Tekken: Bloodline (2022)

Tekken: Bloodline seizoen 1 Vroeger was ik wel fan van de Tekken reeks op de Playstation 1. Deel 1 was aardig, deel 2 helemaal grijs gespeeld en ook deel 3 was aardig goed voor die tijd. Daarom was ik toch best nieuwsgierig naar deze serie. Het werd namelijk wel eens tijd dat er een goede Tekken productie op de markt kwam, aangezien zowel de anime als de live-action films behoorlijk teleurstellend waren. Deze serie vertelt het verhaal van Tekken 3, met wat flashbacks naar deel 1 en 2. Voor zover ik mij de achtergrondverhalen nog herinner van de eerste 3 games, is de serie aardig trouw aan het bronmateriaal. Maar dan de hamvraag: is deze serie beter dan de voorgaande Tekken producties? Ja. Is de serie echt goed? Nee, dat niet. Het probleem zit hem vooral in de kleine hoeveelheid afleveringen, 6 afleveringen van elk 20 a 25 min, waardoor het tempo behoorlijk hoog ligt. De eerste twee afleveringen heb ik dit nog niet als storend ervaren, je kunt immers niet wachten tot de Iron Fist Tournament gaat beginnen. Wanneer dit eenmaal van start gaat, begin je te merken waarom het hoge tempo niet voordelig uitpakt voor Tekken. Ten eerste krijgen de meeste personages te weinig schermtijd. Het draait grote deels om Jin Kazama en enigszins om Heihachi Mishima, de rest van de personages spelen amper een rol. Je ziet weinig tot niets van hun leven, relaties of motivatie. Een band met de personages ontwikkel je dus niet, behalve misschien met Jin. Maar omdat focus eenzijdig op Jin ligt weet je ook hoe het gaat uitpakken en dat maakt bijvoorbeeld de gevechten weinig spannend. Door het hoge tempo krijg je ook maar bar weinig gevechten te zien. Misschien een stuk of 6, terwijl je op de schermen ziet dat er minstens 16 deelnemers meedoen aan het toernooi. Niet alleen wordt 90% van de gevechten niet getoond, ook zijn ze van korte duur. Weinig gevechten, korte gevechten en een gebrek aan spanning of verrassing: terwijl dat de kracht van een Tekken serie had kunnen en moeten zijn! De cgi was wat mij betreft onnodig en deden de impact van stoten en trappen ietwat teniet. Een pluspunt is dat de 'signature' moves en de technieken uit de games duidelijk te herkennen zijn. Het einde was wat abrupt, maar in principe vertelt dit eerste seizoen een afgerond verhaal. Met 3/5 sterren geef ik de serie een voldoende. Van mij mag er best een seizoen 2 komen als ze eerdergenoemde 'problemen' weten op te lossen.