Meningen

De balans tussen drama en humor vind ik in deze serie nogal vreemd. Iedereen met name Tommy heeft meteen een gevatte opmerking paraat en dan heb je nog de vrouw en dochter voor de komische noot. Nou ja ik vond het niet grappig maar iemand die met een rode MAGA pet op de bank dit zit te kijken zal misschien in een deuk liggen.

Het drama deel is veel interessanter ondanks dat Tommy voor werkelijk alles meteen de juiste woorden en de oplossing heeft.

Als de serie wat minder dik was aangezet en een tik het waarschijnlijk een topserie hebben gevonden.

Tof inkijkje en best indringend inkijkje bij een Junior College Football team

De focus ligt op vier jongens. Dit is heel Amerikaans en tegelijkertijd ook niet omdat het echt en rauw is.

Oakland is eigenlijk ook een van de hoofdrolspelers, aardig wat fijne couleur locale ook.

Zeker tof dit, wat een enorme hoeveelheid unieke beelden. Sommige talking heads waren voor mij oninteressant en voegden niks toe.

Maar dit inkijkje in een van de succesvolste sportteams aller tijden is verder fraai.

De serie begint goed en ik zat er meteen in, zo halverwege de derde aflevering begon het al een beetje te slepen omdat het grootste mysterie was ontrafeld.

Wel een prima kijkbare serie.

Sfeervol, sterke cast en een interessant verhaal. De laatste twee afleveringen vind ik een pak minder. Misschien door het vrijwel ontbreken van Allan Gore of omdat het een rechtbankdrama is geworden.

Bizar hoe toch tamelijk normale mensen meegaan in de absurde werkelijkheid van Mother God die vooral de godganse dag zit te blowen en zuipen en colloidal zilver in grote hoeveelheden tot zich neemt. Ze wordt hierdoor zo blauw als een smurf. En dan heb ik het nog niet eens over haar theorieën.

Documentaire is aardig gemaakt met beelden van de sekte en interviews met leden die nog steeds geloven en wat ex-leden.

Deze show waar liefde is blind vrij letterlijk wordt genomen en binnen een dag of tien of zoiets in het huwelijksbootje wordt gestapt of niet is werkelijk smullen zo nu en dan. . Het is een rollercoaster van emoties voor de deelnemers, niet te doen. En voor de kijker natuurlijk ook.

De Amerikanen hebben toch een iets andere cultuur en zeggen algauw I love you en voelen snel zonder elkaar te zien een amazing connection als ze bijvoorbeeld voor dezelfde honkbalclub zijn.

Dit is zo belachelijk maar ook erg vermakelijk en je gaat meevoelen met de deelnemers die variëren van onuitstaanbaar tot uiterst sympathiek Barnett, Lauren, Jessica et cetera.

Aanrader toch, hoewel natuurlijk puip van het zuiverste soort. Zo nu en dan is het smullen geblazen.