Meningen

Ijzersterke thriller van Nederland's eigen Paul Verhoeven. Een heerlijke nineties vibe, een arrogante Douglas op een zwak punt in zijn leven en een beeldschone, sluwe Stone.

De "brutale lustmoord op de gevierde rockster" word je als kijker direct al gepresenteerd. Je weet dat je hier op zoek bent naar een dader, je zag een blonde vrouw, maar meer weet je eigenlijk nog niet. Hier begint het genoemde web waar onze detective zich in bevind al direct te vormen! Vanaf de openingsscene zit je dan ook op het puntje van je stoel en probeer je de feiten op een rijtje te zetten.

Verhoeven weet de personages perfect neer te zetten en te presenteren. Je leeft mee met douglas en je houd stone nauwlettend in de gaten. De chemie tussen hun twee is van een zeer hoog niveau en weet de hele flm te boeien. Naar mijn mening is dit 1 van de beste thrillers aller tijden. Ondergewaardeerd, zoals meerdere films van Verhoeven. Het Nederlandse is uiteraard wel gewoon zichtbaar in het aanwezige bloot. En wat was dat toch voor een belachelijk slechte fotoshop van een bruinharige elisabeth naar de blonde elisabeth in het data-base systeem van de politie?! Die zie ik maar even door de vingers.

Na dit deel ook besluiten om deel 2 te gaan kijken, is wel iets wat ik afraad. Teleurstellende film, jammer dat Stone haar naam hieraan heeft geleend om schijnbaar te cashen.

Een film die mij aangeslagen, met een brok in mijn keel, achterliet. Nou ben ik zelf niet iemand die dergelijke drama's (lees gevoelige onderwerpen) opzoekt in de films die ik kijk. Niet dat ik het vermijd, het gaat misschien onbewust. Als ik er dan wel 1 zie van een verrassend en griezelig hoog niveau (en het heerlijke Belgische taaltje), zit hij een tijdlang op het netvlies.

Het verhaal is al bitter bij het lezen ervan. De prille liefde is onschuldig en de inmiddels wat wereldvreemde Didier vind in Elise de vrouw waar hij (naar het schijnt) al lang op wacht. Elise is zelf wat losbandiger en meer in de samenleving gebleven, een hipster zou je kunnen zeggen. Ze vullen elkaar goed aan en de vonken spatten van je scherm af. Een kindje in dit muzikale liefdesverhaal, lijkt het sprookje compleet te maken.

Maar je weet al wat er aan zit te komen, waar het verhaal eigenlijk pas echt begint. De ramp van het verliezen van het kleine kind is een feit. Wat dat met het mooie stel doet en hoe het leven hierna voor ze vooruit kruipt, is werkelijk waar beangstigend om te zien. Dit komt zo realistisch over en word zo ontzettend goed geacteerd tussen de twee, dat de oscarnominatie in mijn ogen zeker ook tot een oscar had moeten leiden.

Woorden schieten tekort voor dit aangrijpende drama, waar de mooie momenten net zo sterk worden bellicht als de slechte. De film doet erg rauw aan en heeft echt een hoog "no bullshit" gehalte. Er kom geen greintje Hollywood aan te pas. Wat ik zonet al aangaf, woorden schieten echt te kort. Deze film moet je gewoon ervaren!