Dat ik niet bepaald een groot fan van Nolan ben is wellicht al wel bekend, daarom keek ik er niet direct naar uit dat deze regisseur met een vleugje grootheidswaanzin de moeder alle epische roadnovels zou gaan verfilmen. Maar toegegeven, ik vond hem een stuk beter dan ik had verwacht. Ook omdat hij gelukkig niet de ruimte had om bij dit verhaal alles tot de grootste epische proporties op te blazen.
Ja zoals verwacht dendert de muziek 3u lang door alle subtiliteit heen, dat is en blijft een groot pijnpunt. Al kwam het in zo'n film als deze wat beter uit de verf dan in noem maar wat Oppenheimer, Dunkirk of Tenet. Dat was echt helemaal een verschrikking.
Ik vind dat de verfilming wel trouw is aan de thematiek van de boeken. Het blijft toch het oerverhaal over oorlog dat enkel verliezers kent. Ik vind dat Nolan dat aardig weet te vangen. En het is een spectaculair geheel, dat moet toegegeven worden. Locaties komen goed uit de verf en je zit wel serieus in de film in de bioscoopzaal.
Gezeur op het niveau het hebben van een paar personages met een te donkere huidskleur naar de zin van zogemaamde anti-woke strijders, terwijl we ondertussen zitten te kijken naar een verhaal over een twist rond de dochter van Zeus en een zwaan die uit een ei is geboren, waar (al dan niet eenogige) reuzen, zeemonsters en zeenymfen de dienst uitmaken. Laten we zeggen dat het een kul-discussie is. De hele film is namelijk één grote herinterpretatie van de bron en op ontelbare punten niet trouw aan de Odyssee.
Nolan herschrijft namelijk het verhaal op heel veel essentiële onderdelen, het hele retrospectief van Odysseus wordt verplaatst van de Phaiaken (wordt integraal overgeslagen volgens mij?) naar Kalypso, waar bovendien van gevangenschap helemaal geen sprake is, hooguit van een bedwelming door de lotus, dat weer samengevoegd is bij een ander deel van het verhaal van Homerus. Het verblijf op het eiland krijgt ineens een hele andere dynamiek op deze manier. De hele reis van Telemachos is ook nogal ingekort. En het einde kent o.a. nogal een andere uitwerking als ik me niet vergis. Afijn ik snap wel om het nogal omvangrijke verhaal wat in te dikken om binnen de 3u te blijven. Maar ook dan vind ik het wel jammer dat we van de essentie van het karakter van Odysseus namelijk, zijn sluwheid en slimheid weinig terug zien. Ook de meer ambigue"ouwe snoeperd" die op elk eiland wel weer een nieuwe affaire aangaat is vervangen door de hondstrouwe echtgenoot die vooral niet thuiskomt omdat hij vergeetachtig is geweest. Het is vooral een mijmerende man met wroeging. Neem bijv. Polyphemos, van het dronken voeren is geen sprake, en de "Niemand" list komt in de film niet voor.
Maargoed, als je liever zeurt over iemands huidskleur dan zegt dat wellicht meer over jezelf.
Ook snap ik best dat ijzer op ijzer veel stoerder klinkt, en strakke Romeins aandoende helmen er veel indrukwekkender uitzien, dan die bronzen beplating (als ze al bepantserd waren) en die paar pijlen en speren die ze in werkelijkheid de bronstijd hadden. Ik vind het allemaal niet zo'n punt, nogmaals, de film is vooral een intens spektakel met een groot budget. Daar slaagt de film vrij aardig in.
A.u.b. volgende keer wel eens een poging doen om die belachelijke muziek eens de kop in te drukken en de beeldtaal wat beter zijn werk te laten doen, dat maakt een film doorgaans nog een stuk beter.
Alternatieve titel: The Promised Land, 8 juli, 22:17 uur
Ik begrijp niet heel goed waarom deze zo enorm uitgesproken goed scoort. Hele recht-toe-recht-aan film als je het mij vraagt, die op geen moment iets spannends doet. Typisch zo'n film waar dan voor ieder wat wils in gestopt wordt. Stukje geschiedenis, romances, slechteriken, plotlijntjes die niet al te gekke dingen doen. Zelfs met de locatie wordt eigenlijk niks gedaan, het voelt op elk moment als een filmset, nooit als die desolate rauwe verwilderde omgeving die het zou moeten uitbeelden.
Het is ook niet heel slecht maar hier blijft niks van hangen.
