Meningen

Na gisteren 'The Imitation Game' te hebben herbekeken met m'n zusje -aangezien die hem nog niet gezien had- meteen door gegaan met deze, -aangezien ik juist deze nog niet gezien had-.
Beide films over wiskundige genieën met mentale problemen.

Maar waar het in eerstgenoemde meer over het het werk gaat van Turing, richt deze zich meer op de persoon Nash.
En toch, greep het verhaal van eerstgenoemde me meer aan.

Maar terug naar A Beautiful Mind, het acteerspel was erg goed en het verhaal is natuurlijk hardstikke triest. "de twist" halverwege kwam voor mij trouwens ook onverwacht. M'n zusje vertelde later dat als je goed oplet je wel kon merken dat er dingen niet klopte. Zijn vriend Charles bijvoorbeeld, stond altijd op de achtergrond. Wanneer Nash bijvoorbeeld in de bar was, stond Charles altijd ergens verderop, zich niet mengend in de gesprekken van Nash en z'n schoolvrienden. Achteraf mooie subtiele hints dat hij niet echt aanwezig was.

Al met al was ook dit een prima film, en heb ik me zeker niet verveeld, maar waar ik na The Imitation Game meteen op zoek ging naar meer informatie over Turing, had ik bij deze niet die neiging om hetzelde te doen over Nash.

Misschien komt het doordat het m'n tweede, somewhat soortgelijke film, op rij was, met een beetje teveel excentrieke figuren op een dag, maar ik kom nu niet verder dan 3.5 sterren.

Al ga ik 'm zeker nog een keer terugkijken met een 'fris' hoofd. Wie weet veranderd mijn mening dan nog.

Een tweede kijkbeurt heeft weinig veranderingen in mijn mening aangebracht, wel weet ik de mooie beelden nu wat meer op waarde te schatten. Toendertijd kon ik me vooral niet onttrekken aan het gevoel dat het allemaal wel erg traag en saai was. Ook nu bekroop dat gevoel me regelmatig maar was ik wel meer geïntrigeerd door het concept waar Blade Runner omheen gemaakt is. Het acteerwerk was ook slechts oké, alleen Rutger Hauer zet een top prestatie neer. Halfje er bij, maar verwacht van 2049 stiekem toch meer.