Meningen

Ontluisterend beeld van misschien wel het grootste Amerikaanse muzikale genie ooit. Leonard Bernstein was een iconische dirigent en zijn composities voegden een nieuwe stijl toe aan het klassieke muziek repertoire. De Amsterdamse gitarist Harry Sacksioni vertelt graag de anekdote waarin hij Bernstein ontmoet tijdens een feest in Duitsland en waar deze hem uitnodigt voor een onderonsje op zijn hotelkamer. De voorliefde van Bernstein voor jonge mannen is gekend en ook zijn huwelijk met actrice Felicia Montealegre. Dat juist dit het thema van de film Maestro is doet tekort aan zijn genialiteit.

Het evenbeeld van Bradley Cooper met Bernstein, geholpen door een nepneus, is fascinerend. Het schijnt dat hij jarenlang door echte maestro’s is begeleid om zich het dirigeren van Bernstein eigen te maken. Cooper had veel pretenties met deze film geproduceerd door ook niet de minste Steven Spielberg. Maar als je dan een muziekfilm verwacht à la “Bohemian Rhapsody” die gaat over een ander muzikaal genie met een flamboyante levensstijl kom je bedrogen uit.

Uitgerekte scenes met de camera op afstand alsof je naar een toneelstuk kijkt. Overbodig zwart-wit, een vervelend beeldformaat helpen allemaal niet om de film interessant te maken. Te gekunsteld. Muziek komt maar mondjesmaat voorbij pas tijdens de aftiteling hoor je een groter deel van Candide. Bradley Cooper heeft geprobeerd de worsteling van het genie Bernstein met zijn gezin, zijn geaardheid, zijn immense nicotineverslaving in beeld te brengen maar is daarbij uit het oog verloren hoe het grote publiek de man het liefst herinnert.

De gemiddelde filmliefhebber die niet geïnteresseerd is in het leven van Bernstein kan deze film ongemoeid links laten liggen: je mist niets!

Volstrekt overbodige toevoeging op een reeks waarvan zeker het eerste deel de cultstatus heeft bereikt. Nu stond The Matrix trilogie al niet bekend om het meest simpele verhaal, het plot van Resurrections is totaal ondoorgrondelijk. Er worden dialogen gesproken waar geen touw aan vast te knopen is en waarschijnlijk snappen de acteurs er zelf ook geen hout van.

Keanu Reeves was al niet de meest charismatische acteur, maar met zijn starre uitdrukkingsloze kop zakt hij hier toch naar een bedenkelijk niveau alsof hij continue in gedachten heeft aan welke shit hij begonnen is.

Dat je met een computer mooie beelden kunt genereren dat weten we nu wel. Deel 1 was een trendsetter op dat gebied, hier is het een saaie herhaling. Nergens wordt de film spannend of voel je empathie met de karakters.

Dit deel moet je alleen gaan kijken als je nieuwsgierig bent hoe slecht het daadwerkelijk is anders vooral overslaan.

Een intrigerende film is “The Menu” zeker, een kijkje in de keuken van ‘haute cuisine’ of gaat het om een diepere gedachte? Min of meer tegelijk met deze film kwam “Triangle of Sadness” uit die nog hoge ogen gooide bij de Oscar uitreikingen, terwijl ik The Menu eigenlijk een veel betere film vind. Beide films gaan over een groepje rijke mensen die geïsoleerd worden en zo van hun voetstuk vallen. Ze zijn overgeleverd aan het plebs waaraan ze zich zo verheven voelen. Gestraft voor het leven waarin geld en macht de boventoon voert en waar genoeg nooit genoeg is.

Visueel is The Menu een aantrekkelijke film met uitstekende acteurs. Door het bijna ‘Hitckcock’ achtige plot met allerlei wendingen en een vleugje actie kijkt de film lekker weg. Origineler en subtieler dan de Triangle of Sadness, die het meer van de poep & pies humor moet hebben, is The Menu zeker een aanrader waarover je nog lekker kunt nababbelen.

Dat politiek draait om geld en macht maakt deze film pijnlijk duidelijk. In Amerika is alles wat extremer daar kun je als miljardair zonder enige politieke ervaring president worden. En men heeft er te maken met een bijzonder machtige wapenlobby (NRA). Lobbyisten beïnvloeden er de besluitvorming stelselmatig.

Miss Sloane is een intelligente thriller die je ondanks dat het een film is met heel veel tekst meezuigt in het onderwerp. Jessica Chastain speelt een ogenschijnlijk gewetenloze en uiterst succesvolle lobbyist die uiteindelijk toch over principes blijkt te beschikken. Het is knap hoe ze de film weet te dragen en ondanks haar harteloosheid toch sympathie weet op te wekken. Het is een film waarbij je je gedachten erbij moet houden en dan boeit de film van begin tot eind.

Gewoon een hele fijne serie die ik al vanaf het begin allemaal in de bios heb gezien. Onlangs ook naar Oppenheimer en Indiana Jones geweest en dan is MI toch wel de luchtigste van het stel. Opvallend was wel dat met het ouder worden van de serie ook het publiek wat grijzer leek in de bioscoop.

Tom Cruise zelf lijkt maar niet ouder te worden in de rol van Ethan Hunt. Rebecca Ferguson, niet de meest charismatische acteur naar mijn mening, wordt ingeruild voor een meer sexy exemplaar dat haalt de boel op! Waar James Bond door de jaren steeds serieuzer werd en Indiana Jones een ‘crumpy old man’ lijkt MI steeds meer de humor op te zoeken waarvan enkele lachsalvo’s in de zaal getuigden. Het verhaal dient natuurlijk als kapstok voor de nodige achtervolgingen en andere actie maar is desalniettemin goed uitgedacht. Jammer is het wel dat je nog heel lang moet wachten om te weten hoe het afloopt. Het zal wel geen Oscar opleveren maar wat betreft amusementswaarde scoort deze film gewoon top.

Het leuke aan deze MI is dat we wat elementen en personages uit eerdere afleveringen terug zien. Tom Cruise lijkt maar niet oudere te willen worden maar als je ziet wat voor broekie hij vroeger was dan ontkomt hij ook niet aan de tand des tijd. De actiescènes zijn door de jaren steeds spectaculairder geworden en dat is waarvoor je naar de bioscoop wilt. Een achtbaan van actie die helaas af en toe wat stokt omdat er ook nog een flinterdun verhaaltje verteld moet worden, iets met een computervirus, waardoor de film toch wel erg lang duurt en het soms moeite kost om de aandacht erbij te houden.

Ging er bij de vorige aflevering nog wel eens een lachsalvo door de zaal, bij deze is dat amper het geval. Het is allemaal wel erg zwaar op de hand deze keer. Nog even denk je dat er een einde aan de serie komt zoals met James Bond het geval was, Ethan Hunt blijkt weerbarstiger.

Kortom een fijne actie film gemaakt voor het grote scherm. De film duurt te lang en er ontbreekt een dosis humor toch zeker een aanrader als je van actie houdt.