The Dropout (2022)

'The Dropout' Review: Amanda Seyfried Triumphs as Elizabeth Holmes - Variety

Goede serie en ik kon me heel goed vinden in hoe managers ons als werknemers proberen te zetten naar een hart voor de zaak. Ben ook heel benieuwd naar de uitspraak voor deze dame.

Ik vond het ook een hele goede setting van de film hoe ze haar hebben neergezet. Moest wel even wennen aan hoe Amanda haar speelde, ik denk dat het sowieso moeilijk is om haar na te doen. Erg leuke serie en vooral al je je dan ook verdiept in het verloop hoe Theranos is ontstaan en weer ten gronde is gegaan.

Een goede serie inderdaad. Ik was niet bekend met het verhaal dus ik liet me verrassen. Bizar dat ze zover kon komen. Ik vind dat wel bijzonder knap. Zorgen dat je de juiste mensen om je heen vergaderd. Ik moest wel steeds aan Lost denken bij het zien van Sunny. Daar werd op een gegeven moment ook een woordgrap over gemaakt. Leuk gedaan. En tsja, Bruce van 13 Reasons had van mij niet gehoeven. Die kan volgens mij maar één trucje qua acteren.

Ook directeur schuldig in grote fraudezaak rond bloedtests Theranos - Nos.nl

Beste serie die ik dit jaar tot nu toe gezien heb. Ik kende het verhaal eigenlijk niet, en dan is het schokkend hoe het zich langzaam ontvouwt. Heel knap hoe Seyfried vooral in het begin (maar later eigenlijk ook nog wel) je sympathie voor Holmes doet voelen. Sowieso is haar acteerprestatie heel overtuigend, hoe ze transformeert van nerdy 17-jarige naar manipulatieve zakenvrouw. Verder natuurlijk mooie bijrollen van onder andere Macy en Fry

Megafraudeur Elizabeth Holmes veroordeeld, 11 jaar cel voor ‘nieuwe Steve Jobs‘ | NU.nl

Lol een 37jarige die een 19jarige speelt, er kan gerust wat leeftijdsverschil op zitten maar dubbele vd leeftijd die m'n speelt, realy, doe dan de moeite om een jongere actrice in te zetten voor een tiener echt man Laat Nicolas Cage, anders binnenkort ook terug voor een jonge 30er doorgaan e

De serie an sich is gewoon sterk en uiterst boeiend om volgen.

Ik dacht dat dit eerst een film met Jennifer Lawrence zou worden. Ben verheugd te zien dat er een miniserie van is. Vindt het een fascinerend verhaal sowieso. Ik hoop dat ze ook aandacht besteden aan dat rare lage stemmetje wat ze begint te cultiveren. Mijn oudejaarsdag is mogelijk al gevuld met deze als 'ie goed genoeg is, nice!

Als Nina Brink een Amerikaanse dochter had...die nooit mee op de wintersport ging...

dan had dat de bleke Elizabeth Holmes kunnen zijn, een wat eigenaardig starend meisje dat het miljoenenbedrijf Theranos uit de grond stampte.

Een boeiend verhaal dat smeekte om verfilming. Er had wel iets meer in gezeten, als ze wat nader in gingen hoe Holmes zo snel haar startup kon financieren (met miljoenen dollars!) De grote kracht van Holmes, zeg maar het media magnetische van haar (piepjonge mooie meid, ambitieus, met grote dromen, die een enorm concern opzet), wordt wel te weinig belicht. Terwijl dat toch de reden moet zijn geweest dat werkelijk iedereen er in trapte. Men wilde het gewoon te graag geloven. Bijzonder is ook de rol van haar geliefde Sunny. Iemand die zich ontpopt tot tiran, maar ook gewoon Elizabeth wil helpen.

Helemaal vat op Holmes krijg je nooit. Is ze een sociopaat of psychopaat? Ze liegt maar heeft van bepaalde zaken gewoon geen actieve herinnering, u kent het wel. Je ziet verder het soort-zoekt-soort effect, in een aantal scenes wordt ze de hemel in geprezen door zowel Bill Clinton als Joe Biden, toch wel ervaringsdeskundigen op het gebied van liegen en bedriegen. Iedereen loopt trouwens weg met Holmes, ze wordt een soort rock star. Andersom zie je ook dat Holmes (met dat turtleneck coltruitje) op haar beurt weer een soort Steve Jobs kloon wil zijn. Het is dus ook iets cultureels en Holmes kan niet los gezien worden van haar tijdperk.

Een typetje wordt ze gelukkig nooit, ondanks dat ze duidelijk Zuckerberg trekjes heeft (geen echte vrienden, ze probeert mensengedrag oppervlakkig te imiteren). Misschien is dat de reden waarom ze in de miniserie niet de hele tijd die lage stem (communiceert macht) die ze begon te cultiveren dik uitbuiten maar ik had toch gehoopt hier meer aandacht voor te zien vanwege het toch wel komische ervan. Slechts 1 keer krijgt ze een opmerking erover (of ze verkouden is).

Het verhaal van Holmes is van de American Dream in turbo. Ze trekt graag grote zevenmijlslaarzen aan en dat begint al met haar dropout uit Stanford. Verder blijft het adagium vooral fake it until you make it. Het laatste lukt niet omdat wat ze wilde helemaal niet kon. Maar uiteraard waren haar critici allemaal seksistische varkens. Op het einde zie je duidelijk een narcist.

De moeilijke positie van de klokkenluiders krijgt genoeg aandacht. Daar wil je echt niet mee ruilen. Er zitten veel bekende acteurs in de serie maar sommigen zoals Michael Ironside hebben maar een klein rolletje. William H Macy en Alan Ruck al iets meer. Vooral Amanda Seyfried kan schijnen als de toch wat enigmatische Holmes, die ergens altijd een kind is gebleven. Verder ook prima acteerwerk.

Dialogen hadden puntiger gekund. Iets te vaak strooien ze gemakzuchtig met de f-word. Mooi vond ik wel de uitval van Sunny tegen Holmes op het einde.

Wat je ook wel ziet is dat ze bepaalde dingen toch uit hun duim zuigen of overdrijven om het allemaal wat meer jus te geven. Want het gaat om het (natuurlijk niet altijd spectaculaire) zakenleven.

Soundtrack is hit or miss. Paar goeie indie songs maar ook vreselijk irritante pop hier en daar. Verder wat synth klanken. Dramatisch effect blijft beperkt dus een heel versterkende factor is het niet.

Al met al onderhoudend.

Echt totaal niet doorgehad! Pas bij het zien van zijn foto hier zag ik het.

Kurtwood Smith is goed herkenbaar als de schurk uit Robocop.

Verder had ik Stephen Fry nog niet genoemd.

Interessant toch wel. Ik kende het hele bedrijf, de persoon en het verhaal niet, dus wat dat betreft lekker blanco erin. Vroeg me dan ook af of het me voldoende zou boeien. Dat lukt wel. Het is een gevalletje "Hoe kan het zo gebeuren?" en omdat het waargebeurd is -en je er dan maar vanuit mag gaan dat dat correct geportretteerd wordt- maakt dat extra indruk en verbijstering. En drukt dat het gevoel van plotgaten een beetje weg.

Acteerwerk wel in orde. Het hoofdpersonage is zo'n onuitstaanbaar mens dat het me af en toe serieus dermate irriteerde dat ik me afvroeg of ik het wel leuk vond om verder te kijken: of dat nu juist goed geacteerd is of overacting, weet ik niet. Leuk om bekende koppen als Macy, Fry en zeker Smith te zien (als That 70's Show-fan). Zeker Fry zet een ontzettend aaibare rol neem en waarschijnlijk het karakter waar je meeste mee te doen hebt. Mede door het karakter van Elizabeth heeft de serie verder namelijk weinig emotie of sfeer, en moet het het echt hebben van het verloop van het verhaal. En dat is boeiend genoeg, al blijft er toch ook veel in het hoekje 'onbegrijpelijk, hoe dan' wat wat meer uitleg had mogen hebben, maar dat past ook wel weer in het verbijsterende van het geheel.

De nieuwe kleren van de keizer.

Als het niet waar gebeurd was zouden we het allemaal te ongeloofwaardig voor woorden gevonden hebben. Maar in de werkelijkheid gebeuren dit soort dingen vaker - heel veel vaker. Ik heb op mijn werk al twee voorbeelden, in een geval een prestigeproject wat niet kon mislukken - maar waarvan iedereen heel goed wist dat het nooit kon slagen. En een ander voorbeeld, een hele afdeling die intern bekend stond als 'de liegfabriek'. Zowat honderd mensen die daar aan meegewerkt hebben, elke dag naar hun werk gingen in het volle besef dat wat ze gingen doen volstrekt zinloos en moreel-ethisch verwerpelijk was. Honderden miljoenen over de balk. Het duidelijkste vege teken waaraan je dit soort bedrijfscultuur herkent? Van die mooie slogans en citaten aan de wand.

De serie is prima, onderhoudend en spannend ondanks dat je allang weet hoe het afloopt - als je het nieuws tenminste een heel klein beetje gevolgd hebt, maar zelfs als je dat niet hebt voel je aan je klompen dat het niet goed kan gaan. Seyfried zet een prima Holmes neer, hoewel de jongere Holmes beter overtuigt dan die met coltrui. Staat haar ook niet echt, misschien dat dat ook een rol speelt. Samen met Andrews maakt ze voor een eng stelletje - eng maar wel herkenbaar, want ook daar heb ik voorbeelden genoeg van gezien in 'het echt'. Ook daarmee al, het is toch volstrekt ongeloofwaardig dat niemand in de gaten gehad zou hebben dat ze een stelletje waren. Mensen zien dat soort dingen echt wel.

Verder is het enerzijds een parade van tenenkrommende engnekken - Larry Ellison ftw! - en trainspotten van bekende acteurs. Stuart heeft echt de mooiste rol daarvan vind ik, beter dan Kurtwood Smith hoewel die ook veel punten krijgt. Misschien ook wel omdat hij een van de zeldzame ietwat sympathieke rollen speelt - Stuart bedoel ik, hoewel het ook gewoon een leuke verrassing is om hem langs te zien komen.

Voor het geheel slaagt de serie er maar matig in om de absurditeit van het verraad, de waanzin, de afstand van het sprookje tot de werkelijkheid over te brengen en dan vooral in de rol van alle gewone medewerkers. Die moeten dat toch geweten hebben, misschien niet allemaal maar zeker meer dan de helft. En dat is nou juist het interessante, het schrijnende aan het verhaal, dat iedereen wist dat de keizer in zijn nakie over straat liep maar niemand er iets van durfde te zeggen uit angst om de kip met de gouden eieren kwijt te raken - en hoe je jezelf dan in de spiegel ziet, 's avonds laat of 's ochtends vroeg.

Toch gebeurt dit soort dingen heel regelmatig. Het is ook precies hetzelfde als wat zich nu op nog duizend maal grotere schaal afspeelt in de VS. Daar snap ik dat ook niet van, hoe mensen dat kunnen laten gebeuren. En ook in dat voorbeeld weet iedereen er van, is iedereen er bij, en wordt er niet ingegrepen.