Meningen

Erg sterk samenspel tussen de acteurs en een ongelofelijk goede balans gevonden tussen ernst en gelach. Het spel lijkt volkomen natuurlijk en is erg overtuigend. De voice-over is in het begin wat vervelend, maar draagt sterk bij aan de spanningsboog en de samenhang van het verhaal. Ook leuk om weer eens wat van Mexico te zien in een film. Verder een geweldige film met een aantal memorabele momenten.

Erg fraai. Ik kan mezelf geen kenner van de Chinese, of überhaupt een Aziatische cinema noemen, maar deze kon ik waarderen. Het verhaal vond ik in haar dramatische verloop erg interessant en hier en daar verrassend. De setting was prachtig net als de (natuurlijk) schitterende beelden. De kostuums, het geluid, allemaal erg goed. Daar zou de westerse cinema nog wat van kunnen leren, de bedachtzaamheid waarmee word geprobeerd om elk plaatje te laten leven.

Het einde viel me lichtjes tegen en ik miste ook nog wat mysterie in de film. De filosofie erachter vond ik leuk, maar ging bij mij niet heel diep ofzo. Ik kon wel genoeg uit de film halen om het toch een bijzondere kijkervaring te vinden. Hier lust ik meer van.

Een geweldige film die boven mijn verwachtingen uitsteeg. Misschien wel een van mijn favorieten van de afgelopen jaren. Ik denk dat De filosoof een goed punt maakte toen hij schreef dat juist bij dit soort er haters en lovers zijn, hoewel ik me bij Youth dat niet gemakkelijk kan voorstellen omdat de visuele kracht bij mij sterk overkwam. Maar goed, ik zou op mikey's reactie op De filosoof willen reageren.

Ik denk dat De filosoof, hoe waar zijn uitleg voor hem kan aanvoelen, zich anders had kunnen uitdrukken. 'Actief' kan verschillend geïnterpreteerd worden, en ik geloof niet dat De filosoof bedoelde dat hij continu bezig moest zijn om de film leuk te vinden. Ik denk dat het er maar net afhangt van de capaciteit van de kijker of zij de film begrijpen. Youth is een voorbeeld van een film die meeslepend is door haar visuele fraaiheid, maar naast de ontwikkeling van hun leeftijd, is het verhaal van de hoofdpersonages niet zo ontwikkelend als in de meeste drama's. Ik denk dus dat het helemaal niet nodig is om de hele film actief te kijken, alleen vermoed ik dat de meeste mensen die niet de totaliteit van de filosofische en soms zeer persoonlijke discussies begrijpen, wel actief móeten zijn. Aldus denk ik dat Youth voor ingewijden in de besproken onderwerpen en alle nuances daarin, de film passiever kunnen ervaren, maar dat is alleen maar omdat zij zichzelf de vragen vaker afvragen dan iemand die nooit filosifeert.

Volgens mij betekent 'actief' dus niet per se dat je de hele tijd moet opletten (wat ik vaker doe bij een lastige detective of een ingewikkelde sci-fi), maar dat je de juiste vragen moet stellen. En die vragen, die bepalen of je wordt meegesleept in de film en of je meer wilt weten over wat voor antwoorden de personages in de film zullen geven over de vragen die in jou, onder invloed van de film, zij opgekomen. Oftewel, je moet er wat voor doen om meegesleept te worden, maar ik geloof juist niet actief kijken meeslependheid in de weg werkt. Integendeel: krijgen we geen vurig genot van het zelf verbeelden van dingen en kwesties aan de hand van wat we zien en onze eigen verdere verbeelding van datgene, en vervolgens onze zelf-aangemaakte verwachtingen en levenskwesties terug zien komen in de film? Voor mij was Youth in ieder geval goed in het oproepen van vragen over ouderdom, dood, liefde, herinnering, kunst etc. , om deze vervolgens te beantwoorden voor degenen die de vragen stelden. Aldus, de film is meer een hulp voor 'gedachte-experimenten' dan enkel een meeslepend verhaal met verwachtingen en uitkomsten, wat natuurlijk meer op de traditie slaat. Helaas zijn tradities soms saai. Maar ik had Youth niet kunnen waarderen als ik geen kennis had van een aantal dingen in het leven, om het zo kort maar te zeggen.

Excuses voor het lange verhaal, en hopelijk is het niet heel erg off-topic, want deze gedachten hebben mij persoonlijk wel geholpen om Youth ten volle te waarderen.