Meningen

Na het zien van de trailer wist ik al wat ik kon verwachten, maar m'n nieuwsgierigheid won het waardoor ik deze documentaire toch ben gaan kijken. En waar ik bang voor was werd bewaarheid.

Leidend figuur in de documentaire is Matt Walsh een conservatieve extreem-rechtse opiniemaker die in de documentaire het antwoord op de vraag 'wat is een vrouw?' probeert te achterhalen. Natuurlijk is het geen oprechte vraag. Het is slechts een manier om mensen uit de tent te lokken, te provoceren en belachelijk te maken. De motivatie van Walsh komt immers niet voort uit interesse maar uit z'n eigen conservatieve bekrompenheid en onverdraagzaamheid. De vraag 'wat is een vrouw?' is slechts een transfobe stok om de door Walsh zo gehate progressievelingen en transgender personen mee te slaan.

Door de ruim anderhalf uur durende documentaire heen zien we een scala aan mensen voorbij komen die door Walsh ondervraagt worden. Van mensen op straat tot aan wetenschappers. Van chirurg (zelf transvrouw) die geslachtsoperaties uitvoert tot een arts die juist kritisch is op de zogenaamde transideologie. Kortom, een goede mix van mensen met verschillende meningen. So far so good. Het venijnige zit 'm echter in de verschillende insteek en houding van Walsh wanneer hij in gesprek gaat met beide 'kampen'. Waar Walsh in gesprekken met mensen die transfoob danwel trans'kritisch' zijn op z'n minst neutraal overkomt en mensen in hun waarde laat daar verandert z'n houding 180 graden wanneer het transpersonen betreft of mensen die supportive zijn naar transpersonen. Wanneer het de laatste groep betreft lijkt Walsh z'n enige doel te zijn om deze mensen belachelijk te maken en te ridiculseren. Een bekend recept bij conservatief rechts. Iedereen waar je het niet mee eens bent, in het bijzonder transpersonen, progressievelingen en zogenaamde 'wokies', belachelijk maken en ridiculiseren. Enige uitzondering hier is overigens de spijtoptant, een transman die spijt heeft van z'n transitie en nu mensen die aan de vooravond staan van zo'n transitie probeert te waarschuwen. Deze spijtobtant, die deel uitmaakt van een zeer kleine minderheid wat we helaas niet in de documentaire horen, past weer heel goed in het straatje van de documentairemakers, en daar maken ze dan ook gretig gebruik van.

Waar de houding en stijl van interviewen al verre van wenselijk is wordt het pas echt kwalijk wanneer de openlijke transfobie aan bod komt. Met als meest pijnlijke voorbeeld de winkeleigenaar die viral ging nadat hij uiterst schofferend en respectloos omging met een transpersoon in z'n winkel. Dat dit soort figuren een podium krijgen om hun haat te spuien is veelzeggend. Hetzelfde kunnen we zeggen over de extreem-rechtse internet persoonlijkheid Jordan Peterson die z'n gebruikelijke giftige haat uitbraakt.

Na het verschijnen van de film kwamen al snel berichten naar buiten van met name trans personen dat ze onder valse voorwendselen in de film zijn gelokt, zeer zorgelijk.

De documentaire ziet er overigens gelikt uit en is nog best goed geproduceert, maar aan budget ontbreekt het dan ook vaak niet in deze kringen. Los daarvan is het journalistiek gezien een broddelwerkje. Het doel van de film is niet om iets te onderzoeken of om mensen te informeren. Het enige doel is om angst en haat te zaaien. We zien het ook in Nederland waar een kleine maar fanatieke groep transhaters het publieke debat proberen te kapen om hun haat te verspreiden, door de voorgestelde verandering in de transgenderwet nu weer erg actueel. In Nederland zijn we gelukkig nog niet zo ver als in de Verenigde Staten, waar iemand als Trump president kan worden en waar inmiddels het recht op abortus geen vanzelfsprekendheid meer is, maar ook hier liggen conservatieve en extreem-rechtse personen en organisaties op de loer om mensenrechten in te perken en vrijheden af te breken.

We zullen waakbaar moeten zijn voor het gevaar van conservatieven en extreem-rechts. Omdat ze terrein winnen. Omdat hun misinformatie en propaganda werkt. Omdat ze alle vormen van media gebruiken om hun boodschap van haat en onverdraagzaamheid te verspreiden. Uiteindelijk staat de democratie en de rechtstaat op het spel in de Verenigde Staten, waar de dit al veel verder gevorderd is, maar ook in Nederland als we niet opletten. Een documentaire als deze draagt hier aan bij.

Kortom, deze film is pure haatpropaganda. Het is gevaarlijk en schadelijk. Dan mag het er nog best prima uitzien, journalistiek heeft het geen enkele waarde, integendeel. Een halve ster is eigenlijk nog teveel voor dit kwalijke wanproduct.