Meningen

Ik had eerst het boek gelezen, waar ik zeer van onder de indruk was. Stephen King is trouwens één van mijn favoriete Amerikaanse schrijvers. De film volgt het plot van het boek zeer goed, en de vertolkingen zijn van de bovenste plank. Er hangt constant een soort van "donkere" sfeer, die zelfs niet helemaal verdwijnt wanneer de protagonisten eerder ontspannen scènes spelen (cfr de introductie van de muis waarvan je sowieso weet dat dit tot een drama zal leiden). Het feit dat je, ondanks de lengte van de film, constant geboeid blijft kijken is zeker een pluspunt.

Deze film is al 17 jaar oud en je zou hem moeten bekijken in de geest van die tijd. Zelfs al heb ik hem verscheidene keren gezien, als hij voorbijkomt op TV zal ik opnieuw kijken.

Luc Besson, Scarlett Johansson en Morgan Freeman... Nooit gedacht dat een dergelijke combinatie er zou in slagen om een onderhoudende film te maken die dan ook nog een aantal onder ons (de meer serieuze, laat ons zeggen) laat nadenken over dingen waar we absoluut geen vat op hebben, namelijk de evolutie op zich. Het gaat hier niet over wie eerst was, de kip of het ei, maar hoe ver een ontwikkeling kan gaan, zodat deze nog verstaanbaar is voor ons, de gewone mens die maar 10% van zijn hersencapaciteit gebruikt. Want dat is het uitgangspunt : wat doet een evolutiestoot met ons als je weet dat onze evolutie al miljarden jaren aan de gang is, maar dat deze input van 10% naar 90% gebeurt op 48 uur tijd ? Kunnen we dat aan ?
Om dit gegeven dan in een onderhoudende actiefilm te vertalen kies je niet eender wie. Besson was de beste keuze in dit geval. Je krijgt visueel een hoop informatie te verwerken op korte tijd, dus hebben de makers van deze film gekozen voor een "narrator" om ons door de theorie van de op hol geslagen evolutie (bij Lucy dan toch) te leiden. Dit gebeurt niet door een ordinaire "voice over", maar door de "narrator" gewoon een rol te geven in de film zelf, niemand minder dan Morgan Freeman. Hij heeft geen bepalende rol, maar hij ondergaat, als evolutieprofessor van beroep die lezingen geeft, de informatie en probeert haar zo eenvoudig mogelijk uit te leggen door middel van het stellen van nogal slimme vragen aan Lucy. Zo blijven we bij wat de theorie betreft.
Om het geheel van de nogal saaie evolutieleer aanschouwelijker te maken, wordt gebruik gemaakt van drugssmokkelaars die het goedje (C.P.H.4) inbrengen in de buik van zogenaamde "drugmules" teneinde ze o de plaats van bestemming te krijgen. De drugsbaron wordt gespeeld door Choi Min‑sik, die, niettegenstaande de vreemde tegenslagen die zijn bende krijgt te verwerken, er toch een zeker serieus op na houdt. Het filmverloop gaat snel; je wordt van de ene geografische plaats naar de andere meegenomen aan een rotvaart, maar toch zijn er genoeg rustpunten om onderweg even alles te evalueren. En Besson zou Besson niet zijn als er geen gelikte actie- en achtervolgingsscènes te zien waren. Deze scènes zijn spectaculair, zonder zich in het overdadige te verliezen. Je moet de bovennatuurlijk truukjes die Lucy toepast om zich van haar belagers te ontdoen er wel voor lief bijnemen. Wat dit doet met de geloofwaardigheid van het verhaal moet je zelf beslissen. Je gaat er in mee of niet. Een gang vol personen binnen één seconde in slaap laten vallen is geen kattenpis.
Johansson speelt haar rol uitstekend en op momenten is de verwarring op haar gezicht gewoon af te lezen. Evenwel lijkt ze zich wel erg snel te verzoenen met het feit dat ze letterlijk "alles kan" en alhoewel één van haar eerste daden is om de evolutieprofessor te contacteren, laat ze zich in bepaalde scènes toch buitenissig gaan aan geweld (bv een taxichauffeur neerschieten omdat hij geen Engels zou spreken).
De finale op zich is buiten alle proporties, maar hoe film je zo een gegeven ? Lucy weet dat ze zal sterven, dus ze moet een middel vinden om degenen die achterblijven (de 10%-ers) op een herkenbare manier in te wijden in de evolutieontwikkeling die ze zelf heeft meegemaakt. Ziedaar het enige item dat daarvoor in aanmerking kan komen : de USB stick met alle antwoorden...
Is het een aanrader : voor mij, volmondig ja en tevens herbekijkbaar.

Ik ben een atheïst, maar dat weerhoudt me er niet van om belangstelling te tonen in de verschillende geloofsovertuigingen. Katholiek opgevoed, evenwel, ben ik vertrouwd met het epos van Jezus en zijn volgelingen en dan, of je nu wilt of niet, maak je je zelf een voorstelling van de dingen zoals ze zouden gebeurd zijn. Ik heb al een aantal "katholieke Jezus films" gezien, maar deze kwam toch het dichtste bij mijn eigen voorstelling. Niet dat ik mijn mening veranderde...

Ik vond de casting "spot on", zelfs met Cliff Curtis in de rol van Jezus. Ik denk dat iedereen zich Jezus voorstelt met een smal gezicht en lang, sluik haar, wat bij Cliff niet echt het geval was, maar toch kwam het "naturel" over.

De fotografie was zeer goed en, niettegenstaande de opnames op Malta gebeurden, waande je je in het Heilige Land. Er is veel aandacht besteed aan de authenticiteit van de props en omgeving. De effectieve kruisiging, die je maar gedeeltelijk te zien krijgt was inderdaad indrukwekkend.

Het acteerwerk was op bepaalde momenten zeer ingetogen, en de "geloofsgevoelens" werden duidelijk in de verf gezet, maar kwamen toch niet als belerend over.

Joseph Fiennes die in het eerste gedeelte eerder een onderzoeksrol speelt als de Romeinse strijder Clavius, slaagt erin om op een geloofwaardige manier uit te beelden hoe ja kan "turnen" van keiharde centurion in het Romeinse leger naar een volgeling van, ongetwijfeld, één van de vele geloofsverkondigers uit die tijd. Hij doet het evenwel niet zonder het bewijs van goddelijkheid met eigen ogen te aanschouwen, het bewijs van zijn menselijke nieuwsgierigheid. Er is geen "klik" maar hij toont mooi het geleidelijke afglijden van zijn geloof in de Romeinse god Mars om aansluiting te vinden bij zijn nieuwe geloof.

Er zijn mirakels te zien, maar niets is spectaculair in beeld gebracht, wat voor zo een ingetogen film een meerwaarde is.

Waar het eerste deel als een soort van "politioneel onderzoek" kan beschouwd worden (het kàn niet dat een dode herrijst), kan het tweede deel inderdaad wat matter overkomen, maar de intensiteit waarmee de acteurs hun stiel bedrijven vermindert geen moment.

Ik zag de film op klein scherm (tablet) en vond na afloop dat dit "euvel" niets van de intensiteit van het gefilmde hypothekeerde.

Een aanrader, zowel voor de filantropen, de gelovigen en de ongelovigen onder ons. Reden waarom ik mijn score van 4 sterren realistisch vind.