The Fall of the House of Usher (2023)

Ik vind de laatste jaren dat de herfst altijd heerlijk wordt ingeluid met een serie van Mike Flanagan. Ooit begonnen met The Haunting of Hill House, daarna Bly Manor (zit ik nu weer in) en toen Midnight Mass.

Heerlijk om mij te verheugen op deze nieuwe serie van hem. Open haard aan, Rochefort 10° erbij, de wind die om het huis stormachtig mag waaien en vallende bladeren. Kom maar op !

Flanagan heeft heerlijke series en films gemaakt, en ik had mij samen met de vrouw klaar gezet om met een drankje en hapje te genieten, zeker omdat hij al goede kritieken kreeg. Maar sorry dat viel ons enorm tegen, vond het totaal niet boeiend en het sprak ons helemaal niet aan, ieder zijn ding maar dit was niets voor ons....

Uh, alle 8 afleveringen van totaal zo'n 8 uur in 1 x op één dag gezien ? Of maar een paar. Dan natuurlijk mijn vraag: " Waarom was het niets voor jullie ?".

Beste het gebeurt dat wij een hele serie op een dag zien, maar hebben deze niet helemaal gezien omdat we het gewoon te slecht vonden. Het waarom is zeer moeilijk te zeggen, vonden het gewoon niet boeiend, eerder vervelend, maar ja, ieder zijn ding he..

Vond het een geweldige serie en dat voor Netflix Top !!

Vaak lees je voordat de serie te streamen is in NL al dat het de beste Netflix serie ooit word genoemd. En als ze dat beweren, dan word ik al huiverig. Ik denk ook wel dat ze dat bewust doen om zoveel mogelijk kijkers te trekken. Datzelfde zie je toch ook bij horrorfilms, dan word er geschreven dat mensen huilend en bang de bioscoop uit rennen. Wat denk je dan? Die wil ik zien. Blijkt het niks aparts te zijn en al helemaal niets om de bioscoop voor uit te rennen. Of ja, misschien omdat ie zo slecht is. Ik wil nou ook weer niet beweren dat er nooit een echte aanrader tussen zit maar het merendeel is standaard en niks bijzonders. Maar ik neem aan dat jij dat inmiddels ook wel door hebt.

U hebt honderd procent gelijk, als er staat dat mensen moesten overgeven en de cinema geschokt hebben verlaten, dan moet ik er meestal mee lachen en vind ik het barslecht. Natuurlijk betalen o.a Netflix aan sommige sites om hun films te promoten en er iets goeds over te schrijven, ook al is het een afschuwelijke film. Zo hadden ze ook een hype gemaakt van de film Talk to me, mensen toch, heb zelden zo een afschuwelijke kinderachtige film gezien...

Ik moet eerlijk toegeven dat ik Talk to me best goed vond . Maar deze... The haunting of Hill House en Bly manor vond ik allebei hele goeie mini-series, deze House Usher is saai, nergens ook maar een beetje spannend, eng of beklemmend en totaal geen sfeer. Heb alle episodes gezien maar helaas was de ene episode niet beter als de ander. Affijn, mijn mening ; een 2* voor de geestverschijningen.

Flanagan.

Voorop: ik ben groot fan van Haunting Of Hill House en in feite is er geen Flanagan-product dat me niet kon vermaken. De man weet de sfeer altijd naar de hand te zetten. Hier is dat niet anders.

De verweving van Edgar Allen Poe's korte verhaal met de rest van zijn oeuvre levert een wat bonte collectie aan personages en verhaallijnen op, waardoor het geheel wat minder compact voelt als Hill House. Ook nu wordt een familie-dynamiek centraal gesteld waarbij individuele familie-leden allemaal hun eigen stukje aandacht krijgen, grof genomen per aflevering, wat ook bij Hill House het geval was; het haakt gewoon net in iets minder lekker in elkaar als bij voorgenoemde. Gekunsteld zou ik het niet noemen, het is hoogstens wat minder organisch.

Kan me niet aan het idee onttrekken dat ook de casting daar voor een groot deel debet aan is: 90% van de cast is een bekend gezicht uit eerder werk van Flanagan, en niet iedere acteur kan zijn eerdere personage ontstijgen. Sterker: het acteerwerk van sommigen blijft beneden peil en op die momenten hapert het momentum van de serie voelbaar, dat vond ik misschien wel het grootste gebrek van de serie.

Niettemin Bouwt Flanagan wederom een aardig stukje sfeer op, en hoewel hij verhalend weinig verrast, weet hij de literaire elementen die Poe's werk zo aantrekkelijk maken aardig te vertalen, al legt hij soms wat opzichtig poëtische quotes in de monden van (vlakke) personages. Zeker aan het einde nemen de cryptische monologen wat de overhand, maar ik vond het nog altijd aardig te behappen.

Hill House lijkt wat meer aandacht en tijd voor details gehad te hebben, wat dat betreft lijkt Flanagan hier filmisch en esthetisch wat meer op de automatische piloot te draaien, maar de man is vakman genoeg om alsnog een boeiend en sfeervol eindproduct af te leveren. 4*

Echt weer van genoten. Keer op keer maakt Mike Flanagan het weer waar, voor mij in ieder geval.

Top combinatie van drama, mysterie, horror en komedie. Hier heeft hij alle kaarten op tafel kunnen gooien en je voelt gewoon de passie die hij en de complete crew en cast(wat een top acteurs stuk voor stuk) in dit project heeft gestoken.

Het is een slowburner, en je moet van lange monologen houden maar als je een geweldig verhaal perfect uitgestippeld van begin tot eind wil zien ontvouwen, MOET je dit kijken. Heerlijk dat zo'n laatste aflevering bij zijn series ook echt ultiem bevredigend is.

Deze man gaat nog veel moois doen in de toekomst.

2.5 aflevering van gezien en voorlopig blijft het daar ook wel even bij. Toegegeven ik was een beetje moe toen ik die afleveringen gekeken heb en dat komt het 1 en ander natuurlijk niet ten goede, maar heel boeiend vond ik het ook allemaal niet. Wellicht geef ik de serie ooit in de toekomst nog een herkansing.

Het begon nog veelbelovend als een soort anthologieserie, met vage rode draad. Nu moet ik toch stilaan beginnen concluderen dat deze serie vooral pijnlijk oninteressant is en op geen enkel moment eng of boeiend. Een zoveelste gemiste kans in het horrorgenre.

Wauw, geweldige serie. De sfeer, de dialogen en vooral de keuze voor muziek. Piano Sonata 17 van Beethoven is misschien wel het mooiste stuk ooit geschreven en de scène kleurt er geweldig bij

Een goede en interessante serie. Spannend ook, door het verhaal en vertelwijze. Vind de opmerkingen hier dat het "saai" en "oninteressant" zou zijn dan ook volkomen onbegrijpelijk. Het is een klassieke Mike Flanagan serie, bevat zijn kenmerkende elementen: de familie speelt een belangrijke rol (het gaat immers om de downfall v.d. familie Usher), een mysterieuze & donkere sfeer, hier en daar de nodige aanwijzingen semi-verborgen, geesten die zich knap in "plane sight" bevinden, de nodige jump scares, een spannend verhaal dat goed verteld wordt, acteurs & actrices waarme Flanagan graag werkt. De serie is losjes gebaseerd op enkele korte verhalen van Edgar Allan Poe; het hoofd verhaal - the fall of the house of Usher - is knap geactualiseerd naar deze tijd. Hierin is de familie Usher gemodeleerd naar de familie Sackler, die de farmaceutische bedrijven Purdue Pharma en Mundipharma heeft opgericht en bezat. Toegegeven: The haunting of Hill house en the haunting of Bly Manor vond ik ook beter, maar daarmee is absoluut niet gezegd dat The fall of the House of Usher "saai" of "oninteressant" zou zijn!

Kippenvel...

Wat een prachtige serie!

Vermakelijke serie die me zeker kon boeien. Wel opvallend dat je zo goed als de gehele Midnight Mass cast hier in terug vindt, maar ja dat is vanzelfsprekend geen toeval.....

Ik heb nu 3 afleveringen bekeken. Niet doorheen te komen! Hopelijk wordt het snel beter anders geef ik de pijp aan Maarten...

Ik vind het oeuvre van snollebolekes ook erg sterk . Gemiste kans . Beethoven is een goede tweede. Ook mooi .

Ik ben fan van Flanagan. Elke keer in oktober benieuwd met welke heerlijke donkere hersenkronkels hij op de proppen komt. Voor mij is dit in zijn genre zowat de beste serie die ik al heb gezien. 5*

Zeer originele horror. In de eerste aflevering verwacht je een typische huis met geesten film. Hoe kan dit nog origineel uitvallen denk je dan. Doorbijten tot aflevering twee en je wordt meegenomen op een trip vol grootheid.

van de laatste 2 afleveringen heb ik de (eindeloze) dialogen maar doorgespoeld tot aan de conclusie, die natuurlijk tegenviel. nah ja was toch al pretentieus, herhalend, herhalend & onorigineel zoals altijd bij flanagan.

ps: hierboven staat dat Frank Langela Roderick speelt maar die heb ik helemaal niet gezien?

Heino of HALVE TAMME. ?

Toch blij dat ik deze serie ben gaan kijken, ondanks dat niet alle reviews erg positief zijn. Horror is bijzaak in deze serie. Of beter gezegd, slechts één van de vele aspecten van deze serie. De beste omschrijving is simpelweg: a poetic death.

De kills zijn vet maar verder is het nogal praatziek en uitleggerig. Met de laatste aflevering als grootste minpunt.

Visueel is het soms wel indrukwekkend. Ook de maatschappijkritiek is best aardig.

3*

Schitterende serie weer van Flanagan. Goede opbouw, visueel prachtig en heerlijke "moordscenes". Uitstekend acteerwerk ook, hoewel dat altijd wel meer dan in orde is in een Flanagan productie. Minpunt is dat het op het laatst wel heel 'uitleggerig' wordt, terwijl iedereen wel ziet aankomen waar het heengaat. Vanaf de eerste aflevering eigenlijk al. Sommigen zullen dat een minpunt vinden (geen verrassing), maar ik had er geen probleem mee.

Oef, dit begint niet best (twee afleveringen gezien). Zelden ervaar ik dat iets duidelijk zo sterk achterblijft bij wat je op basis van de gemiddelde score zou mogen verwachten. Het acteerwerk is echt beneden peil, je struikelt over de cliché’s en de personages en onderlinge dynamiek zijn zo belachelijk ongeloofwaardig dat ik voorlopig nog vooral met m’n ogen zit te rollen tijdens het kijken van deze ondermaatse productie. Grote kans dat ik het nog wel uit ga zien doordat m’n partner graag wilt weten ‘wat er aan de hand is’. Het is wat het is.. Gelukkig gaan we scheiden.

En weer een prima serie van producent/ schrijver/ regisseur Mike Flanagan, dit keer gebaseerd of het werk van Edgar Allan Poe. De plot steekt ingenieus in elkaar; het is vooral heel knap gedaan hoe iedere aflevering steeds weer elementen uit een ander bekend verhaal van Poe bevat, terwijl de belangrijkste verhaallijn gewoon blijft doorlopen op de achtergrond. Geweldige monologen en dialogen, waar de uitstekende cast wel raad mee weet. Vooral Bruce Greenwood heeft hier als Roderick Usher een geweldige rol te pakken. Veel oude bekenden uit eerdere films en series van Flanagan, met ook een paar nieuwe gezichten, waaronder Mark Hamill.

Vreemde serie we gaan het verder zien.

Wederom levert Flanagan een sterke serie af. Ik ben toch stilaan wel een fan van de beste man geworden. The Haunting of Hill House vond ik briljant, evenals Midnight Mass. The Haunting of Bly Manor en The Midnight Club waren mijn inziens iets minder, maar zeker onderhoudend en nergens slecht te noemen.

Deze The Fall of the House of Usher hoort wat mij betreft bij die eerstgenoemden. Een heerlijke serie vol mysterieuze ontwikkelingen en spanning met een vleug horror. Het geheel is overigens vakkundig geschoten en sfeervol. Het verhaal ontvouwt zich in een aangenaam tempo. Qua acteerwerk zat het ook weer goed. Vanaf The Haunting of Hill House vist Flanagan telkens uit dezelfde vijver acteurs. Zodoende kwamen er veel herkenbare gezichten voorbij. O.a. Henry Thomas, Carla Gugino en Kate Siegel, Flanagan's vrouw, lijken zowat altijd verzekerd van een plaats te zijn.

Heerlijk kijkvoer. Laat de volgende serie uit Flanagan's stal maar snel komen.

4 Sterren.