Meningen

Een Noorse misdaadkomedie met verrassende plotwendingen die zich kan meten met het werk van de Coen Brothers (o.a Fargo) een absolute aanrader!

Een echtpaar met een uitgeblust huwelijk gaat een weekendje naar een afgelegen huis, de echtgenoot heeft snode plannen. Alles loopt anders dan gepland als er een stel ontsnapte gevangenen opduiken. Moorden blijkt een zeer efficiënte relatietherapie te zijn.

Het concept van de film is niet nieuw of origineel. De uitwerking is wel perfect. Stereotype cartooneske personages, bijzondere muziekkeuze en heel veel onderkoelde bijna Engelse humor. Dat kunnen die Scandinaviërs wel!

Een opstapeling van maffe gebeurtenissen gepaard met veel geweld en bloed, zelfs mijn vriendin vond het leuk. Het gesproken Noors lijkt de humor te versterken. Ik heb de laatste tijd niet meer zo hoeven lachen om een film.

Volgens mij zijn de makers van deze film 100% geslaagd in het bereiken van het beoogde doel: de Coen brothers naar de kroon stijgen. Toch verdienen die laatste de originaliteitsprijs.

Een pluspunt om eens een vrouw in de rol van onoverwinnelijke held te zien, ze kan klappen uitdelen en ziet er aardig uit. Helaas is ze zo preuts dat ze zelfs in bad ligt met ondergoed aan.

Het verhaal is tenenkrommend slecht. Er zitten scènes tussen waarbij je als toeschouwer niet voor vol wordt gezien, zo verschrikkelijk ongeloofwaardig dat het onbedoeld humoristisch wordt. Steven Segal had eerder patent op dit soort films, die waren beter te pruimen dan deze onzin. En als je net als ik tot het einde blijft kijken dan krijg je een slot te zien dat zeldzaam idioot is en dan bedoel ik niet eens de onderzeeër waarbij vergeleken The Thunderbirds nog realistischer zijn.