Het Jaar van Fortuyn (2022)

Geweldige serie! Helemaal gezien op NPO Plus. Echt weer een hele goede Nederlandse serie sinds tijden. Zeer waarheidsgetrouw en een fantastisch spel van Spitzenberger en Nasr. Thijs Römer lijkt met dit kapsel enorm op zijn opa. Toch mis ik nog wel de ruzies die Fortuyn had met Pechtold (in mijn ogen toch wel de grootste vijand van Fortuyn).

De laatste aflevering greep mij heel erg aan. Het is inmiddels al zo’n 20 jaar geleden maar het leeft nog steeds heel erg.

Persoonlijk vind ik het heel erg jammer dat het helaas zo af heeft moeten lopen. Fortuyn had veel potentie. Nederland had er nu heel anders uitgezien als hij minister president was geweest.

Ik vind wat ik gezien heb echt overgeacteerd, bijna lachwekkend. Ook hoe ze eruit zien, lijkt qua grimage wel op koefnoen typetjes... Vind zowel Jeroen als Ramses helemaal niet juist gecast. Ik zie in NL iedere keer dezelfde populaire acteurs en actrices in series en films voorbij komen. Ook Frank Lammers is weer van de partij. Hebben in NL toch wel wat meer talent rondlopen.

Ik had vooraf mijn twijfels bij deze serie, vooral omdat ik geen hoge pet op heb van producties uit eigen land, maar ik moet zeggen dat ik me uitstekend vermaakt hebt met dit verhaal rondom de strijd tussen Ad Melkert en Pim Fortuyn. Deze periode was voor mij destijds een beetje de tijd dat ik me ook ging interesseren voor politiek. Nog altijd vind ik het een gitzwart moment in de geschiedenis van ons land dat Pim is vermoord door die smeerlap van een Volkert van der Graaf. Dat die gek maar nooit meer 1 nacht rustig kan slapen na zijn daad.

De vertolking van Ad Melkert is wel veruit de beste acteerprestatie uit deze serie, enorm overtuigend gedaan. Melkert is een politicus met een eigen willetje, maar tegelijkertijd ook iemand die bevestiging zocht en zich makkelijk over de kook liet brengen door bijvoorbeeld Fortuyn. Melkert is gewoon een lul en mede verantwoordelijk voor de verharde sfeer destijds richting Fortuyn dat hem zijn leven heeft gekost. Wat betreft de vertolking van Pim Fortuyn, daar had ik meer moeite mee. In mijn herinnering was Pim veel flamboyanter, grappiger, gevatter en ook iemand met de nodige seksistische opmerkingen. Kwam er hier niet echt uit, al heb ik verder weinig te klagen over de acteerprestatie zelf. Dat heb ik wel bij diverse bijrollen. Mat Herben komt een beetje als een kneusje over, dat vierde muur praten met de tv-kijker direct aanspreken had van mij hier niet gehoeven. Pas in de laatste aflevering kreeg Herben wat meer inbreng. Andere rollen zijn best goed zoals die van Gerdi Verbeet, maar ik vond Wim Kok weer vrij matig neergezet. Die leek niet op de echte Kok, niet in woord en zeker niet in uiterlijk.

De serie ziet er goed uit en heeft een aardig tempo. Iets te snel misschien, van mij hadden er nog best een paar afleveringen bij gemogen zodat alles wat meer de tijd kreeg. De moord op Pim en de nasleep vond ik er een beetje doorheen gerushed. En een andere irritatie is Frank Lammers. Weer hij. Kan die vent niet eens 5 jaar van de buis af? Maar alles bij elkaar is deze belangrijke politieke periode wel goed in beeld gebracht. Ik twijfelde een beetje of dit 4 sterren waard is, maar dat vind ik net iets te hoog.

3,5*

Ramsey Nasr, Fedja van Huet en de regie verheffen deze serie tot een van de beste ooit van Nederlandse bodem. Zoals ik al eerder zei vind ik het een verademing dat een politieke serie eens veel meer schwung krijgt, humor (ook in muziekkeuzes, "I got 5 on it" als Pim en Ad een debat inlopen bijvoorbeeld). Niet te lang, 5 afleveringen zijn eigenlijk precies goed omdat het naar meer smaakt maar ook eigenlijk niet veel meer dan dit kon brengen denk ik. Ik heb er oprecht van genoten.

Liep al een tijdje te dubben wat ik hier nou van vind en nu dan de laatste aflevering ook gezien. De moord en de nasleep met de muziek erbij vond ik geen geweldige apotheose, maar kon ermee door.

Dat de makers kennelijk niet eens wisten dat Herben nooit op een racefiets heeft gezeten, geeft te denken over de verder erbij gefantaseerde inhoud, dus een flinke korrel zout mag er wel bij. Dat gesprekje tussen Pim en Ad waarbij Pim ineens toegeeflijk zou beloven te zijn na de verkiezingen, lijkt me ook geheel verzonnen. Op zich is dat wel jammer, maar veel andere waarschijnlijk verzonnen zaken, zoals bij het privéleven van Melkert, werkten wél prima. Verder een tamelijk evenwichtig en informatief beeld, met regelmatig een kwinkslag.

Nasr en Spitz doen het erg goed, net als de rest van de cast, ook al kreeg ik zeldzaam een 'twee druppels water'-gevoel. Melkert kwam indertijd op mij veel minder evenwichtig over, maar dat kan ook aan de beeldvorming van de media en mijzelf hebben gelegen. Pim was natuurlijk een vlammende diva met kuren en sociale, politieke en maatschappelijke aanklachten zonder haalbare oplossingen, wat dus wel heel sterk wordt neergezet. Over Folkert worden we weinig wijzer, da's wel jammer.

Verder heeft een wat luchtig sfeertje dat aanvankelijk wat misplaatst leek, maar de makers verloren zich er niet in. 'I Got Five on It' van Luniz was bv. een prachtkeus, en zo was het wel vaker raak qua soundtrack. Aankleding en uitvoering allemaal ook tiptop in orde.

Voor mij een serie waar ik niet met veel hoop - laat staan zin - an begon, maar uiteindelijk ga ik voor niets minder dan een dikke 8.

Het meeste dat ik had willen zeggen over de serie is al gezegd. Ik heb er met plezier naar gekeken, maar die parodie-stijl zorgt er wel voor dat ik soms zaken in twijfel trok. Uiteraard ben ik me ervan bewust dat ik hier niet naar een documentaire zit te kijken en dat hier dus altijd een deel fictie bij komt kijken. Ik heb Tom Hanks wel eens horen zeggen dat hij standaard tegen de 'echte' personages die hij vertolkt zegt: ''I'm going to say things you never said. Go places you never were. Do things you never did''. Logisch. Tegelijkertijd hoop je natuurlijk dat men zo natuurgetrouw mogelijk blijft.

Verder vond ik het jammer dat er dan toch weer bekende namen als Thijs Römer en Frank Lammers hiervoor dienen op te draven. Römer vind ik uitgerekend in deze rol een zeer onhandige keuze en Lammers is veel te veel op tv, waardoor ik hem nauwelijks nog serieus kan nemen. Geef dat soort rollen eens aan wat minder bekende acteurs, zou ik zeggen. Maar goed, verder was ik wel onder de indruk van de cast. Ik vond Ramsey Nasr erg sterk en hetzelfde geldt voor Jeroen Spitzenberger. Het zijn geen complete lookalikes, maar dat geeft niet. Er is maar één Ad Melkert en er was maar één Pim Fortuyn en dat lijken de acteurs wel in de gaten te hebben. Sterker nog, ik denk dat als Spitzenberger er nog een schepje bovenop gedaan had het mogelijk had uitgemond in een karikatuur en dat wordt nu wel voorkomen.

Ik heb de periode van Fortuyn niet (bewust) meegemaakt, maar zijn verhaal is er natuurlijk een dat niet vergeten mag worden. Ongeacht je mening over zijn visie, het politieke klimaat is met zijn komst veranderd en je ziet dat de zaken die hij op de kaart zette vandaag de dag niet meer uit het politieke debat zijn weg te denken. Deze serie had wat mij betreft nog een stukje langer gemogen, maar het geeft desondanks wel heldere samenvatting van zijn politieke carrière.

3,5*

Wat een uitstekende Nederlandse serie.

Uitmondend in een hele trieste gebeurtenis voor Nederland. Ik kan mij de dag nog herinneren net als 9-11.

Prima acteerwerk. Ook al zijn de personen niet geheel lijkend, gedrag en persoonlijkheid zijn goed geacteerd.

Goed om Mat Hetben als een soort voice over te gebruiken.

De script is vermoedelijk een vrije interpretatie van de gebeurtenissen. Ik vind het verloop boeiend.

Mooi in beeld gebracht is dat niet de inhoud zo belangrijk is in de politiek, maar juist het charisma en de persoonlijke beleving van de politici. Dat weten we natuurlijk al lang. Verbazingwekkend is dat politieke partijen steeds totaal a-charismatische leiders op 1 zetten.

Bijzonder vond ik wel dat de moordenaar blijkbaar niet in zijn eentje handelde.

Verder goed dat ook de periode na de moord op Fortuyn in beeld wordt gebracht.

“Ik word minister-president van dit land, en als ik het niet word, dan ben ik het toch.”

Het jaar van Fortuyn, is een voortreffelijk Nederlandse serie dat een goede inkijk biedt, op het politieke schaakspel van toentertijd. Politiek is voor jongeren vaak tè complex, maar deze serie weet er door een soort van parodie-stijl op aan te nemen, een goede en interessante draai aan te geven. Politiek is hier beter te bekoren, voor de “gewone man” en als ik docent maatschappijleer was, dan wist ik het wel. Hier ging een werkstuk over gemaakt worden.

Zelf, ben ik persoonlijk wel fan van politiek geneuzel. Met name dit tijdperk in Nederland heeft logischerwijs, veel indruk op mij achter gelaten. Het in beeld brengen van het constant framen en demoniseren van Fortuyn, is goed in beeld gebracht en treurig om te zien weer. De man was gewoon ontzettend charismatisch, terwijl de rest van het kabinet alleen a-charismatische leiders hadden. Ook de monologen van Matt Herben (Fedja), maakte het nog aangenamer om na te kijken.

Ik vond het acteerwerk overigens écht steengoed. Jeroen Spitzenbergen zette Fortuyn écht ijzersterk neer. Het accent, lichaamsbeweging, het klopte allemaal. Ook Ramsey Nasr, als Ad Melkert was indrukwekkend. Verder was eigenlijk iedereen van een erg hoog niveau.

Zeker een aanrader om te checken! Hij is toch gratis te zien op de NPO site.