met een verhaal dat sterk genoeg is en erg sterk acteerwerk. Daarnaast kun je het in beeld brengen van actie helemaal aan Jee-woon overlaten. Heel knap geregisseerd allemaal en visueel ziet het er allemaal prima uit. Dat het verhaal soms wat wankelt maakt niet heel veel uit, de zinderend spannende actiescènes maken dit meer dan goed. In het begin geeft de film vooral voldoening, aangezien onze moordenaar steeds wordt tegengehouden. Maar wanneer hij terugslaat wordt de film spannender en meeslepender. Uiteindelijk draait het uit op een ziekelijk en heel hard kat en muisspel waarin maar een de sterkste kan zijn.

Niet zo goed als zijn vorige twee, maar zeker wel goed voor 4*.

Angels & Demons (2009)

Alternatieve titel: Het Bernini Mysterie

3,5
Meer actie, ietsje minder puzzelen.

Voor een avondje lekker vermaak zit je helemaal goed bij Angels & Demons. Het verhaal heeft een sterke twist en de spanning drijft je een paar keer naar het puntje van je stoel. De visuele effecten zijn erg mooi en visueel heeft de film ook wel z'n momenten. Alleen haalt deze film het niet bij The Da vinci Code. Die vond ik toch een stuk interessanter. Angels & Demons heeft nogal last van ongeloofwaardigheden en de weetjes worden nogal saai gebracht (Hanks ratelt ze allemaal achter elkaar op). McGregor die met een parachute komt aanvliegen vond ik bijvoorbeeld erg flauw. Gelukkig wordt dit moment goed gemaakt door een geweldige explosie. Hanks speelt een beetje houterig, het personage Robert Langdon is zoiezo niet bijster interessant. Stellan Skarsgard en Ewan McGregor vond ik wel goed.

Kleine 3,5*.

Animal Factory (2000)

3,5
Een film waarin niet zoveel gebeurd, maar toch verveelde hij geen moment.

Wat is er nou zo bijzonder aan deze film? Dat vraag ik me af sinds ik hem gisteren heb gezien. Het verhaal stelt niet al te veel voor en de film kent pieken noch dalen. Heel constant allemaal, maar zeker niet saai. Ik bleef op een of andere manier aan de buis gekluisterd. Misschien wel door de geweldige acteerprestatie van Dafoe? Die zette hier heel overtuigend een gevangene neer. Een goede acteur ook. Edward Furlong houdt zich prima staande naast Dafoe, al overtreft hij hem bij lange na niet. En wie kun je nou beter casten als gevangen als Danny Trejo? Het camerawerk was mooi en rustig, alleen jammer dat de kleuren soms zo lelijk waren. Alles afgesloten met een fijne en rustige regie van Buscemi. Jammer van dat einde, dat was wel erg teleurstellend. Voor de rest een prima film!

3,5*.

Annie Hall (1977)

3,5
"Life is full of misery, loneliness and suffering... and it's all over much to soon"

Typisch filmpje dit, maar wel echt genieten. Na het vreselijke Manhattan vreesde ik voor het ergste, maar gelukkig is Annie Hall wél leuk. Sterker nog, samen met Deconstructing Harry is dit zijn beste film.

Allen films kenmerken zich door die typische humor. Annie Hall zit vol met zulke leuke dingen. Ik noem de flashbacks die hij als een tourgids doorloopt, die hilarische dialogen, Annie die wel erg letterlijk afwezig is tijdens de seks, figuranten die Allen raad geven en ga zo maar door.
Enorm leuk is ook hoe hij het publiek bij zijn film trekt, gewoon door recht in de camera te kijken. De scène in de wachtrij is daar een erg leuk voorbeeld van. Maar het leukste is Allen's non-stop gewauwel over het leven. Hij slaat met de meeste uitspraken de spijker op zijn kop.
Allen speelt weer het nerveuze typetje dat hij altijd speelt en waar ik geen genoeg van kan krijgen. Maar naast hem valt Diane Keaton erg op, een erg goede rol.

Op een of andere manier komen zulke leuke Allen films nooit boven de 3,5*, terwijl ik er echt van kan genieten. Ik kan niet precies zeggen waarom. Een 3,5* neigend naar de 4*.

Another Year (2010)

4,0
Een erg intieme film.

De 2e film van Mike Leigh die ik zie. Ook dit is geen lichte kost, maar beviel me veel en veel beter dan Naked. Centraal staat het oudere koppel Gerri en Tom. Twee erg aandoenlijke, openhartige en vriendelijke mensen met harten van puur goud. Verstandig om deze rollen te laten vertolken door Jim Broadbent en Ruth Sheen. Geweldige acteurs die daarnaast een hele lieve uitstraling hebben. Met Gerri en Tom gaat alles goed. Ze leven een fijn leven en hebben genoeg om van te genieten.

De problemen komen om de hoek kijken bij vrienden en familie van Gerri en Tom. De problemen lijken in eerste instantie niet zo erg. Zo hebben Mary en Ken niet enorm grote problemen, maar zitten ze vooral met zichzelf in de knoop. Eigenlijk bezitten ze alles om een fijn leven te leiden, alleen zijn zij alleen. Mary vormt de grootste zorg met haar naïeve gedrag en haar schreeuw om aandacht. Hoewel ze alles heeft is ze niet gelukkig omdat ze maar geen liefde kan vinden. Erg om te zien hoe iemand psychologisch zo in de war kan raken. En erg typisch dat de enige vriend met een echt probleem, namelijk een doodzieke vrouw, juist zijn beste beentje voor zet en geen heisa maakt.
De film is ingedeeld in 4 hoofdstukken, naar de 4 seizoenen. Lente en zomer zijn redelijk luchtig en bevatten veel (subtiele) humor. Herfst is echter een aanloop naar het erg zware en neerslachtige winter, dat zeker niet makkelijk wegkijkt. Heel emotioneel, maar ook erg bijzonder.

Een redelijk simpel idee, maar erg mooi uitgewerkt. Vooral dankzij de goede keus aan acteurs, die het allemaal uitstekend doen. De kracht van Another Year zit in het realisme van het drama. Deze personages zijn weggelopen uit onze werkelijkheid en het geeft een mooi beeld van de problemen waar mensen mee kunnen zitten en hoe ze daar mee omgaan. Zeer natuurlijk en herkenbaar. Hulde voor Mike Leigh. Het drama is helemaal niet groot opgeblazen of met veel bombast gebracht, maar komt juist heel subtiel en teder om de hoek krijgen. Vooral het laatste gedeelte, winter, wordt hierdoor erg ontroerend. Daarnaast laat Leigh een mooi contrast zien tussen Gerri en Tom die het goed hebben en degenen met persoonlijke problemen. Dit contrast zie je nog het duidelijkst in die prachtige eindscène. Gerri, Tom, Joe en Katie praten eindelijk eens een keer over alle leuke dingen die ze gedaan hebben en hoe goed hun leven wel niet is geweest. Een erg gezellig beeld van deze gelukkige mensen aan tafel. Maar dan draait de camera naar de andere kant van de tafel waar twee zeer ongelukkige mensen zitten, die het geluk bijna niet kunnen verdragen. Zo draait dit uiteindelijk uit op een zeer ontroerende en pijnlijke scène. Zeer mooi.

Ik ben erg positief, maar toch zijn er ook een paar minpunten. Zo valt de film soms een beetje in herhaling. Ongelukkige persoon zegt iets, Gerri steekt een helpende hand toe, Tom maakt een grappige opmerking is iets dat je veel tegenkomt. Soms zat er iets te weinig afwisseling in. Ook sleept de film soms een beetje, vooral in het gedeelte winter, door de lange duur.

Ik ben erg positief, maar twijfel toch tussen een 3,5* en 4*. Voorlopig een hele dikke 3,5*.

Edit: Toch een kleine 4*, 3,5* is toch te weinig voor zo'n bijzonder filmpje.

Anthropoid (2016)

3,5
Niet wat je verwacht van Sean Ellis, de man achter de klassieke supermarkt romcom Cashback en het hartverscheurend mooie Metro Manila. Waar deze films je grijpen vanaf het eerste shot, begint Anthropoid traag en is minder gestilleerd en zelfs chaotisch geschoten. Het ziet er niet verkeerd uit en de cast doet het goed, maar het voelt aan als een doorsnee WWII film.

Na ruim een uur komt de film eindelijk aan bij het punt komt waar de hele film om draait: de assasinatie van Heydrich. Ellis trekt alle laden open en de gehele derde akte is zinderend spannend en zeer goed geschoten. De laatste 30 minuten brengen de film naar een veel hoger niveau.

Minder dan Ellis' vorige films, maar het laatste half uur is genieten van een sterk staaltje filmmaken en doet bij vlagen denken aan het einde van Saving Private Ryan.

3,5*.

Antichrist (2009)

3,5
Hyggeligt at møde dig, Lars von Trier.

Natuurlijk heb ik al eens eerder gehoord van Lars von Trier, maar tot nu toe interesseerden zijn films me niet zo. Naast regisseur, ken ik hem ook als de (mede)oprichter van Dogma 95. Ik heb één dogma film gezien en die vond ik erg goed, Von Triers Idioterne zal dus binnenkort ook aan de beurt komen.

Een ding werd me meteen duidelijk aan het begin van de film (eigenlijk al bij de trailer): Dit is geen dogma film. Die proloog is juist de tegenstelling van dogma. Dit is trouwens geen minpunt hoor, sterker nog, ik vond het prachtig. Von Trier maakt veelvuldig gebruik van prachtige super slow-mo beelden, alleen dat al is genieten geblazen. De proloog in slow-motion laat prachtige plaatjes zien, onder begeleiding van muziek van Hegel, deze muziek past er geweldig onder. In de proloog laat Von Trier ook al meteen zien welke toon de hele film heeft. Je kunt expliciete seks verwachten en een duistere neerslachtige sfeer. Het camerawerk na de proloog is wat schokkeriger, wat meer uit de losse pols, maar daardoor niet minder mooi. Zeer fijn camerawerk en erg duister kleurgebruik dat veel sfeer aan de film meegeeft. Bij de aftiteling zag ik dat niemand minder dan Anthony Dod Mantle het camerawerk verzorgd heeft. Verbaast me niets, geweldig cameraman. Von Trier regisseert geweldig, alleen was ik niet zo'n fan van de expliciete seks. Ik had na een tijdje wel genoeg piemels enzo gezien. Maar volgens mij gebruikte Von Trier het meer als controverse, waarmee hij mensen op de stang jaagt. Antichrist is een zeer naargeestige en akelige film. Je hebt heel vaak een gevoel van onbehagen en er komt wat onvergetelijke gore in voor.

Het verhaal op zich is niet zo heel bijzonder, maar Antichrist gaat dieper dan verwacht. De film zit bomvol symboliek en Bijbelse verwijzingen. Het vreemde is dat ik de symboliek zie, maar de helft van deze symboliek een beetje snap. De verwijzingen Eden en de man en vrouw zijn duidelijk, maar de rest is redelijk vaag. Ik zag het zo:
In Genesis plukte Eva de appel en bracht 'kwaad' over op de generaties na hunzelf. Von Trier zet de vrouw hier (uiteindelijk) neer als het kwaad. Je ziet dit al van tevoren aankomen. Dafoe blijft rationeel denken, maar Gainsbourg geeft haar geloof in het bovennatuurlijke niet op. Uiteindelijk slaat ze dan ook door. De vrouw is het kwaad waar de man niet aan kon ontsnappen. Daarnaast heb ik zo mijn eigen invulling over de drie bedelaars. In de Bijbel volgen de drie koningen een ster naar de plaats waar Jezus geboren is. Von Trier portretteert het andersom. Niet leven, maar dood vindt plaats als de drie aankomen. In het begin stoot hun zoontje de drie bedelaars van tafel, voordat hij naar beneden tuimelt. Op het laatst verschijnen ze in de vorm van dieren van de sterrenbeelden. Dit is echter mijn eigen idee en ik heb geen flauw idee of dit waar is. Nog steeds snap ik een hoop dingen niet, zoals bijvoorbeeld de lijken in Eden als Dafoe wegloopt en het einde met al die mensen.
Mijn commentaar over het acteerwerk heb ik even voor het laatste bewaard. Gainsbourg en Dafoe zijn beiden uitstekend. Ze spelen geweldig en dat vind ik knap want dit waren rollen die veel van ze vergde. Ook een pluim voor hen.

Geweldige film, een herziening zou wonderen kunnen doen. Voordat ik deze film herzie wil ik wel wat meer uitzoeken over de symboliek en de Bijbel. Ook wil ik wat van Tarkovsky zien, zodat ik hopelijk de link tussen Tarkovsky's werk en deze film kan zien. En uiteraard wil ik meer van Von Trier zien, wat een geweldige kennismaking was dit.

4*.

Any Way the Wind Blows (2003)

4,0
1e Barman.

En laten we hopen dat dit niet zijn laatste film is. Natuurlijk waardeer ik het ook heel erg als hij zich bezig houdt met dEUS, wat natuurlijk een geweldige band is. Maar nog zo'n film als deze zou voor een filmliefhebber als ik een veel groter geschenk zijn. Met Any Way the Wind Blows heeft Barman een heerlijk relaxt, sfeervol en muzikaal heel interessante film afgeleverd.

De film kun je vergelijken met de albums The Ideal Crash en Pocket Revolution van dEUS. Rustig en laid back, met af en toe een typisch rauw randje. We volgen een aantal personen op een mooie zomerdag in Antwerpen. We vangen slechts flarden op van de situatie waarin de personages zich bevinden en niet alles wordt uit de doeken gedaan, maar dat doet er niet toe. Ten eerste levert iedere acteur van dat hele stel een prima acteerprestatie. Daarnaast is deze film vooral audiovisueel genieten. Bijvoorbeeld dat intro. Visueel erg goed, maar vooral die muziek maakt de scène helemaal. Barman heeft smaak en gevoel voor ritme en dat laat hij zien.

Een erg lekker sfeervol geheel. De cast heeft er plezier in, dat Vlaamse taaltje klinkt zo leuk en audiovisueel fantastisch. Een soort van feelgood movie met een flinke portie humor. De scène waarin een van de posterhangers achtervolgd wordt door de politie vond ik ook erg tof. Harde muziek (tof nummer van QOTSA), geheel anders dan de rest van de film. Net zoals bij de nummers Instant Street dat rauwe randje erbij. Daarnaast wel grappig dat de muziek van dEUS soms terug kwam in de film (Everybody's weird als ringtone van Natalie). En ik vond het dansje op het feest verdacht veel lijken op het dansje uit Instant Street.

4*.