Meningen

Mijn eerste van Anders Thomas Jensen maar zeker niet de laatste want hij viel goed in de smaak. Het had van mij nog wel iets absurder gemogen maar naarmate de film vorderde kwam de focus duidelijk steeds meer op het drama te liggen, al was er gelukkig ook nog genoeg geslaagde humor aanwezig.

Het hele plot omtrent The Riders of Justice is eigenlijk slechts bijzaak en van die hele club hoef je dan ook totaal geen karakterontwikkeling of goed uitgewerkte badguys te verwachten. Het fungeert vooral als opzetje om de verschillende (veelal contactgestoorde) personages om wie de film draait met elkaar in contact te brengen. De film is dan ook op z’n best wanneer de sociaal beperkte figuren in de zoveelste stompzinnige discussie vervallen.

Tijdens het kijken moest ik een beetje aan In Bruges denken al vond ik de mix tussen al die verschillende genres daar nog wel wat beter werken, al kan dit wellicht ook enigszins met de taalbarriere te maken hebben. Doordat ik tijdens het kijken veel meer gefocust moet zijn op de ondertiteling om het te kunnen volgen mis ik voor mijn gevoel regelmatig kleine nuances in bepaalde blikken of opmerkingen die na vertaling niet helemaal juist overkomen. Dat is verder geen kritiek op de film maar wel een observatie die eigenlijk bij elke niet Engelstalige film van toepassing is, alleen valt het bij een film als deze net iets meer op.

Dat gezegd hebbende is dit nog steeds een erg geslaagde zwarte komedie/drama waarin voor de actieliefhebber her en der ook nog wat stevig bloedvergieten is verwerkt.