Meningen

Zojuist Blade Runner voor de eerste keer gezien. Ik ben onder de indruk van de sfeer die in deze film wordt gecreëerd. Erg duister en doet naar mijn idee denken aan het Gotham van Tim Burton, met als verschil dat het hier continu regent. De decors die je als toeschouwer voorgeschoteld krijgt, zijn om van te smullen.

De duisternis die doorbroken wordt door schaarse lichtstralen zorgt ook voor de spanning in de film. Die moet het namelijk niet hebben van de muziek (hoewel typerend voor de jaren 80, vind ik die geen toegevoegde waarde hebben voor de film en ook niet altijd bij de scenes passen).

Rutger Hauer zet een aardige acteerprestatie neer, met een prachtige scene aan het eind van de film.

Harrison Ford acteert niet slecht, maar ik heb ook wel betere prestaties van hem gezien.

Zeer zeker een film om te zien.

E.T. is simpelweg een hele fijne familiefilm, waarin Spielberg laat zien dat hij goed de emoties van de kijkers kan beïnvloeden door combinaties van goed acteerwerk, muziek en beelden.

De effecten zijn wellicht wat gedateerd, maar dit is nog altijd een zeer goede film in z'n genre. Alles zit erin: spanning, emoties, humor.

Leuk ook om drew barrymore als klein meisje te zien.

Ondanks de leeftijd van de film, heb ik er vandaag toch weer van genoten.

Ongelooflijk, wat een onzin. Het verhaal is.... tja.... welk verhaal eigenlijk? De acteerprestaties zijn ehm.... tja... er wordt niet of nauwelijks geacteerd. De hele film is een aaneenschakeling van oneliners en macho-taal.

Een zeer prettig punt is trouwens dat er ook zeer weinig in gescholden/gevloekt wordt. Een groot pluspunt in deze tijd.

Muziek is matig en voegt weinig toe.

De effecten zijn wel van behoorlijke kwaliteit.

Er zijn al eerder films gemaakt van in jaren 80 succesvol speelgoed, maar deze is echt de slechtste die ik heb gezien. Jammer

oja, als laatste punt van kritiek: ijs drijft in water!

House of Sand and Fog is een indrukwekkende film. Het verhaal lijkt in eerste instantie niet heel bijzonder, maar naarmate de film vordert wint het aan kracht en wil je niets liever dan weten hoe het afloopt. Nergens in de film wordt er echt duidelijk een partij gekozen. Noch de kant van Kathy, noch die van mr. Behrani heeft de overhand. Beide personen hebben de ruimte om hun gelijk halen en ongelijk te tonen.

Jennifer Connelly zet een sterke acteerprestatie neer, hoewel ik toch enige twijfels had of zij de persoon was voor deze rol. Voor mijn gevoel is ze een te knappe verschijning voor deze rol. Die twijfels neemt ze beetje bij beetje weg en aan het einde van de film was ik blij dat zij deze rol heeft gekregen.

Ben Kingsley overtuigt als mr. Behrani, voormalig kolonel van de Sjah. Ondanks zijn keiharde opvattingen en standpunten ten opzichte van Amerikanen in het algemeen en Kathy in het bijzonder, heeft hij hart voor mensen die het moeilijk hebben.

Al met al, zeer zeker genoten van deze film die een voortdurend aanwezige onderhuidse spanning met zich meedraagt.

Zo heb ik Van Damme nog nooit eerder gezien. Hij zet een knappe acteerprestatie neer met als hoogte punt een minuten lange monoloog die hem zelf en mij als kijker zeker kon raken.

Voor de film heb ik wat bio's doorgenomen over zijn leven en dat is hier en daar wel een aanrader om ook wat meer mee genomen te kunnen worden door deze film.

Het begin is heerlijk cliché. De Jean Claude die we kennen van zijn actie films uit de jaren negentig. Daarna krijgt de film een heel andere wending waarin Jean Claude zich van een compleet andere kant laat zien. Hij is open over zijn leven en zorgen, en is meer mens dan je in zijn vroegere films te zien krijgt.

Het eind is precies het tegenovergestelde van het begin: totaal origineel!

Zeer grote verrassing voor me en een aanrader voor anderen.