Meningen

Degelijk.

De zussen Jane en Blanche staan elkaar naar het leven nadat Blanche verlamd is geraakt en Jane voor hen beide moet zorgen. Baby Jane kijkt vol afgunst naar de succesvolle carrière van haar zus en gaandeweg gaat ze Blanche die geen kant opkan steeds slechter behandelen. Leuk! Ware het niet dat de film een ontzettend conventioneel verloop kent en ook nog eens veel te lang duurt. Betty Davis en Joan Crawford spelen allebei naar hun kunnen al zij het net wat te theatraal. Het lukt ze in ieder geval makkelijk om de film te dragen en dat is maar goed ook want de bijrollen zijn niet om over naar huis te schrijven. Het komt de film ook niet ten goede dat de personages vaak geen logische keuzes maken. De horror blijft jammer genoeg ook binnen de lijntjes. De statische cinematografie draagt bij aan de claustrofobische sfeer, maar is op zichzelf niet genoeg om 2 uur en een kwartier te blijven boeien.

Ik merk dat ik dit soort popcornflicks steeds minder goed begin te trekken. Ik heb sowieso weinig met zombiefilms, al is er soms nog wel eens een enkele zombiefilm die op een leuke manier met de clichés weet om te springen zoals een Miss Zombie (2013) . Helaas heeft World War Z op snelle hordes van zombies na totaal niets interessants te bieden. Er zaten een paar toffe set pieces in zoals de krankzinnige golf van zombies die de muur rondom Jeruzalem bestormen. Buiten dat wekt de film vooral ergernis op dankzij hyperactief camerawerk en geknip waardoor alle spanning verloren gaat. Vooral het begin deed me regelmatig denken aan een slap aftreksel van de The Last of Us intro.

Wat me echter vooral tegen de borst stuitte was het clichématige verhaal en de bordkartonnen personages. De film kent vrijwel geen character development en de deus ex machina's zijn lachwekkend. Brad Pitt weet meerdere malen op miraculeuze wijze de dood te ontsnappen waardoor de film nergens daadwerkelijk intens wordt. Belabberd einde ook. Een film om weer snel te vergeten.