Meningen

Deze film gezien in de bios.

In de opbouw en uitvoering herken je helemaal de lijn van Robert Zemeckis.

Mooi kijkvoer, maar geen topper van de man.

De echte spanningspiek in de film is de opbouw naar het eigenlijke gebeuren "The Walk" of de coup. Het eerste uur doet niet echt terzake en kon veel beter besteed worden aan een degelijke opbouw van de spanning voor het gebeuren.

Het verhaal van die kerel zijn jonge leven in Frankrijk kon in 5 minuten verteld worden i.p.v. in 1 uur. Ook het eigenlijke stappen tussen de 2 buildings is te langdradig en daardoor wordt het op de duur onrealistisch.

Spijtig genoeg is er ook geen word meer gerept over het latere leven van die man in de USA.

Gelukkig had ik gratis ticketten, want anders had ik deze film gewoon uitgezien in mijn luie zetel voor de televisie binnen enkele maanden.

Conclusie: mooi gemaakt, maar zeker niet het niveau van een Contact, een Forrest Gump of een Cast Away.

In een verkrampte poging om een "oorlogs" film te maken, is dit een uitschuiver van formaat.

Alleen al amerikanen die frans of duits trachten te spreken en het vat is af.

In het begin roept die fransman "stop, stop" terwijl stop in het frans eigelijk "arret " is...hilarisch.

Om nog maar te zwijgen van al het roken zonder éénmaal te inhaleren.

Wat de laatste jaren ook ergerlijker is, is dat alle "oorlogs"acteurs nagelwitte tanden, mooi gestylde haren en een fonkelgaaf babyhuidje hebben. Ik denk niet dat er 70 jaar geleden niet 1 soldaat als dergelijk modepopje over de slagvelden rondliep.

Conclusie: het bekijken niet waard, behalve als je van de natuur houd in de streek rond Utah.

Als een donderslag bij heldere hemel is deze prent uit te lucht gevallen....op zijn zachtst gezegd een onderbelicht juweel binnen het spectrum van holocaustfilms.

De holocaust omschrijven in beelden is geen sinecure, velen hebben het geprobeerd, maar weinigen slagen er in om nog maar in de buurt te komen van de gruwelijke realiteit. Het beste wat een cineast kan doen is zo dicht mogelijk bij de feiten aanleunen en een gepast decor creeëren.

Dat is wat men hier duidelijk gedaan heeft.

Geen grote show, geen IT matig gecreerde mega kampen,... gewoon de feiten.

Duidelijke, hard en ongemakkelijk wordt het ontstaan van het eerste tijdelijk concentratiekamp Chelmno in beeld gebracht door enkele van de joden die hielpen bij het installeren in de meest erbarmelijke omstandigheden.

Als kijker weet je direct hoe laat het is, met voor mij persoonlijk als climax de tristesse van de dansende joden.

Zonder echt geweld of bloed voel je de weerzin opborrelen en hoop je stiekem dat de nazi's hun straf niet zullen ontlopen (wat helaas vaak wél het geval was).

Men slaagt er vrij goed in om dit allemaal weer te geven, al zijn er toch enkele minpunten die de fictie duidelijk onderlijnen in deze film en dat zijn vooral het taalgebruik...duits, engels, hebreeuws allemaal dooreen maken het geheel vrij surrealistisch en ongeloofwaardig. Men had beter gewoon Duits en Engels of hebreeuws gebruikt. En de veel te propere kledij van meerdere gevangenen...als je reeds 2 weken in de modder ploetert met lijken, dan mag er best wat bloed of aarde aan de kledij hangen en hoeft het allemaal niet zo netjes meer te zijn.

Een goed scenario, een goede setting en mooie filmmuziek die het geheel passend begeleiden naar de aftiteling waar je effectief met de neus op de échte feiten geduwd wordt om zo deze film af te ronden met een toch wel knagend gevoel over hoe dit ooit is kunnen gebeuren én waarom men niet meer geprobeerd heeft om het te voorkomen.

Er zijn de laatste tijd wel meerdere holocaust gerelateerde films de revue gepasseerd..maar de realiteit wordt zelden zo goed weergegeven als in deze prent.

Een dubbel en dikke aanrader voor liefhebbers van het genre.