Meningen

Toen ik het boek uithad, wou ik gewoon de film zien. Dat moet nu zo'n 20 jaar geleden zijn en intussen is er heel wat veranderd, zowel in mijn smaak als de filmwereld.

Needful Things is dan ook een klassieke jaren 90 straight to vhs film. In die tijd verslond ik dit soort dingen tijdens schoolvakanties à rato van drie stuks per dag. Drie halen, twee betalen bij de plaatselijke videotheek, weet je wel. Dan kijk je niet op een Jumanji, Dracula: Dead and Loving It of Robin Hood: Men in Tights meer of minder. Ah nostalgie Sommige films overleven de tand des tijds goed, andere minder en deze behoort duidelijk tot de tweede categorie.

Wat er dan veranderd is? Wel, eerst en vooral plaats ik niet langer alles van Stephen King op een voetstuk. Films op basis van Kings boeken wil ik eigenlijk liever niet meer kijken, al weet je nooit dat er ooit nog eens een Misery uit de bus valt. En ach, wie maak ik wat wijs? Ik zag de dvd van deze film in de bib en nam hem meteen mee. En volgende week neem ik Pet Sematary op Netflix onder handen, dus tot zover deze theorie.

Het jammere is vooral dat deze film ondanks de duur sommige dingen te snel brengt. De obsessie van de jongen met het Micky Mantle kaartje is veel beter uitgewerkt in het boek. In de film vernoemt hij enkel even zijn vader, doet plots alles wat Gaunt hem opdraagt en even later probeert hij weer zelfmoord te plegen. Pangborn ziet dit gebeuren en knoopt plots alle eindjes moeiteloos aan mekaar. Vervolgens hotst en botst hij wat van hot naar her, breekt zowaar de apocalyps in het stadscentrum uit, die Pangborn moeiteloos pareert met een speech.

Het boek lezen vooraleer je de film kijkt, lijkt me absoluut noodzakelijk om iets van de bewondering voor Stephen King te begrijpen. Als je alleen maar met de film moet doen, wordt het toch wat afgehaspeld. 2.5*

Risicoloze film die nergens de aandacht echt weet vast te houden. De twee personages zijn onderweg en er gebeuren wat dingen. Meer kan je van de flinterdunne plot niet maken. En zoals steeds in dit soort films begrijpen ze elkaar aanvankelijk totaal niet en eindigen ze een paar weken later met een uitgebreid vocabulaire van elkaars niet verwante talen. Zowel bij de shoot out als bij de hereniging zou je aan het scherm moeten plakken, maar mij boeide het uiteindelijk zeer matig. 2.5*